❇️ | گفتمان

گفتمان (discours) اصطلاحی است که در زمینه‌ها و رشته‌های گوناگونی چون فلسفه، جامعه‌شناسی، انسان‌شناسی و زبان‌شناسی به طور گسترده به کار برده شده است.

اصطلاح گفتمان از دهه‌ی شصت میلادی در علوم انسانی، هنر و ادبیات کاربرد وسیعی پیدا کرد.
تا پایان سدهٔ نوزدهم گفتمان به معنای نظام ارائهٔ بحث در مورد مسئله‌ای خاص به کار می‌رفت و محدودهٔ آن تقریباً منحصر به نوشتار بود و تاحدودی به شیوه‌ی بیان (Style) مربوط می‌شد.

در یکی از تعاریف، گفتمان به معنای مجموعه یا دستگاهی بینشی است که از راه واژگان و گفتارهای نهادینه شده، بر ذهنیت‌ها اثر می‌گذارد و گاه حتی بر آگاهی یک دوران تاریخی نیز سایه می‌اندازد بی‌آنکه کاربران همواره بر این ذهنیت و خصلت خاص تاریخی آن خودآگاه باشند.

به‌طور کلی در علوم انسانی و علوم اجتماعی، گفتمان یک روش صوری تفکر را توصیف می‌کند که به واسطهٔ زبان ابراز وجود می‌کند.
گفتمان یک مرز اجتماعی است که مشخص می‌کند چه گزاره‌هایی می‌توانند در مورد یک موضوع گفته شوند.

علوم سیاسی گفتمان را نزدیک به سیاست و سیاست‌گذاری می‌داند.

نظریه‌های مختلفی در مکاتب مختلف گفتمان را مرتبط با قدرت و دولت می‌دانند، تا آنجا که کنترل گفتمان‌ها به عنوان مهار واقعیت درک می‌شود (به عنوان مثال اگر کشوری رسانه‌ها را کنترل کند، آنها «حقیقت» را کنترل می‌کنند. در اصل، گفتمان‌ها گریزناپذیرند، زیرا هرگونه استفاده از زبان بر دیدگاه‌های فردی تأثیر خواهد گذاشت. به عبارت دیگر، گفتمان انتخاب شده واژگان، اصطلاحات و شاید حتی سبکی که برای برقراری ارتباط لازم است، را فراهم می‌کند.

به عنوان مثال، می‌توان از دو گفتمان مشخص در توصیف چریک‌ها استفاده کرد: توصیف آنها یا به عنوان «مبارزان آزادی» یا «تروریست‌ها». هر کدام از این تعاریف نتایج معنایی خاص خود را دارند.

#مرور

🛜https://t.me/DenaLur

و باز تیر و باز خط شوتی و باز جوانی

شهید نان

✒️یاران سبز-مرتضی خضری: وقتی «کوین کارتر» عکاس مشهور آفریقایی عکس کودک و لاشخور را می‌گرفت هرگز فکر نمی‌کرد این عکس دنیا را تکان خواهد داد و هرگز فکر نمی‌کرد با این عکس خواهد مرد، اما مرد.
کارتر محو صحنه بود و قصد داشت طلایی‌ترین شات عمر خود را بزند و زد.
بعدها او فکر کرد.
او به کودک سودانی که در انتظار مرگ بود فکر کرد. او به لاشخوری که در انتظار مرگ کودک بود، فکر کرد.
او فکر کرد چرا بعد از عکس به فکر پرواز بوده است و این فکر او را کشت.
کارتر افسرده شد و خودکشی کرد چون کودکی را در مسیر مرگ رها کرده بود.
کارتر وجدان عجیبی داشت، او پر از بیداری بود و نتوانست زندگی کند و مرد.
کارتر در راه وجدان بیدار خود مرد. او چون فکر نکرده بود که کودک نیاز به نجات دارد، مرد.

بی‌خیال

🔸در این جغرافیا و در این گودال پر از تاریکی تاریخ اتفاقات عجیبی رخ می‌دهد.
در گناوه و دیلم و در بندرهای دیگر استان بوشهر کالایی را با مجوز و به شکل رسمی و قانونی وارد کشور می‌کنند اما همین که وارد شد تبدیل به قاچاق می‌شود. این پارادوکس خیلی‌ها را در گناوه و دیلم کشته است.
خیلی‌ها را در گناوه و دیلم خانه خراب کرده است.
🔸همین یکی دو رو گذشته میثم بوعلی را به جرم حمل قاشق و چنگال کشتند.
او نان را برای دو کودک می‌برد. او شهید راه نان شد. کشتن جوان دیلمی حال خیلی ها را گرفت و قلب خیلی‌ها را فشرد و مردم گناوه و دیلم را به شدت خشمگین کرد.
خیلی‌ها مانند کوره داغ شده‌اند و این نمی‌تواند ادامه دار باشد.
میثم در خط شوتی گاهی تند و گاهی تندتر می‌رفت اما تندتر از او تیری بود که رها شده بود و قبل از اینکه میثم فرزندش را به آغوش بکشد تیر او را به آغوش کشید.
میثم در راه‌های خاکی برای نانی که هر روز سخت‌تر به دست می‌آید شهید شد.
بوعلی شهید شد تا پدر بی پسر و دختر بی‌ پدر شود.
این پایان مرگ در راه‌های خاکی نیست ولی می‌تواند پایان ظلم باشد.

🛜https://t.me/DenaLur

از برنو به کمانچه
📝#علی_زیودار

حدود دو دهه پیش، در آزمون کارشناسی ارشد رشته ارتباطات قبول شدم و مرا برای مصاحبه دعوت کردند.
درجلسه مصاحبه گروهی از اساتید دور یک میز کنفرانس نشسته بودند. اسم وتخصصشان را روی یک لوح کوچک در مقابلشان نوشته بودند.
بعد از احوالپرسی و معرفی، آقای دکتر هرمزی‌زاده دکترای آمار، اولین سؤال را از من پرسید که آخرین سؤال هم بود.
گفت: برای ما تحلیل کنید که چرا لرستان ناامن است؟
سوالش مثل پتکی بر سرم فرود آمد. دنیا دور سرم چرخید. از تصور غلطی که این آقای دکتر درمورد لرستان داشت برآشفته بودم. همه متوجه ناراحتی‌ام بودند و در سکوت منتظر پاسخ من. از یک طرف ناراحت داوری نادرست ایشان درمورد لرستان بودم و از طرفی نگران بودم که نوع پاسخم باعث شود در مصاحبه رد شوم.
بعد از حدود یک دقیقه سکوت توام با بغض و خودخوری، دل به دریا زدم و خیلی جدی پاسخ دادم: دلیلش منم! و بعد به چشم‌هایش خیره شدم و سکوت کردم. تصمیم گرفته بودم حتی اگر در مصاحبه رد شوم با او بجنگم.
سکوت و بهت بر جلسه حاکم بود. در چهره‌ی آقای دکتر حس آدمی که بازی‌خورده نمایان بود. با دستپاچگی گفت عامل ناامنی لرستان شما هستید؟ چطور؟ گفتم لرستان ناامن نیست اما عامل این تصور نادرست شما من هستم. گفت شما؟ گفتم بله؛ من رسانه، من رادیو، من تلویزیون. اگر من رسانه، لر و لرستانی را همیشه در هیبت "سواری برنو به دست" تصویر نکرده بودم، امروز شما چنین تصوری در مورد مردم من نداشتید. این چهره‌ای که من رسانه از مردمم نشان داده‌ام باعث ایجاد این تصور نادرست شما شده است. شمایی که دکترای آمار دارید و قاعدتاً باید با عدد و رقم حرف بزنید، اما لرستان من را بر اساس خروجی رسانه داوری می‌کنید. و بعد استدلال کردم که بین "امنیت" و "احساس امنیت" تفاوت هست و گفتم چه‌بسا کرج و اصفهان و تهران ناامن باشند اما شما چنین تصوری در مورد این مناطق ندارید.
نگاه دو نفر از مصاحبه‌کنندگان برق می‌زد. انگار مرا تشویق می‌کردند که؛ ادامه بده! قوت قلب گرفته بودم. ادامه دادم: ما در رسانه استانی، فریب شما مرکزنشین‌ها را خورده‌ایم و به نام ترویج فرهنگ محلی، تصویر مخدوشی از لرستان در افکار عمومی ایجاد کرده‌ایم.
استدلال کردم همین حالا اگر من یک تفنگ در دستم داشته باشم همه شما احساس ناامنی می‌کنید. گفتم: ما لرها این چیزی که تلویزیون می‌گوید نیستیم. نماد واقعی ما قلم است، موسیقی است، کمانچه و سرناست، نه این برنوی لعنتی.
گفتم ما دانشمندان بزرگی در رشته‌های مختلف داریم، شاعران سرشناسی داریم، فیلم‌سازان و هنرمندان درجه‌یک داریم و به شوخی گفتم ما هم مثل شما کت‌وشلوار می‌پوشیم، ما هم سینما داریم، ما هم کنسرت می‌رویم..و این‌گونه پاسخ آن یک سوال حدود یک ساعت به درازا کشید.
دبیر جلسه کفایت بحث را که اعلام کرد دکتر گیویان مرا تا بیرون سالن بدرقه کرد و گفت لر بزرگ تبریک میگم. بیا اینجا تحصیل کن! و این آغاز دوستی من و دکتر عبدالله گیویان بود و من در گفتار او شدم لر بزرگ.
نتایج که اعلام شد من نفر اول قبول شده بودم. دانشجوی همان اساتید شدم. انسان‌های بزرگواری بودند و بیشتر از آنکه استاد من باشند دوستان من بودند و بسیار از آن‌ها آموختم. دکتر هرمزی‌زاده در طول تحصیلم، تلاش می‌کرد به انحای مختلف از من به خاطر آن سؤال دلجویی کند.
بعد از پایان تحصیل به لرستان برگشتم؛ و البته تا زمان بازنشستگی، مدیران مستقیم من یا لیسانس کشاورزی داشتند، یا لیسانس شیمی یا الهیات..و آسیاب رسانه استانی همچنان دارد بر همان مدار غلط می‌چرخد.
و اما سه نکته به‌عنوان نتیجه‌گیری:
نکته ۱: سرمایه‌گذاری موتور اصلی توسعه است و صاحبان سرمایه، جایی سرمایه‌گذاری می‌کنند که نسبت به آنجا احساس امنیت داشته باشند. به همان دلایلی که گفتم، در مورد لرستان چنین احساسی در افکار عمومی کشور بسیار ضعیف است و نزد آن‌ها که لرستان را فقط از طریق رسانه می‌شناسند، عملاً احساس امنیت نسبت به این استان وجود ندارد.
نکته ۲: با وجود موشک‌های بالستیک، پهپادهای دورپرواز و انواع سلاح‌های پیشرفته، برنو هیچ نقشی در تأمین امنیت کشور ندارد و تنها نماد خشونت است و آدمکشی و گردنه بگیری. برنو، ما را در اذهان عمومی، مصداق مرادبیگ و حسام بیگ سریال روزی روزگاری می‌کند. برنو، هرچقدر هم که دوستش داشته باشیم، از عوامل فقر و بیکاری ماست.
نکته ۳: ضرورت دارد رسانه ملی، از چهره‌ی لرستان برنوزدایی کند و بجای آن، نمادهای خوشایندی مانند کمانچه، سرنا، گلونی، صنایع‌دستی، سنگ‌نگاره‌ها، آداب‌و رسوم دیرین و آثار تمدنی مانند پل‌ها و بناهای تاریخی را جایگزین کند. کاری که سریال نون خ در مورد کردها به درستی انجام داد؛ و البته لرستان نیز یک سریال الف ویژه از رسانه ملی طلب دارد.

ما اگر می‌خواهیم پیشرفت کنیم باید تغییر کنیم.

🛜https://t.me/DenaLur

https://youtu.be/E5lJ05w1Mv0?si=cdsYdWtCDPSt1-oZ

استراتژی مبارزاتی ملیتها.
وظیفه اصلی و مبارزاتی ملیتها در دو جبهه هماهنگ پیش میرود . ۱- افشای ماهیت واقعی دیکتاتوری نظامی -امنیتی سابق و ۲- مبارزه با تحجر و اختناق حاکم .بدون شناخت ماهیت رژیم قبلی ما موفق به شکست این رژیم نخواهیم شد .ملت ستیزی و سیاست حذف و کتمان ملیتها و ممنوعیت زبانی و غارت منابع طبیعی و انسانی ملیتها در رژیمهای گذشته پهلوی ها شروع شد و هدفمند با استفاده از بودجه های کلان دولتی دنبال شد .ناهنجاری های سیاسی - اقتصادی و اجتماعی کنونی ریشه در نگرش غلط رژیم گذشته نسبت ملیتهای محکوم دارد .فقر و محرومیت و مهاجرتهای داخلی و بیکاری که امروزه گریبان ملیتهای غیر فارس را گرفته است از پیامدهای منفی سیاستهای نژاد گرایانه و تبعض آمیز دوران پهلوی پسر و پدر میباشد که توسط بیگانگان بر مسند قدرت قرار گرفتند و با چراغ سبز انها به مناطق ملی ما حمله وحشیانه نمودند . کسانی مارا تجزیه طلب مینامند که خودرا حکومت مرکزی فرض میکنند . اپوزیسیون تمرکز گرا و تمامیت خواه فارس محور در عین شعار دموکراسی دادن حمایت خودرا از دیکتاتوری و خودکامگی فردی تلویحا اعلام میدارد . گرفتار تناقض و دوگانگی گشته و ماهیت اصلی خودرا اشکار ساخته است .ظیف دموکرات و ازاد اندیش جامعه فارس مراتب همدردی خودرا با ملیتهای محروم ابراز داشته است و راه خودرا از سلطه طلبان و نژاد پرستان جدا کرده است .اپوزیسون حول این دو محور در حال شکل گرفتن است و نوید بخش میباشد تا ایرانیان بعد از یک قرن مبارزه برای استقلال و ازادی شاید بتوانند گامهای مثبتی در این راه بردارند و ازاین حقارت ملی و دیکتاتوریهای نهادینه شده رها شوند .
بختیار
0

https://www.lorestanat.net/1396/05/11/%d8%b4%d9%87%d8%b1%db%8c%d9%88%d8%b1-%d8%a8%db%8c%d8%b3%d8%aa/
شهریور بیست

بیانیه حزب لرستانات.در رابطه با دنا.
استبداد مرکزی ،در این یک قرن گذشته ، همواره در جهت تجزیه خاک و مناطق لرنشین اقدام کرده است .منطقه حکومتی اتابکان لرستان را ،بین ۱۱ استان جعلی تقسیم کردند تا مانع پیشرفت ملت لر گردند .بزرگان و نخبگان سیاسی مارا تیرباران کردند و هر نهضت آزادیخواهی را ، توسط ارتش پوشالی و ژاندارمری و سپاه، در هم کوبیدند .نفت مارا به تاراج بردند .منابع طبیعی و آب کوهرنگ را سرقت کردند.منطقه فریدن در قلب لرستانات را به اصفهان منضم کردند و اکنون هم ،منطقه دنا ، این سمبل ازادگی رابه اصفهان ملحق نمودند .
جوانان آزاد اندیش لر ، دیگر خسته شده اند از این تمامیت خواهی و خواهان بازگشت دنا و مراتع آن به لرستان و لغو این مصوبه ننگین می‌باشند.

◽ بررسی پروندهٔ «یوسف فرهادی بابادی» در گفت‌وگو با وکیل او

? حکم حبس و جریمه نقدی برای یک فعال محیط‌زیست

? |پیام ما| «یوسف فرهادی بابادی» یکی از فعالان محیط‌زیست کشور، از تیرماه پارسال به‌دلیل مواضع منتقدانه‌اش در حوزۀ محیط‌زیست، درگیر پروندۀ شکایتی شده که هنوز حکم نهایی برای آن صادر نشده است. او حالا از چندوچون این اتفاق به «پیام ما» می‌گوید: «متأسفانه در طول سال‌های گذشته، با ازبین‌رفتن سازوکارهای مدنی مشارکت مخالفان و منتقدان در تصمیم‌سازی‌های کشور، شاهد فرآیندی به نام «سیاست‌ورزی کاذب» هستیم؛ به‌شکلی که فعالان مدنی به دو گروه قابل‌تأیید و غیرقابل‌تأیید تقسیم می‌شوند که صرفاً افراد قابل‌تایید از «رانت انتقاد کردن» برخوردارند. در این معنا انتقادات هم در سطحی بی‌معنا سازمان داده می‌شود که به‌همین‌دلیل، باید به آن سیاست‌ورزی کاذب گفت.»

https://t.me/bongeshahrekord