.
ایشون مَش ریچارد هستن? ساکن شمالی ترین قسمت جنگل های هیرکانی? اهل مطالعه، و هنر. صاحب سبک هنری خودش هست.یه گالری هم داره و به بچه های جنگل های هیرکانی آموزش نقاشی میده? خیلی اهل حرف زدن نیست. اما خانواده اشو خیلی دوست داره. عاشق سکوت جنگل و صدای پرنده هاست.
مش ریچارد قدش ۳۵ سانتی متره. پیپ و کلاهش جدا از بدنشه،با کاموای ترک بافته شده،نرم و بغلیه و با الیاف ضد حساسیت پر شده.قیمتش هم ۸۰۰ هزار تومنه. موجوده و می تونید سفارش بدین?

پ.ن: اسمش پیشنهاد همکار محترمم هست.? ذوق و برق نگاهشون موقع اسم گذاری باعث شد به اسم دیگه ای فکر نکنم.اسمش قشنگه،نه؟!

.
.
.
#عروسک #عروسک‌مخملی #بافتنی #عروسکبافی
#عروسک‌بافتنی #تدی #عروسک‌خرس #پدر‌پسر‌شجاع #پسر‌شجاع #عروسک‌تدی #مازندران #هدیه #قلاب #ترک

????

.
ایشون حلزون عاشقه?خیلی فنچولکه،قیمتش هم هشتادوپنج هزار تومنه،می تونه جاسوییچی باشه. اینشون قبلا استوری شده بود و قرار نبود پست بشه اما یه ماجرایی اتفاق افتاد که دوست داشتم ثبتش کنم که به حلزون هم مربوط بود...
تو محل کار،بله همون نوج معروف?یه مزرعه ی کوچیک سبزیجات داریم که تلاشمون سبز نگه داشتنش با بچه هاست تا بچه ها این فرآیند قشنگ کاشت،داشت و برداشت رو تجربه کنن....یه زمانایی از سال هم یسری موجودات به مزرعه ی ما حمله می کنند و بذرهایی که کاشتیم یا محصولاتمونو می خورن?فکر کنم همه با این موجودات عزیزآشنا هستن?ما هم مدت های مدید دنبال روش های طبیعی مبارزه با این موجودات زیبا بودیم.یه روز با بلند کردن یه پالت چوبی به مهدکودک این عزیزان رسیدیم.همه بسیج شدیم که از زمین خارجشون کنیم.اما باید باهاشون چکار می کردیم؟ گفتیم بالاخره چرخه ی طبیعت باید رعایت بشه،بندازیمشون جلو مرغا،بالاخره اونا هم نیاز به غذا دارن??ولی مرغامون خوش خوراک تر ازین حرفا بودن و اصلا این غذای سفارشی رو تحویل نگرفتن،نپرسید چکارشون کردید?چند روز بعدتر ازین ماجرا،یه روز صبح که اولین کودک سوار سرویس شد،پدرش یک ظرف یکبار مصرف داد دستم که توش حدود ده پونزده تا حلزون بود،گفت جهت رهاسازی در طبیعت?قیافه من دیدنی بود.سرویس حرکت کرد و نگاهم به حلزون های شسته شده ی تمیز داخل ظرف بود و با خودم تکرار می کردم رهاسازی در طبیعت؟ تو نوج؟ گویا صدام بلند بود،با صدای خنده ی راننده به طرفش برگشتم،با دیدن قیافه ام خنده اش بیشتر شد??ما رسیدیم به مقصد و پسرک هم دقیقا کنار مزرعه حلزونارو آزاد کرد?گفتم چرا اینجا؟ گفت بابام گفته تو طبیعت باید آزادشون کنیم.گفتم باشه مرسی آزادشون کردی ولی چون اینجا نزدیک مزرعه ی سبزیجاته،ممکنه برن سراغشون،من می برم و خودم در طبیعت آزادشون می کنم?یکی یکی حلزونارو جمع کردم و ریختم تو ظرف و درشو هم بستم و آروم از نوج خارج شدم?و حلزونارو کمی دورتر از محوطه ی نوج،رها کردم.البته در ظرف در بسته?چند هفته ای گذشت و کلا ماجرای حلزونارو فراموش کردم،حتی یادم رفت برم ببینم چی شدن،که یک روز پدر پسرک اومد دنبالش و پرسید راستی خانوم فلانی، سرنوشت اون حلزونا چیشد؟ پسرک گفت دادین به مرغا خوردن،آره؟ گفتم نه،رهاشون کردیم?گفت آخه اون حلزونا ماجرا داشت.گویا دوستانی از جنوب،میان شمال سفر و پسر خانواده چنتا از حلزونای شمالی با خودش سوغاتی میبره جنوب.یه مدت پیششون میمونن و تصمیم میگیرن که برگردونن زادگاهشون،و تحویل پدر پسرک ما میدن و بعد از اخذ مجوزهای لازم و طی کردن کلی مسیر اداری و غیره، حلزون ها سوار هواپیما میشن و برمیگردن شمال و قرار میشه در طبیعت رها بشن....گفتم نه ما هم رهاشون کردیم،و تو دلم گفتم البته در ظرف در بسته وخیلی آهسته صحنه رو ترک کردم،و سوت زنان رفتم جایی که رهاشون کرده بودم رو گشتم....نبود.ظرف مورد نظر سرجاش نبود?کمی دورتر ظرف رو پیدا کردم بدون اثری از حلزونا...خداروشکر گویا دسته جمعی تونستن نقشه فرار بکشن و به طبیعت برگردند.....خداروشکر که تونستن فرار کنن وگرنه با توجه به قصه ی زندگیشون،با عذاب وجدانی که می گرفتم نمیدونستم چکار کنم?خلاصه اگر خواستین حیوانی را در طبیعت رها کنید به من نسپرید??