.
.
.
.
.
شخصی نزد دانشمندی(۱) رفت و گفت: چون در نماز می ایستم، ... برمی خیزد. تدبیر چه باشد؟
گفت از مرگ پدر و مادر یاد کن.
گفت فایده نمی کند.
گفت از نَفَس واپسین (۲)و هول قیامت براندیش.
گفت سودی نمی دهد.
چندان که از این نوع گفت، هیچ درنگرفت(۳). دانشمند ملول شده، گفت ای مردک، بیا در ک... من بسپوز (۴)!
گفت: من نیز به خدمت مولانا از بهر آن آمدم تا هرچه فرماید، آن کنم.
عبید زاکانی
.
(۱). دانشمند در اینجا به معنی فقیه و مسأله گوست. مثلاً در این بیت معروف خواجهٔ شیراز به همین معنی است:
مشکلی دارم ز دانشمند مجلس باز پرس
توبه فرمایان چرا خود توبه کمتر می کنند
و سعدی گوید:
مصاف پیش نبرد آزموده معلوم است
چنانکه مسألهٔ فقه پیش دانشمند
ولی «دانشور» همان است که امروز (Scientist) می گویند یعنی دانای علوم پایه همچون طب و ریاضیات و شیمی و...
مولوی گوید:
این طبیبانِ بدن دانشورند
بر سِقام تو ز تو واقف ترند
تا ز قاروره همی بیند حال
که ندانی تو از آن رو اعتلال
(۲) زمان مرگ
(۳) تأثیری نکرد
(۴) سپوز + َیدن ، پسوند مصدری. چیزی را بعنف و زور در چیزی فروبردن

ده دسامبر روز جهانی حقوق بشر
.
هر انسانی محق به آزادی عقیده و بیان است؛ و این حق شامل آزادی داشتن باور و عقیده ای بدون[نگرانی] از مداخله [و مزاحمت]، و حق جستجو، دریافت و انتشار اطلاعات و افکار از طریق هر رسانه ای بدون ملاحظات مرزی است.

ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر

Article 19
Everyone has the right to freedom of opinion and expression; this right includes freedom to hold opinions without interference and to seek, receive and impart information and ideas through any media and regardless of frontiers.

حکایت:
ترسایی مسلمان شد. او را پیش محتسب بردند. شهادتین بر او عرض کرد. چون مسلمان شد، محتسب گفت تو این زمان همچنانی که آن زمان که از مادر زادی، هیچ گناهی نداری.
بعد از شش ماه کسان محتسب او را بگرفتند که تو نماز نمی گزاری و پیش محتسب بردند. محتسب با او خطاب کرد. جواب داد آن روز نگفتی که امروز از مادر زاده ای؟
گفت: بلی
گفت: پس کودک شش ماهه چه داند که نماز چه باشد؟
.
«عبید زاکانی»
شاعر، نویسنده و لطیفه‌ پرداز ایرانی در اواخر قرن هفتم ه.ق.
.
.
مالکیت این اثر متعلق به خالق اثر است و هرگونه تکثیر و کپی‌برداری «بدون مجوز هنرمند» غیرمجاز می‌باشد.

.
.
.
‌
آتش زیر خاکستر‎

#توانا:
ما همه مهسا هستیم، نام ژینا، اسم رمز ما شده است. این نام شجاعتی را در گوشه‌گوشه ایران‌مان نمایان کرده است.
.

.#خاطره

.

اسم تیم فوتبال دوران کودکی ما «عقاب» بود.

شعارمان هم این بود، تیم عقاب همیشه آماده مسابقه می باشد. روی تمام دیوارهای محل هم نوشته بودیم،«عقاب شکست ناپذیر است»
آن روز تیم مقابل ما خیلی برایمان رجز خوانی کرده بود.
پیش از اینکه سوت مسابقه به صدا در بیآید، همگی روبروی تیم حریف رفتیم وبرای تضعیف روحیه آنها یکصدا فریاد زدیم: عقاب چکارش می کنه؟
بچه های تماشاچی محل هم یک دم فریاد زدند؛ سوراخ سوراخش می کنه.
سوت مسابقه به صدا در آمد و بازی شروع شد. هر کسی سر پُستش بود. یارگیری بخوبی انجام شده بود. اما هر چه دوندگی می کردیم، نمی توانستیم گُلی بزنیم. عرق از هفت چاک بدنمان روان بود. همه چیز بخوبی پیش می رفت، چند موقعیت گل هم داشتیم که به هدر رفت. تا اینکه در گرما گرم مسابقه دروازه بانمان ملقب به «گربه سیاه» یادش افتاد که باید چیزی برای منزل می خریده، رو به کاپیتان تیم فریاد زد: «حسن... ، من می رم و زود برمی گردم، باید یه چیزی برای مامانم می خریدم».
کاپیتان هم بدون اینکه سرش را به عقب برگرداند با عصبانیت فریاد زد، «برو... اما زود بیا»
گربه سیاه به سرعت سمت پنجره خانه شان دوید و داد زد:
مامان... مامان...
مادر هم سراسیمه به کنار پنجره آمد.
هن هن کنان پرسید؛ مامان، گفتی چند تا «واجبی» بخرم؟
مادر گفت: بیا تو پدر سوخته تا بگم چند تا بخری.
آن روز ما با یک یار کمتر شکست سنگینی از تیم حریف خوردیم.
گربه سیاه هم چند روزی در کوچه آفتابی نشد.
.