بازنشر از کانال تلگرامی «هفت تپه- کانال مستقل کارگران»
https://t.me/kargarane7tape
پیام همکار:
امروز قاضی مقیسه و رازینی دو تن از قاضی‌هایی که شاید بیشترین حکم اعدام و حبس‌های طولانی‌مدت را در این ۴ دهه برای فعالین سیاسی و اجتماعی و صنفی صادر کردند، به درک واصل شدند.
شاید کارگران هفت‌تپه نام مقیسه را شنیده باشند؛ در جریان اعتراضات کارگران هفت‌تپه در سال ۹۷ و دستگیری‌های بعد از آن، قاضی مقیسه حبس‌های طولانی‌مدت برای کارگران و حامیان آنها من جمله اسماعیل بخشی و سپیده قلیان صادر کرد.
البته ظاهرا در خبرها اعلام شده که کار آبدارچی یکی از شعب بوده! یعنی رژیم سعی می‌کنه که بگه یک درگیری شخصی بین رئیس و مرئوس مثلا سر اضافه‌کار بوده!
البته قطعا حکومت سعی دارد تا با کوچک‌انگاری این حذف اخیر، رعب و وحشتی که در دل عواملش افتاده است را بکاهد، اما همه عوامل این حکومت ظالم و محبین این ظالمان و هم تمام کسانی که مدام ادعا می‌کنند در چهارچوب این رژیم حرکت می‌کنند، باید به خوبی بدانند این حکومت و کسانی که چهار دهه نوکری و‌ چاکری حکومت بودند و ماشین امضا اعدام و حبس طویل‌المدت رژیم بودند را نتوانست از آنها محافظت کند، دیگر وای به حال شما نوجاسوس‌ها!
به قول مادران دادخواه، بر سر قبر یک یک شما خواهیم رقصید، همانگونه که بر سر و قلب فرزندان ما شلیک می‌کردید و هلهله و عرر عرر می‌کردید و آن روز نزدیک است.
قاضی مقیسه کسی بود که اصلا جریان پرونده‌ای که عوامل خود رژیم درست کرده بودند را هم زحمت خواندنش را به خودش نمی‌داد و با افتخار می‌گفت این اعدام‌ها ذخیره آخرتش است!
اما به شما قول می‌دهیم برای تک‌تک شما مزدوران و قاتلان برادران و خواهران و فرزندانمان دادگاه عادلانه با حضور وکیل انتخابی خودتان برگزار کنیم! و به تک‌ تک برگ برگ جنایات شما با دقت رسیدگی خواهد شد و حساب پس خواهید داد.
به اعدام‌های دسته جمعی با حکم حاکم شرع بر پشت بام مدرسه فیضیه و به هیئت مرگ و اعدام‌های دسته‌جمعی دهه شصت! به قتل‌های زنجیره‌ای دهه هفتاد و به حمله به کوی دانشگاه دهه هشتاد! به قیام تشنگان و به قیام گرسنگان که به رگبار بستید! و به دختری غریب را به خاطر یک روسری در غربت کشتید، به صدها نفر دیگر در قیام را برای اثبات نکشتن او کشتید!
قول می‌دهیم عادلانه در دادگاه‌های مردمی محاکمه شوید!

#بازنشر

توضیح ستیز: منظور رفیق کارگرمان از مدرسهٔ فیضیه همان مدرسهٔ رفاه است که لازم دیدیم بدون دست بردن در متن اصلی پیام، این نکته را یادآوری کنیم. درود به تمام رفقای کارگر انقلابی و آگاه

@setizmonthly

بیانیهٔ مشترک چهار تشکل مستقل در مورد دستمزد بازنشستگان را در اینجا بخوانید.

@setizmonthly
#بیانیه

جهان امروز چگونه است؟ تصمیم گرفتیم مجموعه‌ای از فایلهای آموزشی را در ستیز منتشر کنیم که به زعم ما کمک خواهد کرد تا یک تصویر و درک جامع و علمی از وضعیت ملتهب جهان امروز و وظایف سوسیالیستی مرتبط با این شرایط به دست آوریم. فایلهای این مجموعه به ترتیب و در روزهای…

رفع ستم جنسیتی بدون انقلاب و ادامه‌یابی آن ممکن نیست
لیلا پرنیان

بدون شک زنان مبارز و تشکلات انقلابی زنان با اتکا بر دستاوردهای به جا ماندنی و گام‌های غیرقابل تصوری که در راه رهایی زنان از زنجیر پدر/مردسالاری در انقلابات سوسیالیستی قرن گذشته در شوروی و چین برداشته شد، می‌توانند گام‌های بلندی را برای رهایی از ستم جنسی/جنسیتی بردارند.
در عین این که مبارزات زنان فمینیست رادیکال در کشورهای غربی، به طور خاص در دهه‌های ۶٠ و ٧٠، در عرصه تئوریک و با هدف تحلیل علمی از ستم بر زن نیز در بالا بردن درک از مبارزات زنان در تغییر و تحول ریشه‌ای در ساختارهای مردسالارانه، نقش زیادی را ایفا کردند. هر چند داده‌های نظری زنان فمینیست رادیکال خالی از اشکال نبود و واضح است که این اشکالات در تولیدات نظری این دسته از زنان برخواسته از موقعیت طبقاتی و به طور مشخص در جهت‌گیری و جهان‌بینی‌شان بازتاب داشت؛ اما علیرغم این اشکالات، زنان فمینیست رادیکال در مجموع، خدمات مهمی را در بوجود آوردن درکی رادیکال و پیشرو نسبت به موضوع زنان عرضه کردند. بطور مثال، می‌توان به مبارزه نظری مهمی که بین فمینست‌های رادیکال با فمینیست‌های لیبرال بر سر چارچوب خانه و خانواده به راه افتاد، اشاره کرد. فمینست‌های لیبرال بر این عقیده بودند که مسائل خانوادگی موضوعی خصوصی است و دخالت در این حوزه به معنای ضدیت با آزادی‌های فردی است؛ در مقابل، فمینیست‌های رادیکال بر این نظر بودند که نمی‌توان جامعه را به عمومی و خصوصی تقسیم کرد. جدا کردن این دو حوزه -خصوصی و عمومی- عملا دست مردان را در اعمال وحشیانه‌ترین روابط ستمگرانه باز می‌گذارد...؛ به همین دلیل بود که شعار معروف «خصوصی، سیاسی است» را پیش کشیدند و این مبارزه و این شعار به نوبه خود به ارتقای درک جنبش زنان کمک کرد. حتی در موضوعاتی که دارای اِشکال نظری بودند هم چون «مزد به کار خانگی»، توانستند به درجات قابل ملاحظه‌ای با طرح مساله درک از کار خانگی و ربط آن با استثمار سرمایه‌داری، سئوالات مهم تئوریک را طرح کنند.

متن کامل این مقاله را بخوانید.

#زنان
#مقاله_دریافتی

@setizmonthly

جهان امروز چگونه است؟

تصمیم گرفتیم مجموعه‌ای از فایلهای آموزشی را در ستیز منتشر کنیم که به زعم ما کمک خواهد کرد تا یک تصویر و درک جامع و علمی از وضعیت ملتهب جهان امروز و وظایف سوسیالیستی مرتبط با این شرایط به دست آوریم.
فایلهای این مجموعه به ترتیب و در روزهای آینده در کانال ستیز منتشر خواهد شد.
در سری اول این فایلها صحبتهای جناب یعقوب ریگی را خواهید شنید که در آنها رفیق یعقوب ریگی قرار است به ماهیت جهان چندقطبی کنونی و جنگهای مرتبط با آن و اینکه در این شرایط چه امکانی برای انقلاب سوسیالیستی به وجود آمده است و اینکه جا و مکان ایران در این جهان چندقطبی سیال و هنوز نامتعین کجاست و این موضوع چه تأثیری بر روی انقلاب ایران خواهد گذاشت، بپردازد.
یعقوب ریگی، زاده و بزرگ شدهٔ بلوچستان شمالی در ایران است. این فعال انقلابی مارکسیست دکترای جامعه‌شناسی و مردم‌شناسی‌اش را در سال ۱۹۹۸ از دانشگاه لندن گرفته و سابقهٔ تدریس در دانشگاه کرنل (۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸) و در دانشگاه اروپای مرکزی (۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵) دارد.

این فهرست طی روزهای آینده تکمیل خواهد شد.

⭐️ بخش یکم: کلیات و معرفی سرفصلها و اشاره‌ای به مؤلفه‌های این جهان چندقطبی

⭐️ بخش دوم: سرمایه‌داری جهانی و نقش دولت و سرمایه کل اجتماعی در شکلگیری آن

⭐️ بخش سوم: بررسی مقولهٔ سرمایهٔ کل اجتماعی

⭐️ بخش چهارم: تولید ارزش اضافه مطلق و نسبی

⭐️ بخش پنجم: شیوه‌های تولید ارزش اضافه نسبی

⭐️ بخش ششم: انباشت سرمایه و سرمایه کل اجتماعی و رابطه آن با دولت

⭐️ بخش هفتم: نحوه تشکیل نرخ سود متوسط برای سرمایه کل اجتماعی و تشکیل قیمتهای تولید در شاخه‌های مختلف تولید

⭐️ بخش هشتم: بررسی گرایش نزولی نرخ سود

⭐️ بخش نهم: رابطه دولت با سرمایه کل اجتماعی

⭐️ بخش دهم: بررسی اولین فاز هژمونیک سرمایه‌داری جهانی

⭐️ بخش یازدهم: گذار از سرمایه‌داری رقابتی به سرمایه‌داری انحصاری و امپریالیسم

⭐️ بخش دوازدهم: ماهیت اقتصادی سرمایه‌داری انحصاری و سرمایه مالی

⭐️ بخش سیزدهم: سرمایه‌داری انحصاری و رقابت‌های امپریالیستی

⭐️ بخش چهاردهم: نگاهی به دلایل و نتایج جنگ جهانی اول

⭐️ بخش پانزدهم: نگاهی به بحران‌های نظام سرمایه‌داری در دهه دوم قرن بیستم

⭐️ بخش شانزدهم: ورشکستگی لیبرالیسم و برآمد کمونیسم، دلایل اصلی قدرت‌گیری فاشیسم

⭐️ بخش هفدهم: جنگ جهانی دوم، نیروهای درگیر در آن و نتایجش

⭐️ بخش هجدهم: دوره طلایی هژمونی آمریکا از ۱۹۴۵ تا ۱۹۷۵ میلادی

⭐️ بخش نوزدهم: شوروی از ۱۹۴۵ تا ۱۹۷۰؛ یکی از دو نیروی عمده علیه هژمونی جهانی آمریکا

⭐️ بخش بیستم: برآمد و سقوط خروشچف و ورود شوروی به دوران رکود

#آموزش
#اقتصاد_سیاسی
#سرمایه_داری_جهانی
#یعقوب_ریگی

@setizmonthly

حاشیه‌ٔ سود معدن طبس در ایران نزدیک به ۱۰ برابر متوسط معادن استرالیاست

گرچه یک روز قبل کارگران متوجه نشت گاز شده بودند اما همچنان گروهی از رسانه‌های مدافع سرمایه‌داران در تلاشند تا تقصیرها را به گردن اقتصاد دستوری انداخته و بگویند اگر اقتصاد دستوری و قیمت زغال سنگ ارزان نبود و دست سرمایه‌داران برای رقابت بر سر استخراج ارزش اضافه از کار کارگران بیش از این باز بود این اتفاق نمی‌افتاد اما حالا چون برای سرمایه‌دار نمی‌صرفد، برای سنسور گاز و ایمنی خرج نمی‌کند. پس یعنی نه تنها خواستار انجام مسئولیت دولت در قبال بازرسی از ایمنی محل کار (طبق قانون) نیستند بلکه حتی تلاش میکنند دستان سرمایه‌داران بخش معدن را از خون کارگران کشته‌شده پاک کنند.
این دروغ‌پردازی‌های نولیبرالها و لیبرال‌فاشیست‌ها و دستگاه تبلیغاتی شرکتهای پیمانکاری و اتاق بازرگانی در حالی است که حاشیه‌ٔ سود معدن طبس در ایران نزدیک به ۱۰ برابر متوسط معادن استرالیاست و به طور کلی حاشیهٔ سود معادن زغال‌سنگ ایران تا ۵۰ درصد است و در سایر معادن زغال‌سنگ جهان بین ۲ تا ۲۰ درصد است.
شکل برخورد با موضوع هم نشان می‌دهد که کارگران برای سرمایه‌دار و حکومت مدافع سرمایه‌دار و دولت سرمایه‌داری هیچ ارزشی ندارند جز ارزشی که می‌تواند به صورت «سود» از او استثمار کرد.
قصد بازنشر اخبار را نداریم و خوانندگان گرامی می‌توانند در اخبار رسانه‌های کارگری بخوانند و ببینند که چطور وقتی در آمبولانس بسته نمی‌شد به زور و با پا جنازه‌های سوخته شده را به داخل هل می‌دادند و یا چطور در حالی که مرحوم قاسمی یکی از کارگران کشته شده (بنا به گفتهٔ همکاران) یکی دو روز قبل از حادثه، از همکارانش خواسته بوده به دلیل ناامن بودن معدن به کار نروند، کارفرما کارگران معترض را به اخراج تهدید کرد اما با این وجود در همان نخستین واکنشهای حکومتی، وزیر کار پشتِ شرکت درآمد و گفت «هیچ قصوری متوجه شرکت نیست» و «این اتفاق غیرقابل‌ پیش‌بینی بود»، آنگاه میفهمیم آن کسی که باید ناظر بر اعمال سرمایه‌دار باشد، دفاع از سرمایه‌دار را وظیفهٔ خود دانسته و آنچه این وسط اهمیتی نداشت و ندارد جان و زندگی این کارگران است.
دور نیست آن روزی که تحت کنترل کارگری بر ایمنی کار و با پشتیبانی دموکراسی شورایی و یک اقتصاد سوسیالیستی، دیگر هیچ کارگری قربانی طمع بی‌پایان سرمایه‌داران برای سود بیشتر نشود.

#در_ایران_چه_میگذرد
#معدن_طبس

@setizmonthly

یادداشتی از شورای کارگران شرق
حمید سعادت

قرن بیست و یکم می تواند طلایه دار رنسانسی نو در تغییر وضع موجود و برقراری سوسیالیسیم و نابودی مجموعه مناسبات و اشکال پیچیده حاکمیت سرمایه داری شود. قدرت گیری احزاب راست و فاشیستی در اروپا، ترویج افکار پوسیده و ارتجاعی در امریکا، زندانی کردن مخالفین حاکمیت یک حزب در روسیه و چین و... تماما یک اتفاق ساده و از قبل پیش‌بینی نشده نیستند.
اگر گرایش سوسیال دمکراسی پس از پایان جنگ جهانی دوم که توانست بسیاری از مناسبات غیرانسانی را با قوانینی که منافع زحمکتشان را در خود داشت در چارچوب افکار سوسیال دمکراسی تامین کند، امروز تکیه کردن به آن قوانین، منافع و سود لازم برای جهان سرمایه داری را تضمین نمی کند و از این رو دولتمردان و حاکمان نقاب از چهره برداشته و به شکل آشکار و عیان با سیاست های مهاجر ستیزی و برانگیخته ساختن احساسات وطن پرستی و ناسیونالیسیم قصد دارند یکبار دیگر توده‌های زحمتکش نا‌آگاه را به مسلخ قربانگاه خود هدایت کنند.
در مقابل شاهد مبارزات و اعتراضات نسل سرخ جوان هستیم که علیه این تهاجم غیر انسانی به اشکال مختلف ایستاده و دست از مبارزه بر نمیدارند (در همین دو سه هفته گذشته تظاهرات ضد فاشیستی در فرانسه و آلمان را شاهد بودیم). اعتراضات انسان های آزاده در صفوف میلیونی علیه کشتار در غزه، محکوم کردن صهیونیسیم که از پشتیبانی امریکا و بیشتر کشورهای اتحادیه اروپا برخوردار بودند، مبارزات کارگری در آمریکای لاتین و... تماما نشانه‌هایی از مقاومت میلیونی علیه چنین سیاست‌هایی و بیانگر تغییر وضع موجود میباشد.
قیام مردمی ژینا که در امتداد منطقی ۹۶، ۹۸ و ۱۴۰۱ شکل گرفت، جهان سرمایه را نگران و هراسان کرد. اگر به پروسه‌ای که سیاستمردان و حکومت های «سوسیال دمکراتیک» غربی در مقابل با آن قیام شکوهمند مردم از خود نشان داده اند توجه کنید، شاهد روندی خواهیم بود که سرمایه داری جهانی تلاش پیگیر از خود نشان داده اند تا انقلابی از پایین صورت نگیرد. از رییس جمهور فرانسه گرفته تا نتانیاهوی جنایت کار و... همه و همه سفره‌دار اسپرم مقدس [رضا پهلوی] شدند تا شاید او بتواند موانع جدی بر سر راه انقلابی از پایین ایجاد کند.
استقبال بی حد و مرز از «شازاده»، حامد اسماعیلیون (نماینده خودخوانده دادخواهان)، مسیح علینژاد (نماینده فمنیسیم عامیانه و ارتجاعی) و نهایتا چپ‌نمای ناسیونالیست عبداله مهتدی و... در کاخهای مختلف در سراسر جهان بیانگر چنین تلاش بیهوده و نافرجامی بود. سرمایه‌داری جهان بلافاصله که به نادرست بودن تحلیل مشاورین و متخصصین مزدور خود در مهارکردن قیام پی برد، بلافاصله نوک پیکانش را از روی حاکمان جمهوری اسلامی برداشته و به سمت کمونیستها و مبارزین آزادی‌خواه و برابری‌طلب و در کلیت خود طبقهٔ کارگر نشانه رفتند.  از اینرو سناریوی حمایت و پشتیبانی از جمهوری اسلامی علیرغم خطرات احتمالی که این رژیم برای آنان خواهد آورد در دستور کارشان قرار گرفت. بنابراین، استرداد حمید نوری نه از زاویه اقتدار جمهوری اسلامی و سرمایه داری جهان بلکه زبونی و ناتوانی آنان در برابر اراده طبقه کارگر صورت گرفته است. سرمایه داری جهانی به خوبی میداند که تغییر وضع موجود در ایران، کسب قدرت سیاسی توسط طبقه کارگر، برقراری حاکمیت شوراها، بلافاصله شرایط و وضع موجود در کشورهای همسایه از عراق و افغانستان گرفته تا ترکیه و سوریه وآمریکای لاتین و نهایتا خود جهان «اول» را دستخوش انقلابات پی در پی کارگری خواهد کرد.
بر بستر چنین موقعیتی در جهان کنونی و صف‌آرائی پرچم‌های سرخ در اروپا، مبارزات کارگری در خلیج و آمریکای لاتین است که سردمداران سوئدی با مشاورت و مشارکت هم پالگی های خود در دیگر کشورهای سرمایه داری، برای توجیه «قدرتمندی» جمهوری اسلامی برای طرفداران داخلی و خارجیش در موقعیت انتخابات جدید (بخوانید انتصابات)، دست به چنین خودکشی «دمکراتیک» زده و هجویات مختلفی برای توجیه عملکرد غیردمکراتیک و غیر انسانی خود بیان کرده است.

#مقاله_دریافتی

@setizmonthly

درباره موضع گیری پیرامون نزاع میان مرتجعین؛ جمهوری اسلامی و بنیادگرایان دینیِ اسلامی و اسرائیلی و امپریالیست ها

مهرزاد رزمجو

۱- در نزاع مرتجعین اسلامیست و مرتجعین اسرائیلی و امپریالیست، این قطب های منسوخ تاریخی، در تحلیل نهایی جانب هر کدام گرفته شود به معنای تقویت دو سر آن است. دشمن شماره یک بشریت ستمدیده سراسر جهان، امپریالیسم آمریکاست و هر چقدر هم جمهوری اسلامی که ما تحت خشونت و جنایت مستقیمش بوده ایم جنایتکار باشد، امپریالیسم غرب بسیار از آن گنده تر بوده از لحاظ جنایتکاری ولیکن این بحثی جداست. همچنین ایدئولوژی جریاناتی همچون حماس مذهبی است یعنی روی زمین ( اراضی فلسطین یا هرجای دیگر) نیست و امری آسمانی و روی هواست. به عبارت دیگر مسلمین جهادی جهان...

۲- نه تنها کمونیست ها بلکه هر وجدان بیداری مخالف سرسخت کشیده شدن جنگ مرتجعین به ایران یا شعله ورشدن جنگ در هر کشور دیگر منطقه هستند. ولیکن ما قدرت سیاسی را هنوزدر ید خود نداریم که جلوی این سیلاب خون و رنج را بگیریم؛ بنابراین انرژی و زندگی خودمان را روی مدار انقلاب کوک می کنیم و جهت می دهیم تا کشورمان را که مرتجعین به دیار بلا و فقر و جنایت و جنگ و رنج و بلا برای مردم ستمکش تبدیل کرده اند، رها کرده واز چنگال این مرتجعین خون آشام نجات دهیم.

۳-تا جایی که به امر آگاهی رسانی و تهییج و تبلیغ اندیشه های مترقی و انقلابی مربوط باشد، همانطور که همه ایده هایشان را می گویند ما هم باید تلاش کنیم در این هرج و مرج مطلق ایده های نو خودمان را به میان مردم ببریم.

- مردم در مقابل شر بزرگتر (اسرائیل و آمریکا) از جمهوری اسلامی و حماس و حزب الله دفاع کنند یا حداقل در کوتاه مدت کنارش بایستند؟ بی شک نه!!! یک نه بزرگ.

- مردم در مقابل جمهوری اسلامی باید از آمریکا و اسرائیل دفاع کنند یا دست کم کوتاه مدت تا براندازی جمهوری اسلامی کنارشان بایستند؟ بی شک نه!!! یک نه بزرگتر.

وظیفه هر نیروی مترقی که از لحاظ فکری انکشاف ذهنی داشته و خودش را پیشرو توده می داند هم مبارزه اصولی با همین نظرات نادرستی است که ممکن است در آنها وجود داشته باشد وگرنه آن نیروی مترقی نه اثرگذاری که دنباله روی کرده است.

مبارزه با جمهوری اسلامی در عین حال مبارزه با کلیت امپریالیسم و مبارزه با امپریالیسم در عین حال مبارزه با کلیت سرمایه داری جمهوری اسلامی...

#جنگ
#در_ایران_چه_میگذرد

@setizmonthly

ارتباط بین جنگها و سود سرمایه‌داران
دومان آراسیندا

جنگ جهانی برای سرمایه‌داری خصوصا آمریکا سراسر سود بود.
اگر قرار باشد جنگ جهانی را به شکلی خلاصه بیان کرد اینطور میتوانم برایتان توضیح دهم که جنگ جهانی دوم نه تنها آمریکا را در موقعیتی قرار داد که بخش بزرگی از جهان را تحت سلطه خود بگیرد بلکه شرایطی را برای برقراری سلطه و مهار موثر مردم برای دولت ایجاد کرد که بیکاری شدید، رکود اقتصادی و بحرانهایی که پیامد آن بود و در سراسر دهه ۱۹۳۰ ادامه داشت (و اقدامات اصلاحات جدید فقط کمی اوضاع را بهبود بخشیده بود) تحت تاثیر بحران بزرگتر جنگ قرار گرفت.
جنگ باعث افزایش بهای محصولات کشاورزی دستمزدهای بالاتر و شکوفایی و رونقی شد که برای جلوگیری از شورشهایی که خطرشان در دهه ۱۹۳۰ احساس میشد، کفایت میکرد.
همانطور که لارنس ويتنر نوشته «جنگ باعث احیا و دمیدن نیروی جوانی در سرمایه‌داری آمریکایی شد.»
بیشترین دستاوردها در سودهای شرکتهای بزرگ بود که از ۶/۴ میلیارد دلار در ۱۹۴۰ به ۱۰/۸ میلیارد دلار در ۱۹۴۴ افزایش یافت؛ اما به قدر کافی نصیب کارگران و کشاورزان شد که تا مدت قابل توجهی احساس کنند نظام حکومتی برایشان خوب کار میکند.

#تاریخ
#جنگ

@setizmonthly

چاره کار چیست؟
یاسر کشاورز

اعتراضات و تجمعات کارگری از ابتدای سال جاری مطابق روند سالهای گذشته ادامه داشته و افزایش نیز داشته است. از کارگران ارکان ثالث تا بازنشستگان فولاد اهواز، از کارگران ملی حفاری تا بازنشستگان تامین اجتماعی و مخابرات، از کارگران شهرداری ها تا مالباختگان رضایت خودرو طراوت نوین، از کامیونداران تا رانندگان کارخانجات سیمان و دیگرانی که اشاره به آنها به درازا خواهد کشید. این ها همه نشان دهنده ی اسفبارتر شدن اوضاع مزد بگیران است تحت حکومت سرمایه داری اسلامی ایران. ورود به جزئیات هر کدام از این تجمعات و اعتراضات هدف این متن نیست اما با افزایش این اعتراضات آنچه که هربار تبدیل به پرسشی اساسی می شود این است که مشکل کار تشکل یابی کارگران کجاست؟ اعتراضات پراکنده مزدی برای تامین حداقل های معیشتی راه به کجا خواهد برد؟ اساسا این آگاهی « در خود» چطور و طی چه فرایندی «برای خود» خواهد شد و شالوده مناسبات و روابط ستمکارانه ی کار را دگرگون خواهد کرد؟ آیا سیستم سرمایه داری حاکم بر این مملکت از این تجمعات صنفی و اغلب غیر رادیکال ضربه ای خواهد خورد؟ آیا با قبول بخشی از درخواست های حداقلی برخی از کارگران اهداف مبارزه محقق خواهد شد؟ و بسیاری پرسش های دیگر. دلایل بیشماری را می توان برای این نابسامانی ها و ناهمگونی ها در اعتراضات برشمرد و پیش از ما نیز چنین کرده اند و خواهند کرد. ماهیت صنفی اعتراضات، دست نبردن به ریشه ها برای تغییر بنیادین، عدم مداخله نیروهای روشنفکر و آگاه کارگری به منظور جهت دهی های سوسیالیستی، مشغول بودن نیروهای حاضر در مجامع و سندیکاها به جناح بندی های بی فایده و سهم خواهی ها، نفوذ حاکمیت میان برخی از نیروهای کارگری، قدرت سرکوب و ممانعت از هرگونه تشکل یابی کارگران، عدم آموزش صحیح کارگران برای مبارزه ، عدم اتحاد معلمان و کارگران و سایر مزد بگیران و بسیاری از دلایل دیگر هر کدام به نوبه خود اعتراضات پراکنده کارگری را از تبدیل شدن به مبارزه ای فراگیر و وسیع بازداشته اند. منکر درخشان بودن مبارزات هفت تپه و فولاد نیستیم و این مبارزات تجربیات بی نظیری را در اختیارمان قرارداده است اما یافتن پاسخ برای این پرسش ها و یافتن راه حل برای این مشکلات، کلید حل مسائل بغرنج کارگری و سازمان یابی انقلابی کارگران است. ما معتقدیم که چاره کار پاسخ به این پرسش هاست وگرنه تا این اعتراضات به این شکل باقی بماند هیچگونه تغییری حتی در همان خواست های حداقلی نیز اتفاق نخواهد افتاد. بد نیست بدانیم که در بحبوحه همین اعتراضات کارگری در سال جاری دولت در قالب لایحه ای پیشنهاد اصلاح در بندی از قانون کار را داده که مطابق آن «انعقاد قرارداد های سفید امضا» را ممنوع می کند اما این ممنوعیت را به معنای بطلان قرارداد کار نمی داند. ببینید رفقا؛ بله همینقدر وقیحانه تمامی اعتراضاتمان را به سخره می گیرند. یا چطور نمی بینیم که علیرغم آمار دردآور مرگ کارگران در حین کار، کک هیچ کدام از سرمایه داران چپاولگر از دولتی گرفته تا غیر دولتی نمی گزد و تازه این مرگ ها افزایش نیز می یابد؟ اعتراضات کارگران باعث اخراج چند تن از آنان می شود و تنها با برگزاری یک تجمع حمایتی آب از آسیاب تکان نخورده و کمتر اخراجی به کار برخواهد گشت و دیگرانی جایگزین آنان خواهند شد. پس باید به دنبال راهی دیگر رفت. از خودمان بپرسیم و در مجامع و تشکل های نیم بند موجود پرسش هایی از این دست را مطرح کنیم و به دنبال راه چاره باشیم. چه باید کرد هایمان را هربار و هربار مرور کنیم و از تاریخ بیاموزیم. ستیز از دریافت هرگونه نقد و نظر و به بحث گذاشتن مشکلات اساسی در راه مبارزه طبقاتی و انقلابی کارگران استقبال می کند. از یکدیگر خواهیم آموخت و قدمی در راه اعتلای طبقه کارگر برخواهیم داشت.

#در_ایران_چه_میگذرد

@setizmonthly