هر چه مردم با هوش تر شوند،
به واعظان دینی کمتر
و به معلمان بیشتر اهمیت می‌دهند...

#رابرت_اینگرسول
@sokhanan

روز جهانی زن گرامی باد... ?

@sokhanan

@sokhanan

? جنون
? #مهدی_احمدوند
@sokhanan

خب من عشق را جورِ دیگری می دیدم...
از اولش هم همین طور بودم!
این که مثل یک دکمه ی شُل به پیراهن کسی آویزان باشم را دوست نداشتم؛ این که مثل تابلوی راهنما مدام یادآورِ باید و نبایدی باشم را؛ دوست نداشتم... این که...!

من می خواستم با هم عبور کنیم؛ گاهی حتی پس و پیش؛ اما در ‏حرکت... من ‏ایستادن را قبول ندارم، من درجا زدن را دوست ندارم، من از هر آنچه که او را از رفتن باز می دارد، بیزارم؛
می خواستم قایق نجات باشم، بال پرواز باشم، چراغ روشنی که از هر جای تاریکی نگاه کند می بیند اش...
می خواستم هر جا ایستاد و خسته شد، نوک قله را نشانش بدهم و سرخوشانه پا به پایش بدوم، حتی اگر خودم به هیچ جا نرسم...
هیچ وقت تصاحب کردن را یاد نگرفتم!
این که بروی با چنگ و دندان یک کسی را مال خودت کنی، یک چیزی را به خودت ببندی، دست کسی را تنها برای آن بگیری که فرار نکند؛ مگر نه اینکه هر کس تنها به خویشتنش تعلق دارد، پس ‏جنگ برای چه؟!
آدمیزاد بخواهد دلش به ‏ماندن باشد هزار فرسخ هم دور شود، باز هم مانده است...! وقتی کسی را دوست داری،
باید از خودت بدانی اش...

آدمیزاد مگر برای داشتن خودش میجنگد؟!
من بلد نیستم بجنگم،
سخت ترین روزها را فقط گریه می کنم و فکر میکنم لابد دلش جای دیگری ست و آدم نباید دنبال رفتنی ها بدود...!
باید بنشیند پشت در و یواشکی ‏گریه کند...
من با بند بند وجودم ‏دوسَت می دارم و سیاست و حساب و کتاب و روانشناسی و تاریخ و جغرافی را هم دخالت نمیدهم...
من فقط زندگی می کنم و زندگی هم بالاخره یک جا تمام می شود.

بگوییم دوستت دارم و بنشینیم به تماشا، بگوییم دوستت دارم و دست و پا نزنیم، اشک و لبخندمان را بغل بگیریم و همه چیز را صبورانه بسپاریم به زمان...
چرا که زیر آسمان برای هر چیز زمانی ست...
حالا بعضی وقت ها یک چیز کوچکی توی قلبم خسته است، دلش مهربانی می خواهد، بعضی وقت ها بیخودی تند تند می تپد و تقصیر هیچ کس هم نیست؛ بیخودی دیوانه می شود و دلش کرور کرور لحظه های بی دغدغه ی عاشقانه می خواهد؛
دلش می خواهد می توانست بگوید:
"مسافر کوچولو، شازده کوچولوی من،
یا بیا و کنارم بمان، یا این دخترکِ مغرورِ گل به دامنِ بهانه گیر را باخودت بردار و ببر گوشه ای با عشق گم و گورش کن".

#محسن_حسینخانی

@sokhanan

در هزار توی فصول باغ زندگی،
فصل هایی هم هست که درختِ وجودت را هزار و یک آفتِ سیاه و سفید فرا می گیرد و نفس را بر برگ های سبز وجودت می بندد!
غمِ این آلودگی و خفگی آنقدر آزارت می دهد که تیشه بر می داری، به جانِ ریشه های بودنت می افتی و آنها را یکی پس از دیگری میزنی ...
آنقدر میزنی تا ریشه های زخم خورده ات هم گرفتارِ کرم ها و حشراتی شوند که با زخم های تو زندگی می کنند!
روزها یکی پس از دیگری می روند و شاخ و برگِ درختِ وجودت، زردتر و پژمرده تر می شوند...
آدم ها هم وقتی زردی و خشکیت را می بینند، کوتاهی نمی کنند! با تبر به جانت می افتند؛
-اگر خسته نشده و زخمی و خالی از معنای درخت، رهایت نکردند-
استواریِ تنه و شاخه هایت ، یا گرمابخشِ سردی زمستان شان شود،
یا دسته ای دیگر برای تبر بعدی و درختی دیگر...

#محمد_مزینی_فر
@sokhanan

?"من تو هستم"
فیلم کوتاهی که چگونگی انتقال احساسات میان انسان‌ها را به تصویر می‌کشد.
مصداق مثال معروف "از هر دستی بدی، از همون دست میگیری" و سخن مشهور مولانا "این جهان کوهست و فعل ما ندا" را به نمایش می گذارد..
@sokhanan

#پست_موقت

درود دوستان
حتما تا الان در خصوص راه گذر از فیلتر تلگرام با کانکت شدن از طریق وی پی ان و IP روسیه شنیدید.
فعلا جای بررسی تخصصی موضوع نیست، فقط اینکه مراقب باشیم و این کار رو انجام ندیم! (حداقل با وی پی ان های پیشنهادی برای تغییر آی پی به روسیه!!!!!)
اندکی تامل...

آدمیزاد است دیگر...
خسته و دلسرد میشود از محبت ها و دوستی های یک طرفه!
گاهی به سرش می زند بار و بندلیش را جمع کند و برود و برود و برود
آنقدر برود تا خسته شود...
همانجا بنشیند و کز کند و رویش را برگرداند از هرکه و هرچه که هست و نیست...
از همه دست بکشد و بنشیند به انتظار؛
به انتظار یک دوست،
یک رفیق،
یک یار قدیمی،
کسی که دلتنگش شود!
هوایش به سرش بزند!
نبودش را حس کند...!
انتظار می کشد...
یک روز...
دو روز...
سه روز...
و...
روزی که صبر و انتظارش به ته کشید
می زند به سیم آخر
رشته هرچه عشق و محبت و رفاقت است را می چیند
بلند می شود و با تمام هستی اش می رود!
بی هیچ رد پایی!
و دیگر هرگز برنمی‌گردد...

#فاطمه_صباحی
@sokhanan