‍ در باب پیشینه ی میوه های شب چله

در گرشاسب نامه اسدی طوسی آمده:
در شهر خرّم، درختی گشن، پیش تخت بتی رُسته که میوه و بَرش، تنوع و هفت بَر دارد: ( انگور+ انجیر+ نارنج + سیب + انار + ترنج + به)
این میوه ها در مراسم ایرانی چله نقش بزرگی بازی میکرده اند.
اصل شعر در گرشاسپ نامه به این صورت امده است؛ مگر میشود این شعر را خواند و لذت نبرد؛  تنها با همین شعر میشود شب چله را سر کرد:

**بشهری رسیدند خرّم دگر  
پر آرایش و زیب و خوبی و فرّ

ز بیرونش، بتخانه ای پرنگار
 برو بیکران برده گوهر بکار

نهاده در ایوانش، تختی زعاج
بتی در وی، از زرّ ، با طوق و تاج

درختی گشن رسته در پیش تخت
که دادی بر ازهفت سان آن درخت

ز انگور و انجیر و نارنج و سیب
زنار و ترنج و به ِ دلفریب

نه باری بدینسان ببار آمدی
که هر سال بارش دوبار آمدی

هر آن برگ کز دی شدی آشکار
بدی چهر آن بت ، برو بر، نگار

ز شهر آنکه بیمار بودی وسست 
چو خوردی از آن میوه گشتی درست
‎‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌
?
?** @maneshparsi

«شب یلدا» که به عنوان یکی از شب‌های مقدس در ایران باستان مطرح بوده به‌صورت رسمی در تقویم ایرانیان باستان از سال ۵۰۲ قبل از میلاد در زمان داریوش یکم به تقویم رسمی ایرانیان باستان راه یافت.
چله و جشن‌هایی که در این شب برگزار می‌شود، یک سنت باستانی است...
   ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ •?☘ @didYouKonw

از شاهکارهای صنعت آلمان این رادیو بود که بجای باطری با سلولهای بطری مانندی کار میکرد که هنگام گرم شدن برق تولید میکردند و کافی بود روی یک چراغ نفتی وصل شوند - البته این سلول ها با هر رادیویی کار میکردند - سال ۱۳۳۷ خورشیدی

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ •?☘ @didYouKonw

?

هر شب از سینه من تیر بلا می‌گذرد
تو چه دانی که بر این سینه چه‌ها می‌گذرد؟

#امیر خسرو دهلوی

#شبتون_ زیبا?❤

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ •?☘ @didYouKonw

دانشمندان در یک آزمایش 30 ساله‌ی جذاب، تکامل یک گونه‌ی حیوانی را که درست در مقابل چشمشان رخ می‌داد، مشاهده کردند. پری وینکل سرسخت (Littorina saxatilis) گونه‌ی کوچکی از حلزون دریایی است که در سواحل اطراف اقیانوس اطلس شمالی زیاد دیده می‌شود.

سواحل محل زیست پری وینکل سرسخت، شامل جزایر کوستر سوئد و جزایر صخره‌ای آنجا معروف به‌ «اسکری» می‌شود؛ جایی که یک جلبک سمی در سال 1988 بخش بزرگی از جمعیت حلزون‌ها را از بین برد

در سال 1992 کرستین یوهانسون، بوم‌شناس دریایی از دانشگاه گوتنبرگ 700 حلزون را دوباره به اسکری که جمعیت حلزون آن از بین رفته بود، وارد کرد. او در آزمایش خود فقط جمعیت از‌دست‌رفته‌ی حلزون‌ها را با همان حلزون‌های قبلی جایگزین نکرد. در عوض، او حلزون‌ها را با یک «اکوتیپ» متفاوت که به‌وسیله‌ی زیستگاهی متفاوت شکل گرفته بود، پیوند زد تا دریابد آیا حلزون‌های جدید در طول زمان ویژگی‌های ساکنان اصلی اسکری را تکامل می‌دهند یا خیر. اکوتیپ یا بوم‌گونه جمعیتی از یک گونه است که به دلیل جغرافیای متفاوت از نظر ژنتیکی با موقعیت محیطی خاصی سازگار شده است.

پری وینکل سرسخت در منطقه‌ی جزایر کوستر به‌‌دلیل فشارهای محیطی که هر جمعیت با آن مواجه است، چندین شکل اکوتیپ مختلف را به خود گرفته است. اکوتیپ به‌اصطلاح خرچنگ در مناطقی زندگی می‌کند که توسط خرچنگ‌ها شکار می‌شوند؛ پس این اکوتیپ محتاط‌تر است و پوسته‌های بزرگ‌تر و ضخیم‌تر بدون طرح و با دهانه‌های نسبتاً کوچک‌تر را رشد داده است. گروه دیگری که به نام اکوتیپ موج شناخته می‌شود روی صخره‌ها دور از خرچنگ‌ها زندگی می‌کنند؛ اما در عوض در معرض امواج هستند. این حلزون‌ها بسیار بی‌پرواتر و کوچک‌تر هستند و پوسته‌های نازک‌تر و طرح‌دار و دهانه‌های نسبتاً بزرگ‌تری دارند

قبل از سال ۱۹۸۸، اکوتیپ موج در جزیره‌ای صخره‌ای که فقط سه متر طول دارد، زندگی می‌کرد. اما پس از آنکه آن‌ها دراثر شکوفایی جلبک‌ها از بین رفتند، جوهانسون و تیمش حلزون‌های ازدست‌رفته را با حلزون‌هایی از اکوتیپ خرچنگ جایگزین کردند تا دریابند آیا حلزون‌های جدید شبیه حلزون‌های موج می‌شوند یا خیر. با توجه به اینکه حلزون‌ها با سرعت یک یا دو نسل در سال تولید‌مثل می‌کنند، تغییرات ظاهری یا فنوتیپ‌ها به سرعت آشکار شدند. پوسته‌های حلزون‌ها از بژ به طیف وسیع‌تری از رنگ‌ها تغییر کرد، نازک‌تر و صاف‌تر شد و دارای دهانه‌ها و نوک‌های پهن‌تر و فاقد تیزی

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ •?☘ @didYouKonw

محققان معتقدند می‌توان از یک انگل خاص برای رساندن دارو به مغز استفاده کرد

مغز ما دارای یک سد خونی مغزی است که فقط به مولکول‌های خاصی اجازه ورود و خروج می‌دهد و درعین‌حال مواد مضر، مانند میکروب‌ها، را بیرون نگه می‌دارد. اما همین سد مانعی برای پزشکانی است که می‌خواهند دارویی را وارد مغز کنند. اکنون آن‌ها از انگلی که در بدن گربه‌ها زندگی می‌کنند، استفاده کرده‌اند تا راهی برای عبور از این سد پیدا کنند.

برای دورزدن این مانع، گروهی از دانشمندان انگلی به نام «توکسوپلاسما گوندی» را که در مدفوع گربه‌ها وجود دارد، مهندسی ژنتیکی کردند تا به حاملی برای پروتئین‌های درمانی تبدیل شود. این روش می‌تواند درمانی برای اختلالات عصبی مانند سندرم رت باشد.

انگل‌های توکسوپلاسما همه حیوانات ازجمله انسان را آلوده می‌کنند. عفونت این انگل می‌تواند به روش‌های مختلفی رخ دهد، ازجمله خوردن اسپورهای آزادشده در مدفوع گربه‌های مبتلا یا مصرف گوشت یا آب آلوده. توکسوپلاسموز در افراد سالم فقط علائم خفیفی ایجاد می‌کند اما در افراد دارای نقص ایمنی و زنان باردار می‌تواند جدی‌تر ظاهر شود.

برخلاف بیشتر پاتوژن‌ها، توکسوپلاسما می‌تواند از سد خونی مغز عبور کرده و به سلول‌ها حمله کند. هنگامی که انگل وارد نورون‌ها می‌شود، مجموعه‌ای از پروتئین‌ها را آزاد می‌کند و بیان ژن را در میزبان خود تغییر می‌دهد.

اکنون محققان از چندین دانشگاه‌ در کشورهای مختلف، توکسوپلاسما را مهندسی ژنتیکی کردند تا یک پروتئین هیبریدی بسازند؛ به عبارتی آن‌ها پروتئین‌های این انگل را با پروتئینی به نام MECP2 ترکیب کردند که فعالیت ژن را در مغز تنظیم می‌کند. محققان این انگل‌های اصلاح‌شده را روی مغز موش‌ها و اندام‌واره‌های آزمایشگاهی آزمایش کردند و توانستند با موفقیت MeCP2 را به محل سلولی مدنظر خود برسانند.

کمبود ژنتیکی پروتئین MECP2 در افراد باعث ایجاد اختلال نادری در رشد مغز به نام سندرم رت می‌شود. اگر توکسوپلاسما بتواند پروتئین MECP2 را به سلول‌های مغز برساند، ممکن است بتوان آن را درمانی برای این بیماری در نظر گرفت.
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ •?☘ @didYouKonw

استیپس با اندازه ی ۳.۲ میلیمتر طول و ۲.۸ میلیمتر عرض کوچک ترین استخوان در بدن انسان به شمار می آید.

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ •?☘ @didYouKonw