میگفت : وقتی دیدی دیگه تحمل نداری
یادت بیار که یک مُرده عذاب نمی‌کشه..

اگر روزی معنای زندگی برای ما
چیزی فراتر از "فقط دوام آوردن " باشد
چگونه درد های به استخوان رسیده‌ی این روز ها را از خاطر ببریم؟
_شیوید

فکر می‌کرد در نبودش چیزی تغییر نمیکند
طفلکِ ساده_

کسی از آن سوی دیوار به من میخندید ..

قفلم ؛ نمیتونم‌ بنویسم ...

مگه چقدر زنده ایم که نگاه کردن به آسمون و ابر و ماه و ستاره‌هاش واست لذت نداره ؟!

بی شک گذشتن از تمام آن رنج ها کار ساده‌ای نبود ، حالا که حالِ قلب و جانم بهتر است باید فکری برای زخم‌های کوچکِ تنم بردارم
زخم هایی که از دست‌هایش مانده بود ، هربار که مرا بعد پریدن از روی پل سخت در آغوش میکشید و مرا از مرگ برای خودش پس میگرفت .
خلاصه اش این است؛
دلیل دوام من بود، حتی به هنگام سقوط در آغوشِ مرگ .
_شیوید

هنر تنها یادگاریست که از ما می‌ماند.

مرا ببوس
مقابل خیرگیِ نگاهشان
که در پی کشف گناه ایستاده بودند
تنمان را به بوسه ای پینه بزن به چشم شب
که بگذرد از جان ما دردهای بی امان
مرا ببوس
به کوتاهیِ عمر پروانه ها و به زیباییِ پروازشان
و به جاودانگی نام عشق
بگذار که شب این بار
تمام من را به جای غم، از تو پر کند .
_شیوید

درد آمده بود که بماند ،
تو را رنج دهد
چشمانت را بگریاند
زخمِ کدام تبر بر جانت اینگونه ماند؟
تیغش ملامت
گریه هایت چشمانت را پرستیدنی تر می‌کند
درد ها، روح و جانت را بوسیدنی تر .
#شیوید