انالله و اناالیه راجعون
در آغازین روزهای سال 1403 و در ماه ضیافت الهی و لیالی قدر، خبر درگذشت دو استاد فرهیخته و دانشور مرحوم دکتر حسین میرجعفری، استاد بازنشسته گروه تاریخ دانشگاه اصفهان و دکتر عباس هاشم زاده محمدیه، عضو هیات علمی بازنشسته گروه تاریخ دانشگاه یزد، موجب اندوه جامعه تاریخ دانان کشور شد.
مرحوم دکتر میرجعفری، سالهای متمادی در کسوت معلمی دلسوز، استادی فرزانه و پژوهشگری توانمند، دانشجویان و علاقه مندان به دانش تاریخ را خوشه چین دانش خود ساخته بود و آثار ماندگار قلمی او میراثی ارزشمند برای تعالی مطالعات تاریخی است.
مرحوم دکتر هاشم زاده، استاد و هدایتگری فروتن، شریف و دلسوز برای دانشجویان بود که سالهای عمر گرانقدر خود را وقف تعلیم و تربیت نمود و دانشجویان شایسته‌ای که متعلم محضر  وی بودند، یادگار ارزشمند دانش او هستند.
انجمن ایرانی تاریخ با تاثر و اندوه درگذشت این استادان فرزانه و ارجمند را به جامعه علمی کشور، دوستداران و پژوهشگران عرصه فرهنگ و تاریخ ایران و به خصوص شاگردان و خانواده این دو عزیز فقید تسلیت گفته و از خداوند متعال برای ایشان، رحمت و مغفرت بی پایان طلب می نماید.
انجمن ایرانی تاریخ

Nâma-ye-Bâysunghur-No.3-2023.pdf
نامه بایسنغر
سال نامه علمی -پژوهشی
شماره‌ ۳، ۱۴۰۲
هرات، موسسه پژوهشی بایسنغر
https://baysunghur.org/

سال نو، سال روز فرود فروهرها بر روی زمین که نوید بخش رهایی از پلشتی ها و سکون ، آغاز رویش طبیعت و شروع زندگی نو همراه با زیبایی ها، نشاط و شادمانی است ، به شما دوستان عزیز شاد باش می گویم . آرزو می کنم سال پیش رو که با جشن های نو روز باستانی ایران آغاز می شود، برای شما سالی نکو و همراه با آرامش ، فرخی و کامیابی باشد. همچنین امیدوارم با گسترش نیک اندیشی ، راست گفتاری و درست کرداری در کشور عزیزمان ایران، مردم این سرزمین از شر اندیشه ، گفتار و رفتار های اهریمنی که منجر به فروپاشی اخلاق و ارزشهای انسانی، فقر و بیداد ، استبداد و نا امیدی در جامعه ایران شده است ، رهایی یابند.
ایمان پور

*?فردوسی بزرگ در محفلی کوچک از اساتید بزرگ*
هر وقت فرصتی دست داده و سری به موزهٔ دانشگاه فردوسی زده‌ام تحت تأثیر فضای زیبا و کاملاً آکادمیک این مجموعه قرار گرفته‌ام. این مجموعهٔ کوچک با مدیریت دکتر ساکت عزیز و تلاش همکارانش، همواره منشأ کارهای بزرگ بوده‌اند.

امروز سالن محقر اجتماعات این موزه شاهد برگزاری یک جلسهٔ پرمحتوا بود با موضوع «فردوسی و مردم». ابتدا فیلم مستندی با همین عنوان به نمایش درآمد و سپس آقای دکتر گیلانی، استاد فرهیختهٔ تاریخ، با شوری وصف‌ناشدنی در این باره داد سخن داد.

او چنان تسلطی بر شاهنامه داشت که گمان می‌کردی یک عمر با این شاهکار ادبیات پارسی زیسته است و به‌گمانم زیسته است. زیرا او که خود از دیار لرستان آمده برایمان گفت که مردم عشایر لرستان چنان شاهنامه می‌خوانند که گمان می‌بری فردوسی از دیار آنان است. اتفاقاً دکتر یاحقی هم که فردوسی‌شناس است در آن جلسه حضور داشت و در سخنانی بر این گفتار صحه گذاشت.

دکتر گیلانی برایمان گفت که تخم سخنِ فردوسی را مردم عادی در سرتاسر این سرزمین پراکنده‌اند. همان مردمی که در فیلم هم نشان می‌داد به چه زیبایی شبیه‌خوانی رستم و سهراب را در روستایی دورافتاده برگزار می‌کردند و یغمای خشت‌مال نیشابوری چگونه از او داد سخن می‌داد.

آن محفل کوچک ولی پرمحتوا چنان غرق در گفتار زیبای دکتر گیلانی بود که نفهمیدیم چگونه یک ساعت و نیم زمان بر ما گذشت. او که متخصص تاریخ است تاریخ شاهنامه را به زیبایی با استناد به ابیاتِ خود شاهنامه برایمان بازگفت و از تأثیر حماسی آن بر مردمان و سرداران و پادشاهانی سخن به میان آورد که با تأسی به این شاهکار ادبیات فارسی حماسه‌ها آفریده‌اند و دلاوری‌ها کرده‌اند. و گفت که طغرل سوم سلجوقی، گرز گاوسری را که نمادی‌ست در شاهنامه، همواره همراه خود داشته است.

دکتر گیلانی همچنین با استناد به سخن اسلامی‌ ندوشن تأکید کرد که شاهنامه یک اثر برکشنده است و طبع و سرشت ما را برمی‌کشد و ما را به مدارج عالی می‌رساند.

دکتر یاحقی نیز با بیان اینکه شاهنامه نام عام کتاب‌هایی بوده است که دربارهٔ شاهان نوشته می‌شده چنین گفت که شاهنامهٔ فردوسی چنان عظمتی یافته که پس‌از آن دیگر نامی از هیچ شاهنامه‌ای باقی نمانده است. او نیز با تأکید بر اینکه شاهنامه را مردم عادی با حفظ و خوانش آن چنین عظمتی بخشیده‌اند، ابراز نگرانی کرد که اخیراً زمینهٔ اجتماعیِ این حرکتِ تاریخی ضعیف شده است و البته امیدوار بود نسل جدید رویکردی دوباره به این میراث عظیم فرهنگی پیدا کند.

من اما با ذکر دو خاطره، که در همین روزها اتفاق افتاد، به این امیدواری قوت بخشیدم و گفتم شخصاً در دو مراسم شب یلدا شاهد بوده‌ام دخترانی دوازده، سیزده‌ساله صدها بیت از شاهنامه را با نقالی حرفه‌ای از بر خوانده‌اند. یکی دیگر از حضار نیز خاطره‌ای مشابه گفت که مؤید همین رویکرد احیاگرانه به کاخ افراشته از نظم فردوسی در جامعه است.

به‌گمان من، فرهنگ سترگ پارسی که شاهنامه یکی از استوانه‌های آن است، بسیار ریشه‌دار و پرعظمت است که مردم بهرهٔ خود را از آن خواهند برد و حوادث روزگار نمی‌تواند آسیبی بر آن وارد سازد.

در پایان، از آقای دکتر ساکت و همکاران‌شان سپاسگزارم برای برگزاری این جلسه بسیار ارزشمند و پرمایه و از آقای دکتر گیلانی به‌ویژه ممنونم برای سخنرانی پرشور و پرمحتوایی که برایمان ارائه فرمودند. امروز چقدر به‌خود بالیدم که عضوی از خانواده علمی بزرگ دانشگاه فردوسی هستم.

#ثنایی_نژاد
? @yek_harf_az_hezaran

?فایل صوتی

سخنرانی دکتر نعمت الله فاضلی در همایش

? مسئولیت اجتماعی، دانشگاه و صنعت?

? 3 آبان 1402، دانشگاه علم و فرهنگ

?حجم فایل: 9MB، زمان: 40 دقیقه

✅ عواملی مانند مشروعیت زدایی حاکمیت از دانشگاه و علم مدرن، مسایل عینی مانند بیکاری دانش آموختگان، بحران جهانی علم، و ناکامی دانشگاه در تحقق وعده توسعه همه جانبه باعث ناباوری به دانشگاه شده است. در چنین وضعیتی بحث مسئولیت اجتماعی دانشگاهیان مطرح می شود.

?در شرایط حاضر اعتماد به سیستم مدیریت دانشگاه وجود ندارد و مسئولیت اجتماعی دانشگاه به این معنا ممکن نیست. اما می توان از مسئولیت اجتماعی دانشگاهیان صحبت کرد؛ یعنی دانشگاهیان خود را نسبت به رنج های جامعه و تحقق خیر عمومی مسئول بدانند و بیرون از دانشگاه به ایفای مسئولیت اجتماعی بپردازند.

✅ لازمه گسترش جنبش مسئولیت اجتماعی دانشگاهیان در ایران:

?روشن کردن مفاهیم این گفتمان.
?توجه به بعد انتقادی جنبش: پیوند دانشگاهیان با رنج های جامعه.
?توجه به بعد ایجابی جنبش: خلق واقعیت های جدید.

.
? @sokhanranihaa? @
?کانال سخنرانی ها
?