#مجلات
#آنگاه
در نقشه ی کرشِشِ نَمساوی، معلم توپخانه ی دارالفنون، که به عبارتی نخستین نقشه ی دقیق تهران قدیم پیش از اثر ارزشمند و ماندگار عبد الغفار نجم الدوله، منجم و معلم ریاضی دارالفنون و بنیان گذار تقویم نوین در ایران است، در جایی در شمال باغ ایلخانی سابق، در خیابان فردوسی حوالی بانک ملی کنونی، نامی از کارخانه کاغذ آمده که به دست روس ها راه اندازی شده بود و چندان نپایید. این نقشه از دوره ی ناصری باقی مانده است. اما پیش از او عباس میرزا، برای آشنایی با چاپ و به تبع آن کاغذ، میرزا صالح شیرازی را به اروپا فرستاده بود. قبل از آن نیز در سفرِ همین شاهزاده به پترزبورگ یکی از همراهانش، میرزا زین العابدین تبریزی، با خود دستگاه چاپ زنی به ایران آورد. چون صنعت چاپ بدون کاغذ ممکن نیست و کاغذهای تولید ایران برای نسخ خطی و نه نسخ چاپی، تناسب داشت باید کاغذهای مخصوص این چاپ از روسیه وارد می شد. روس ها نیز به بازار ایران چشم داشتند و کاغذ، چای و قند از مهم ترین مواد وارداتی از روسیه بود.

📚احمد مسجدجامعی، نخستین های کاغذ، مجله آنگاه، بهار ۱۴۰۱، شماره 17، ص 8.

❇️ با ارسال این مطلب به دوستان خود، اندیشه و آگاهی را به آنها هدیه می کنیم.

📖 کتابخانه ای به وسعت ایران
___

🆔 @irolibrary

#مجلات
#آنگاه

❇️ با ارسال این مطلب به دوستان خود، اندیشه و آگاهی را به آنها هدیه می کنیم.

📖 کتابخانه ای به وسعت ایران
___

🆔 @irolibrary

#سفرنامه
#سفرنامه_آدم_الئاریوس
لباس زنان نازک تر از لباس مردان است و با کمربند به بدن نگه داشته نمی شود. شلوار و پیراهن آنان به همان شکلی است که مردان به تن دارند، جوراب آن ها معمولا از مخمل قرمز و یا سبز رنگ است. بر سر آرایش ویژه ای ندارند، گیسوی خود را با رشته های بافته شده زیادی از جلو و پشت سر به پائین آویزان می کنند. بر دور چانه و گونه آنان يک يا دو رديف مروارید و یا سگک طلا به چشم می خورد، به طوری که گوئی تمام چهره در مروارید و سگک قرار گرفته است. دوشیزگان علاوه بر زینت آلات مذکور، حلقه های طلای جواهرنشان به پره راست بینی خود دارند. زنان بر انگشت، انگشتری های طلا و بر بازوان خود بازوبند پهن نقره ای می کنند. انگشتری مردان برابر قوانین محمدی (ص) نباید از طلا، بلکه از نقره باشد. زنان هنگام عبور از گذرگاه های عمومی نمی گذارند صورتشان دیده شود و از سرتا قوزک پا را به وسیلۀ چادر می پوشانند و شکافی از آن را بر صورت خود باز می گذارند که به زحمت از پشت آن می توانند بیرون را ببینند. پشت این چادرها اغلب چهره های زیبا و در لباس های قشنگ صورت های زشت وجود دارد.
رسم ایرانی اینست که البسه خود را مانند اطاقشان تمیز نگه می دارد. وقتی که لباس افراد متمکن و مهم کثیف و یا لکه دار شود، هر چه زودتر آن را از تن بیرون می کنند. افراد معمولی تن پوش های خود را تقریباً هفته ای یک بار می شویند.

📚آدم الئاریوس، سفرنامه آدم الئاریوس، ترجمه ی احمد بهپور، تهران:سازمان انتشاراتی و فرهنگی ابتکار، ۱۳۶۳، ص 287.

❇️ با ارسال این مطلب به دوستان خود، اندیشه و آگاهی را به آنها هدیه می کنیم.

📖 کتابخانه ای به وسعت ایران
___

🆔 @irolibrary

#مجلات
#فرهنگ_بان
یکی از آثار استاد آذرنوش کتاب چالش میان فارسی و عربی است. واقعیت این است که کتاب به قدری پر مطلب و پر محتواست که اگر ساعت ها و روزها درباره آن بحث کنیم کافی نیست. یکی از مسائل بسیار مهم در تاریخ عمومی ایران بعد از اسلام و در تاریخ ادبی ایران این است که زبان فارسی چه طور به وجود آمد و چگونه توانست در برابر زبان عربی بایستد و مقاومت کند و در نتیجه ما ایرانیان امروز زبان ویژه خودمان را داشته باشیم و، به تعبیری که از قول دهقانان بخارا در تاریخ طبری آمده است، «عرب» نشویم. طبری آورده است که دهقانان بخارا به امیر عرب شکایت بردند که «آخر ما از چه کسی مالیات (جزیه) بگیریم، چون مردم همه عرب شده اند!» منظورشان این بود که همه مسلمان شده اند و مسلمان هم که جزیه پرداخت نمی کند. ما هم نمی توانیم از عرب یا همان مسلمان مالیات بگیریم. قابل توجه کسانی که امروز از روی نادانی فکر می کنند که این اسواران و دهقانان ایرانی بودند که ما را از عرب شدن نجات دادند، در صورتی که این طور نیست. طبق شهادت تاریخ، همه یا اکثر اشراف ایرانی جزو کسانی بودند که اول از همه عرب شدند چون به دنبال منافع خودشان بودند. در نهایت نتیجه ای که دکتر آذرنوش از این کتاب می گیرد این است که همین مردم عامی و عادی ایران بودند که زبان فارسی را حفظ کردند. حکومت ها نبودند. سامانیان نبودند. اگر کتاب دکتر آذرنوش را بخوانید متوجه این دروغ بزرگی که تاریخ نگاران معاصر از روی تعصب ناسیونالیستی گفته اند می شوید.

?محمد دهقانی، آذرنوش و چالش میان فارسی و عربی، مجله فرهنگ بان، شماره 11و 12، پاییز و زمستان 1400، ص 225.

❇️ با ارسال این مطلب به دوستان خود، اندیشه و آگاهی را به آنها هدیه می کنیم.

? کتابخانه ای به وسعت ایران
___

? @irolibrary

#سفرنامه
#پنج_سفرنامه
چیزی که چشم گیر بود و تازگی داشت گیلاس کوچک چای خوری (استکان) بود که در ایران همه جا به کار می برند و نزدیک به همه آن ساخت ژاپن است. استکان گنجایش اندکی دارد. در پذیرایی ها، چای را در آن می ریزند و نزد مهمان می برند و به او تعارف می کنند. در مراجعه به اداره یا دیدارِ دوستی در خانه اش هم حتماً چای می دهند. این چای بیش تر از چین وارد شده و ارزان است. چای محصول هند هم مصرف می کنند؛ اما استکان ها همه ساخت ژاپن بود. این را از برچسبی که به آن زده بودند به آسانی دانستم. انواع این استکان از ژاپن وارد شده بود؛ اما استکانی که نشان تجاری معروفِ اسب و کُره جغرافیا، علامت ویژه مغازه ناكاشيما، و استکانی که نشان فروشگاه ایمازاوا و ساختمان کارخانه شیشه سازی آوازو را دارد زیاد دیدیم. نگهداشتن بازار این اقلام و محصول ها دشوار است؛ چنان که پس از پایان گرفتن جنگ [جهانی اول] آلمان از آن سو به تلاش برای بازیافتن بازار بزرگ تجارت خود برخاسته، و ساخته های اتریش و چک اسلواکی هم یکی پس از دیگری وارد بازار می شود. حس کردم که معارضه با این رقبا، و حفظ بازاری که ژاپن در این چند ساله پیدا کرده، کار دشواری است.

?نوئی دا، پنج سفرنامه ژاپنی های دیدار کننده از ایران، ترجمه ی هاشم رجب زاده و کینجی ئه اورا، ص ۱۲۵.

❇️ با ارسال این مطلب به دوستان خود، اندیشه و آگاهی را به آنها هدیه می کنیم.

? کتابخانه ای به وسعت ایران
___

? @irolibrary

#یک_کتاب_یک_نگاه
#نگاهی_به_تاریخ_ایران_از_عصر_باستان_تا_روزگار_معاصر

کتاب حاضر از آخرین نمونه های تاریخ نگاری در اتحاد جماهیر شوروی است که نویسنده ی آن با نگاهی ایدئولوژیک به سراغ تاریخ ایران آمده و روایتی جامع از تاریخ ایران باستان تا روزگار معاصر را ارائه کرده است. این کتاب تا حوادث 28 مرداد 1332 را بررسی کرده است و از زمان نگارش آن بیش از 50 سال می گذرد. ترجمه کتاب هم با فراز و نشیب فراوان، پس از ده سال از زمان اتمام آن، مجال انتشار یافته است. شاید برخی یافته ها و اطلاعات کتاب چندان جدید یا بدیع نباشد اما خواندن آن به ویژه برای پژوهشگران تاریخ ایران و محققان مباحث تاریخ نگاری در ایران و جهان بسیار سودمند است زیرا مخاطب کتاب، با سبکی از تاریخ نگاری آشنا می شود که برای حدود نیم قرن به شیوه ای مسلط از پژوهش در نیمی از جهان بدل گشت و آثار متعدد و البته بعضا سودمندی را هم خلق کرد. ایوانف، نویسنده سرشناس کتاب، آثار متعددی درباره تاریخ ایران نگاشته که کتاب حاضر به نوعی چکیده ی پژوهش های او به شمار می رود.

? م. س. ایوانف، نگاهی به تاریخ ایران از عصر باستان تا روزگار معاصر، ترجمه دکتر محمد نایب پور. تهران: نگارستان اندیشه، 1396. 
❇ با ارسال این مطلب به دوستان خود، اندیشه و آگاهی را به آنها هدیه می کنیم.
__
? کتابخانه ای به وسعت ایران

? @irolibrary

#مجلات
#سمرقند
یکی از رسوم رایج مردم بخارا و همچنین پیروان طریقت نقشبندیه در این ناحیه زیارت هفت پیر است. زیارت هفت پیر از مناسکی است که هم اکنون در این ناحیه از ورارود انجام می شود و از دیگر کشورها نیز برخی پیروان طریقت نقشبندیه و برخی دیگر طریقت ها چون چشتیه و قادریه برای انجام این مراسم به ازبکستان و شهر بخارا سفر می کنند. شش پیر از این هفت پیر که در این مراسم مزارشان زیارت می شوند از سلسله خواجگان، از عبدالخالق غجدوانی و جانشینان وی هستند و هفتمین ایشان خواجه بهاءالدین نقشبند سرسلسله نقشبندیه است. این زیارت از شهر غجدوان محل دفن غجدوانی آغاز و به مزار خواجه نقشبند ختم می شود. تمام این زیارتگاه ها در روستاهای تابع شهر بخارا قرار دارند بنابراین حداقل فاصله هر یک از این مزارات با یکدیگر حدود سی کیلومتر و مرقد عبدالخالق غجدوانی در غجدوان حدود شصت کیلومتری بخارای امروزی قرار دارد.
?مریم حسینی، مراسم زیارت هفت پیر در بخارا، مجله ی سمرقند، بهار 1403، شماره 5، ص 332.

❇️ با ارسال این مطلب به دوستان خود، اندیشه و آگاهی را به آنها هدیه می کنیم.

? کتابخانه ای به وسعت ایران
___

? @irolibrary

#یک_شعر_یک_کتاب
دگر صبح است و پایان شب تار است
دگر صبح است و بیداری سزاوار است
دگر خورشید از پشت بلندی ها نمودار است
                             (خسرو گلسرخی)
❇️ با ارسال این مطلب به دوستان خود، اندیشه و آگاهی را به آنها هدیه می کنیم.

? کتابخانه ای به وسعت ایران
___

? @irolibrary