دزد اعتماد???

راکبی رهوار با اسبی چموش

دید مردی را فقیر و ژنده پوش

او بخاک افتاده می نالد ز درد

تا از او یاری کند یک رهنورد

بی تعلل رفت به بالینش نشست

چتر یاری روی آن درمانده بست

گفت بر خیز تا که یاریت کنم

تا توانم پاسداریت کنم

گفت بیمارم طبیبی حاجت است

ناله و افغان من زین بابت است

او به سختی شد سوار و ناگهان

نعره زد بر اسب وخود را وارهاند

شخص یاری گر به او فریاد زد

نیت شیطانی اش را داد زد

زین و برگ اسب من ارزانیت

خنجرم زد حیله ی شیطانیت

چون تو دزد اعتماد و باوری

نی که دزد اسب یا سیم و زری

اعتماد اَبر است و باران می‌دهد

گر نبارد بر چمن جان می‌دهد

نزد مردم حیله ات افشا مکن

تا توانی پیش کس لب وا مکن

گر بمیرد اعتماد و اعتبار

دست یاری گر نمی آید بکار

دزد اسب شرمنده شد از کار خود

پاک کرد اندیشه ی بیمار خود

✍#محمدنبی_انصاری

دیوار اعتماد مبادا شود خراب

ویرانه می‌شود بنیاد راستی

#✍محمدنبی_انصاری

ای زبان بشکن قلم آزاد باش

قفل دل را باز کن فریاد باش

سینه را خالی کن از نا گفته ها

بازکُن دیواره را فرهاد باش

خود نمائی کن در ابراز وجود

دشمن بَد سیرت بیداد باش

از سکوت تو خدا غمگین شود

پیرو حق تندتر از گرد باد باش

حق مظلوم را ز ظالم کُن طلب

تیر آرش بر دل شیاد باش

#✍محمدنبی_انصاری

خط فقر??

خط میخی همیشه ارزنده است

نام ایران تا اَبد زنده است

روی منشور کوروش است این خط

محتوایش ز بسکه ارزنده است

خط ها روی لوحِ دیوارند

همچو گل ناز و دلفریبنده است

چون شناسنامه معتبر باشد

گر چه از عهد باستان مانده است

یک خط تازه می‌زند چشمک

ژنده پوش است و زشت و وامانده است

میدرخشد خطی ز دامن فقر

نیش آن دردناک و سوزنده است

آنقدر زشت و پست و بد کردار

از بیانش زبان شرمنده است

خط فقر است که واکسنش پول است

هرکه دارد شاد و سر زنده است

شرم دارم زنام و فامیلش

فقرا طعمه های بازنده است

زشت تر از خط فقر ندیده کسی

در دلش آه و ناله آکنده آکنده است

شکوه از خط فقر فراوان است

نفرت از فقر ختم پرونده است

#محمدنبی#انصاری✍

آنکه از ما بهتران است از نظر نامرئی است

راه ثروتمند شدن در جاده های فرعی است

آسمان و خشکی و دریا بزیر پایشان

راه توجیح هدف یک شاخه اش خونگرمی است
برخلاف موج ناکرده شنا در عمرشان

باد هر سوئی وزیدن خم شدن از نرمی است
راه یکصد ساله را یک شب اگر طی کرده اند
نزد اصحاب کَلَک از معجزات فردی است

ونکوور با ثروت انبوه رفتن ساده نیست

بی وضوع وارد نگشتن شاه کلید مرئی است

#✍محمدنبی_انصاری

جهنم کجاست؟جهنم درون سینه ی سوزان بینواست
جهنم کجاست؟ جهنم به گِرد مخزن و سطل زباله هاست
آنجا که مرد گناهش فقیری است

آنجا که در اسارت فقرو اسیری است

آنجا که مادری در انتظار پدر چشم بر در است
آنجا که یک پدر نگاهش مکدر است

آنجا که کودکت ز کودک همسایه کمتر است
آنجا که فقر در زد و چشمها همه تر است

آنجا که خط فقر به چشمان مادر است

با خط فقر هر چه نوشتم قلم گریست

جنت کجاست؟در آنجا که فقر نیست

#✍محمدنبی_انصاری

دو قدم مانده که یلدا بزند پنجه به در

دور هم جمع شویم پیر و جوان تا به سحر

کاش یلدا به وفا داری خود پا نزند

تا بپوشد به تن لخت درختان زیور

آنقدر برف ببارد که زمین سیر شود

رودها رقص کنان زنده شوند بار دگر

بچه ها آدمک از برف بسازند سر شوق

تا نمایان بشود جلوه ی یلدا بنظر

شب ایرانی یلدا شب میراث کهن

گذر از فصل خزان پُل به زمستان دگر

شب میراث کهن را به غنیمت شمریم

لذت دور همی را بسپاریم به سحر

عشق به میراث کهن در دل هر ایرانیست

دور هم جمع شویم تا که نیفتد ز نظر

#✍محمدنبی انصاری

خنده بر لبهایتان جاری یلدایتان میارک

بادستای پیر پینه بسته چه کنم

با لرزش این قلب شکسته چه کنم

آتش به نهانخانه ی دل افتاده

با حال خراب و دل خسته چه کنم

روزی که از این قفس رهائی یابم

با یک بدن زهم گسسته چه کنم

هردر که زدم بروی من باز نشد

با اینهمه قفل و درب بسته چه کنم

در سینه نفس چنان شتابی دارد

در سایه ی کشتی شکسته چه کنم

#✍محمدنبی_انصاری

دل را به امید وعده آزرده مکن

هرگز هوس قمار نابرده مکن

تیغی چو زبان بکام اندر ید توست

بی پرده سخن بگو و در پرده مکن

#✍محمدنبی_انصاری

جرقه گر چه خفیف است و ناتوان بنظر

بیا به وسعت سوزاندنش دمی بنگر

اگر که بگذرد از جنگلی خفیف و بزرگ

نماند هیچ اثر از درخت و شاخه دگر

چنانچه بی خبری از نفوذ نیش زبان

زبان سرخ بسان جرقه دارد زهر

#✍محمدنبی_انصاری