**" اگر شهریاری وگر زیر دست
بجز خاک تیره نیابی نشست

کجا آن بزرگان با تاج و تخت
کجا آن سواران پیروز بخت‌

کجا آن خردمند کندآوران
کجا آن سرافراز و جنگی سران

کجا آن گزیده نیاکان ما
کجا آن دلیران و پاکان ما

همه خاک دارند بالین و خشت
خنک آنک جز تخم نیکی نکشت

(ابوالقاسم فردوسی،شاهنامه،پادشاهی اردشیر ، براساس نسخه مسکو،یوگنی ادوارد ویچ برتلس ، ج ۲ ، ص ۱۲۹۰ )**

کانال محمد جولایی تهرانی

@khalvatons

**" پشت کاجستان، برف
برف، یک دسته کلاغ
جاده یعنی غربت
باد، آواز، مسافر، و کمی میل به خواب
شاخ پیچک و رسیدن، و حیاط
من، و دلتنگ، و این شیشه ی خیس
می نویسم، و فضا
می نویسم، و دو دیوار، و چندین گنجشک
یک نفر دلتنگ است
یک نفر می بافد
یک نفر می شمرد
یک نفر می‌خواند
زندگی یعنی : یک سار پرید
از چه دلتنگ شدي؟
دلخوشی ها کم نیست : مثلاً این خورشید
کودک پس فردا
کفتر ان هفته
یک نفر دیشب مرد
و هنوز، نان گندم خوب است
و هنوز، آب می ریزد پایین، اسب ها می‌نوشند
قطره ها در جریان
برف بر دوش سکوت
و زمان روی ستون فقرات گل یاس "

( سهراب سپهری‌، هشت کتاب، حجم سبز،
جنبش واژه ی زیست، صص ۳۸۴ تا ۳۸۶ )**

کانال محمد جولایی تهرانی

@khalvatons

#نوستالژی#گل_یخ گوش می دهیم به صدای زیبا و خاطره انگیز#کوروش_یغمایی

کانال محمد جولایی تهرانی

@khalvatons

**" از دست و زبان که بر آید
کز عهده ی شکرش به در آید "

( سعدی )

" اسم لیلا را نبرید/
اسم لیلا را حتی پیش من هم نبر/
اگرچه مجنونم/
می ترسم این لب و دندان تو به او لطمه بزند/ "

( قیس بن ملوح عامری معروف به مجنون )**

سلام عزیزانم
شب بخیر

کانال محمد جولایی تهرانی

@khalvatons

**" فیا لیلی جودی بالوصال فاننی
بحبیک رهن و الفوءاد کئیب "

( لیلای من ! مرا ارزانی وصالت کن  ! که در گرو عشق توام و دل ؛ اندوهگین غم توست )

(قیس بن ملوح عامری"مجنون"، غزالانی در میان خلایق،قول الوشاء،"سخن سخن چینان "، ص۳۵)**

سلام دوستان عزیزم
شب بخیر

کانال محمد جولایی تهرانی

@khalvatons

ادامه ی شرح غزلیات حافظ از قبل
شرح بیت چهارم از غزل ۴۹ عارف شیرازی

" آن چه زر می‌شود از پرتو آن قلبِ سیاه
کیمیاییست که در صحبتِ درویشان است "

#درویشان

آن چه = هر چیز
زر = طلا
پرتو = در اینجا نتیجه
قلب سیاه = دل تیره، سکه تقلبی، ایهام دارد
کیمیا = عنصری خیالی است که مس را به زر تبدیل می کند۰ صنعتی که با آن ناقص به کمال می رسد، اکسیر
صحبت = همنشینی، مجالست
صحبت درویشان = ملازمت درویشان
( در این بیت بین زر و کیمیا تناسب و بین زر و قلب سیاه تضاد برقرار است )

شرح : حافظ معتقد است ملازمت درویشان قلب سیاه را مانند طلا خالص و پاک می کند و این کیمیا فقط با همنشینی و همصحبتی با درویشان ممکن است۰

" گویند روی سرخ تو سعدی چه زرد کرد ؟
    اکسیر عشق در مسم افتاد و زر شدم "

( سعدی، غزلیات، غزل ۳۷۴ )

حافظ معاشرت با درویشان را اکسیری می داند که بالاتر از طلاست۰

" قلب بی حاصل ما را بزن اکسیر مراد
یعنی از خاک در دوست نشانی به من آر "

( حافظ، غزل/ ۲۴۸ )

خیلی حرف بزرگیست که همنشینی با درویشان
سکه ی سیاه تقلبی به زر تبدیل می شود۰

" تو که کیمیا فروشی نظری به قلب ما کن
  که بضاعتی نداریم و فکنده ایم دامی "

( حافظ، غزل/ ۴۶۸ )

براستی در این معاشرت چه کیمیایی نهفته است که این چنین تحولی بوقوع می پیوندد ؟

" به همنشینی رندان سری فرود آور
که گنجهاست در این بی سری و سامانی "

( حافظ، قصیده در مدح قوام الدین )

پس باید از میان مردم، نیکان و خوبان روزگار را به همدمی و همنشینی برگزید که حافظ درویشان را از این گروه می داند و مولا علی ( ع ) می فرماید از همنشین شدن با انسان های بدکردار بپرهیزیم :

" احذر مصاحبه الفساق والفجار والمهاجرین
بمعاصی الله "
( از همنشینی با فاسقان و فاجران و متظاهران به نافرمانی خدا بپرهیز )

( شرح غررالحکم، ج ۲، ص ۲۷۷ )

باصفا کردن دل های تیره و سیاه فقط با همنشینی درویشان است که به آینه ی زلال تبدیل می شود۰

" همنشینی مقبلان چون کیمیاست
چون نظرشان کیمیایی، خود کجاست ؟ "

( مولانا، مثنوی معنوی، دفتر اول ۲۶۸۷ )

حتی سکه ی سیاه تقلبی با نفس پاک درویشان به زر تبدیل می شود۰
بدیهی است که در این بیت غزل حافظ مراد از زر، طلای معنوی است و به عبارتی سخن از طهارت و پاکی است۰
شمس تبریزی برای مولانا چنین همنشینی داشت که وقتی به نزد جلال الدین می آمد مولانا شکوفا می شد و زیر لب زمزمه می کرد :

" شمس و قمرم آمد، سمع و بصرم آمد
   وآن سیمبرم آمد، وآن کان زرم آمد

مستی زرم آمد، نور نظرم آمد
چیز دگر آر خواهی، چیز دگرم آمد

از مرگ چرا ترسم ؟ کو آب حیات آمد
وز طعنه چرا ترسم ؟ چون او سپرم آمد "

( مولانا، غزلیات، غزل ۶۳۳ )

درویش کیست ؟ شاعره ی بزرگمان درویش را اینچنین معرفی می کند :

" در کناری رفته درویشی به خواب
   شب لحافش سایه و روز آفتاب

برکشیده فوطه ای پاره به سر
    هم ز دزد و هم ز خانه بی خبر

خواب ایمن، لیک بالین خشت و خاک
    روح در تن، لیک از پندار پاک

جسم خاکی بی نوا، جان بی نیاز
    راه دل روشن، در تحقیق باز

خاطرش خالی ز چون و چندتا
    فارغ از آلایش پیوندها

نه سبویی و نه آبی در سبو
این چنین کس از چه میترسد، بگو

حرص را در زیر پای افکنده بود
  کشته ی آزند خلق، او زنده بود "

( پروین اعتصامی، دیوان اشعار، مثنویات )

توجه و عنایت درویش نه تنها کدورت شهوانی را در دلی که رو به او آورده است از بین می برد بلکه سیاهی دل را نیز به طلا مبدل می کند۰

" همنشین اهل معنی باش تا
هم عطا یابی و هم باشی فتا

گر اناری می خری خندان بخر
  تا کند خنده ز دانه او خبر

نار خندان باغ را خندان کند
  صحبت مردانت از مردان کند

گر تو سنگ صخره و مرمر شوی
چون به صاحبدل رسی، گوهر شوی

مهر پاکان در میان جان، نشان
     دل مده الا به مهر دلخوشان "

( مولانا، مثنوی معنوی، دفتر اول ۷۱۱ _ ۷۲۳ )

مولانای جان در اولین داستان خود در مثنوی،
تاثیر درویشان بر انسان های دیگر را اینچنین توصیف می کند :

" دست بگشاد و کنارانش گرفت
همچو عشق اندر دل و جانش گرفت

دست و پیشانیش بوسیدن گرفت
   از مقام و راه پرسیدن گرفت

پرس پرسان می کشیدش تا به صدر
    گفت گنجی یافتم اما به صبر

گفت ای هدیه ی حق و دفع حرج
      معنی الصبر مفتاح الفرج

ای لقای تو جواب هر سئوال
مشکل از تو حل شود بی قیل و قال

مرحبا یا مجتبی یا مرتضی
ان تغب جاءالقضا ضاق الفضا "

( مولانا، مثنوی معنوی، دفتر اول )

معروفترین شعری که تاثیر همنشین را بیان می کند شعر ذیل است :

" گلی خوشبوی در حمام روزی
رسید از دست محبوبی به دستم

بدو گفتم که مشکی یا عبیری
که از بوی دلاویز تو مستم

بگفتا من گلی ناچیز بودم
ولیکن مدتی با گل نشستم

کمال همنشین در من اثر کرد
وگرنه من همان خاکم که هستم "

( سعدی، گلستان )

( محمد جولایی تهرانی )

التماس دعا

کانال محمد جولایی تهرانی

@khalvatons