- من چقدر این مدت درگیر غم شما بودم و امشب در محضر ماه محرم بیشتر از تمام این پنجاه روز به یاد شما بودم و این کوچک ترین کاریست که از من بر می‌آید، همین که اشک بریزم برایت و از مولایمان بخواهم هرکجا هستی مهمان سفره‌ عزای پسرش باشی آنجا روضه بخوانی و به رسم خدمتگزاری‌ات آنجا هم در خدمت فاطمه باشی که این بزرگترین لذت شما خواهد بود؛
در انتها این کوچکترینِ حقیرِ بی‌دست‌وپا را دعا کن؛ دعا کن که شبیه شما طلبه‌ای خدمتگزار بشود.. آقاسیدابراهیمِ عزیز?

- سلامِ من به تک‌تک جزئیاتِ خانه‌ی تو؛
سلام من به آغوشِ همیشه گرمِ تو؛
سلام من به بزرگی چون تو که با تمام خَلق خدا سازش میکنی؛
سلام من به مهر و عطوفت بی‌پایان تو؛
سلام من به تمام لحظات مستی در کوچه کوچه‌ی شهر ..
سلام به قطراتِ اشکی که بر سر انگشت گرفته شد و روی بیرق ها کشیده شد،
آقای امام حسین؛ تمام روزهای سال مجنون توییم و محرم ها مست تریم، ای همه کس و کارِ من بی‌کس تو چون درختی در قلب من ریشه دواندی!
+لاحول‌ولا‌قوة‌الا‌بالله به قامت هیأتت!
#به‌روایت‌محرم

و سلام الله علی آن لحظه‌ی مقدسِ باز کردن اعلامیه‌ی عزای تو ؛ آقای امام حسین ..

- تمام شد ..
سفرِ شصت ساله‌ام به نجف تمام شد؛
همراهی‌ام از دهه بیست سالگیِ قاضی تا هشتاد و چند سالگی‌اش در کوچه پس کوچه‌های نجف تمام شد؛
قاضی در آغوشِ وادی‌الاسلام درحالی که دیگر تعلیمِ درویش برای فانی شدن در اراده مولا تمام شده بود آرام گرفت؛
و جان پر تشویش مرا تنها گذاشت!
قاضی پس از چهل سال مدوامت بر اذکار و توسل بر حسین ؛ عباس‌ابن‌علی درِ کهکشانِ نیستی و فنا را به رویش باز کرد و اورا به خواسته‌اش رسانید؛
قاضی مجدد مرا مجنون ابالفضل کرد،او به من یاد داد که برای همیشه یادم بماند کلیددار حسین، عباس است!
در تمام این سفر انگار من از گوشه‌ی حجره‌ی مدرسه هندی‌ها و از گوشه مسجد سهله یا حتی از گوشه خانه‌ی فقیرانه جدیده قاضی را نگاه کردم و شنیدم آنچه گفت را؛
انگار آنجا میانه‌ی بازار که قاسم فاسق را جذبه‌ی قاضی جذب کرد،آنجا که گوشه وادی السلام دیگر قاسم،فاسق نبود ..
گوشه‌ی چایخانه‌ی کرببلا که شب های جمعه میرفت و صاحبش به او دلداده بود اما سیدهاشم حداد که در کربلا منزل داشت باعث جدا شدن نگاه های عاشقانه صاحب چایخانه شد ..
حتی تجرّد چند روزه تو که سبب نگرانی اهل منزل شده بود ..
من از گوشه‌ی تمام این لحظات تو را دیدم،
من بغضِ نفرت شیخ عدنان به تو، آتش‌سوزی منزلت را دیدم ..
من تمام سیرِ تو به عوالم غیب را دیدم ..
سیدعلی؛با هر ورق نه که با هر خط بیشتر دوستدارت شدم ..
ولله من با تو به این سفر آمدم،تلاش کردم بیاموزم،بنویسم،بگذارم بماند،ثبت کنم و اشک بریزم و شوق در من فوران بزند ..تمام حس های آدمی را من با واژه واژه‌ی این اثر که زندگی تو بود درک کردم ..
سیدعلی، شاگردت آقای بهجت گفته بود تا سالها پس دفن جسم مادی تو، با تو در ارتباط بوده و از این نقل ها درباره‌ات بسیار بود.. از این روز تو برای من زنده تر از همه خواهی بود !
باید به نقطه‌ای رَسم که خود را شاگرد تو بدانم(:
سیدعلی ممنون توام بابت تمام درس عشقی که بر من دادی ؛
ممنون سفر بسیار خفن توام که مرا با خود همراه کردی ؛
ممنون حضور عارفانه‌ی تو خواهم بود ..

-دُچآر
#به‌روایت‌خودم

- باید وجب کردن آسمانها را بیاموزم
آنقدر نشانی‌ات را از ماه و ستاره
و حتی از شعشعه نور بپرسم
که بجویمت ..
در این طریق هرآنچه مُلک دلم را
که تختِ پادشاهی تو در آن است
نوازش کند،ثبت میکنم،
تا به وقت دیدار بگومت آنچه بر من گذشت را!
و با عینک خود به جهان مینگرم
که هرچه بینم سراسر تویی ..
باید در این مسیر به جایی برسم
که خود نبینم و فنا شوم در تو ..
آنگاه که در کنار تو باشم
آنقدر چو پروانه‌های شمع دیده
دورت بگردم که فدایت شوم ..
اگر بپذیری..اگر ..
مسیحِ علقمه ؛ آقای ابوفاضل (:♥️

•●امير المؤمنين‌علی‌ع:
لا تَكمُلُ المَكارِمُ إلاّ بِالعَفافِ وَ الإيثارِ ؛

كرامت هاى اخلاقى جز با پاك دامنى
و از خودگذشتگى كامل نمى شوند .

از راه دور نامه نوشته بود :
آقا من دور از شما هستم ؛
گاهی حاجاتی دارم ، مشکلاتی
دارم ، به هرحال چه کنم؟
حضرت در جواب ایشان نوشتند :
إِنْ کَانَتْ لَکَ حَاجَةٌ فَحَرِّکْ شَفَتَیْک...
لبت را حرکت بده ، حرف بزن ، بگو ؛
ما از شما دور نیستیم.
_بحارالانوار،ج۵۳،ص۳۰۶
#هادی‌الأمم

در خانه پدری‌ام میگویند:
هرکس با علی‌ع باشد باقی میشود.

در خانه پدری‌ام میگویند:
هرکاری وصلِ به علی‌ع شود،ارزش پیدا میکند.