چه لطافتی در این شعر نهفته است!
زاهد، بیگانه ای است که از لطف و کَرَمِ خداوندی بی خبر است و کسانی را که چون او نمی اندیشند، دوزخی می داند. اما آن که به بخشایندگی خدا پی بُرده است،
دوزخ را فریبِ ریاکاران می داند:

زاهد به کَرَم تو را، چو ما، نشناسد    
بیگانه، تو را چو آشنا، نشناسد

گفتی که: گُنَه کنی، به دوزخ بَرَمت!   
این را به کسی گو که تو را نشناسد!

.**♥️️ℒℴνℯ ♥️
?****@Atashenapeyda

بیا تا یک زمان امروز خوش باشیم در خلوت

که در عالم نمی‌داند کسی احوال فردا را

#سعدی
.**♥️️ℒℴνℯ ♥️
?****@Atashenapeyda

**وَكانَ سَعيُكُم مَشكورًا ‍
سعی و تلاش شما مورد قدردانی است.
انسان/۲۲

سحر کرشمه‌ی صُبحم بشارتی خوش داد

که کس همیشه گرفتار غم نخواهد ماند

حافظ**

وجود هر‌که نگه می‌کنم ز جان و جسد

مرکب است و تو از فرق تا قدم جانی

#سعدی

تو مگو همه به جنگند و ز صلح من چه آید؟

تو یکی نه‌ای، هزاری؛ تو چراغ خود برافروز ...