عکس بالا بهنام رضازاده است. امدادگر روایتگری که برای من شیشه عطر است. درد چشیده و درد را خوب لمس کرده است. از جنس انسانهایی است در طمع لایک و تقدیرنامه نیستند. اینها که اگر پای درد دلشان بنشینی خون است. خون کودکان غزه، انسان های پر پر شده بیروت، سوریه و بم! درد زلزله های کرمانشاه و خوی. هر جا که درد بوده بهنام هم در نقش مرهم حضور داشته است. رفیق آدم حسابی من از جنس افرادی است که ایران را از پس هزار حادثه نجات داده‌اند، نه کاسب هایی که شیره مملکت را دوشیده اند و هنوز طلبکارند.

بهنام برای آذربایجان غربی نعمت است. فیلمسازی که خوب می فهمد. خوب آموزش می دهد و خوب هم می نویسد. راوی جمعیت هلال احمر متبرک باد نام تو!

این سرزمین را تا به امروز عاشقان بی نشانش حفظ کرده اند. معمولی های نادیده. انسانهایی از جنس بهنام که کمتر کسی هیچ وقت نه اسم شان را می شنود و نه عکس شان را می بیند.

امروز هم که تندیس فداکاری را به سبب حضور مستمر در عملیات های مختلف امدادی در داخل و خارج از کشور دریافت کردی، مبارکت باشه! می دانم از این تندیس ها هم حال نمی کنی! اما چه میشه کرد! میان این همه درد این یک قلم را لبخند بزن!

@Menhaye_harf2

ناف ما را با غافلگیری بریده اند

زندگی در ایران بویژه شهر ارومیه هیچ وقت کسل کننده نمی شود. چون هر روز با یک غافلگیری تازه روبرو می شویم. تصور کنید در کشوری هستید که مهمترین خبر رسانه هایش گم شدن سگ خانگی یک خانواده یا جمع شدن دانش آموزان قدیمی یک مدرسه در کلیساست؟ حوصله تان سر نمی رود؟

اما اینجا هر روز آنقدر خبرهای شگفت انگیز می رسد که اگر فردا بگویند سه پنگوئن با چتر نجات در میدان ایالت فرود آمدند، چوب اسکی خریده اند و بعد راهی خوشاکو شده اند هم کسی تعجب نمی کند!

خبر فعالیت عادی مدارس ارومیه در روزی که از مدتها قبل میزان بارش برف آن پیش بینی شده بود و از آن طرف در روزهایی که خبر از برف و باران نبود مدارس تعطیل شده بود، باعث تعجب و شگفتی مردم شده است. چند روز قبل هم گفتیم که بحران مدیریتی داریم اما کو گوش شنوا! سالهاست همه داد می زنند که بحران داریم اما انگار نه انگار! ناف ما را با غافلگیری بریده اند. ما همیشه غافلگیری می شویم فرقی نمی کند چه حادثه ای باشد.

@Menhaye_harf2

سجاد صافی تندیس، لوح و جایزه بخش ترانه را از آن خود کرد

◾️سجاد صافی شاعر و فعال ادبی اورمیه‌ای در آیین اختتامیه نهمین کنگره شعر و داستان ایثار که در شهر شیراز برگزار شد، جایزه دوم بخش ترانه را دریافت کرد.

◾️لوح، تندیس و جایزه ویژه این کنگره، در آیین اختتامیه که در تالار حافظیه شیراز برگزار شد، تقدیم این شاعر جوان اورمیه‌ای شد./ آینانیوز

🔻سجاد عزیز جزو آن دسته از انسانهایی است که خدا بغلش کرده و نظر کرده است. الهام بخش و پرشور که برای اعتلای فرهنگ شعر و شاعری این شهر خودش آرام و قرار ندارد اما "قرارهایش" همیشه گرم و دلنشین است.

✔️ آقا سجاد مبارکه! تا باد چنین بادا!

@Menhaye_harf2

🔥 پلاسکو را از یاد نبریم

✍ اسکندر خنجری

📆امروز سالروز حادثه پلاسکو است. خواستم یادآوری کنم با وجود اینکه هشت سال از این حادثه گذشته در خصوص مدیریت بحران آب از آب تکان نخورده و هنوز هم نه مسئولان آماده اند، نه ماموران و نه حتی رسانه ها و سلفی بگیران! ما آموزش ندیده ایم. برای همین خواهش می کنیم بحران مدیریت و مدیریت بحران را با آموزش و تمرین، ترمیم کنید.

🥼رئیس تالار تشریح پزشکی قانونی حادثه پلاسکو در گفتگو با ایسنا ناگفته هایی گفته که می تواند جالب باشد.

◾️"هر زمان که چنین اتفاقات بزرگی رخ می دهد؛ باید متخصصان ما در صحنه باشند و بهتر است خودمان پیکرها را جمع کنیم. در ابتدا مهم این است که فقط پیکرهای انسانی جمع آوری شود. همچنین باید دقت کنیم که اعضای بدن هر نفر درون یک کاور قرار بگیرد؛ یعنی مثلا سه دست در یک کاور قرار داده نشود. 

◼آتش نشانان به خاطر داشتن لباس فرم خاص، خیلی راحت از سایرین جدا شدند و علت مرگ بیشتر آنها نیز کاملا مشخص بود.لباس های آتش نشانان طوری طراحی شده است که تبادل حرارتی از بیرون به داخل کمتر باشد؛ بر همین اساس اکثر آتش نشانان بدنشان در لباس هایشان سالم بود؛ اما به خاطر شوک حرارتی ناشی از دمای بالا، جان خود را از دست داده بودند.شوک حرارتی قرار گرفتن لحظه‌ای در دمای بالای ۲۰۰ درجه سانتی گراد است که این شوک باعث ایست قلبی و سپس مرگ افراد می‌شود. در این مسئله چون چهره‌ها تقریبا قابل شناسایی بود و لباس هایشان نیز علائم و نشانه هویتی داشت، کار تشخیص هویت آتش‌نشانان به سرعت انجام شد."

🎯پلاسکو و نمونه های پلاسکو از زلزله های خوی گرفته تا دهها مورد دیگر نشان مان داد ما در زمینه آموزش مدیریت بحران موفق نیستیم. اما انصافا مدال طلای سوگواری برازنده همه مان است. ما در این زمینه حق شعر را ادا کرده ایم اما حق خرد را نه!

@Menhaye_harf2

اندر مصائب رانندگی بانوان!

✍ اسکندر خنجری

روز گذشته به دنبال واژگونی کامیون در محور تبریز - ارومیه این محور تا چند ساعت مسدود و ترافیکی سنگین ایجاد شده بود. از قضا راننده کامیون حامل نمک خانم بود. خوشبختانه در این حادثه به راننده آسیبی وارد نشد. اما تا دلتان بخواهد چریک های زیر پتو در فضای مجازی روح و روان بانوان را مورد حمله قرار دادند. کسانی که عقده هایشان را سر رانندگی این خانم و دیگر زن ها خالی می کردند. یکی کامنت زده بود" زن رو چه به رانندگی... توی خونه می ماند و بچه هایش را تربیت می کرد". دیگری گفته بود" زن را چه به راندن کامیون". آن یکی گفته بود نفرین دریاچه دامن زن را گرفت و بار نمک به مقصد نرسید. از این دست عقده گشایی ها تا دلتان بخواهد بود.

به این آمار دقت کنید:

🚗در ایران هر۳۳دقیقه یک نفر به دلیل تصادف رانندگی کَُشته می شود.
🔻هر ساعت۲نفر!
🔺هر روز ۴۸نفر!
🔻هر هفته۳۳۶نفر!
🔺هر ماه۱۴۴۰نفر!
🔻هرسال ۱۷۰۰۰نفر!
⛔فقط کُشته! نه زخمی و معلول!

بیشتر این حادثه ها را ما مردان غیوری می آفرینیم که به دست فرمان مان می نازیم و مدام افسرها را نفرین می کنیم که به زن ها گواهینامه داده اند. البته که تعداد مردان راننده بیشتر است و قبول هم دارم که بعضی از خانم ها بد رانندگی می کنند، با ترس. با استرس. ولی فقط خانم ها؟

چند نفرمان وقتی یک زن راننده را دیدیم سعی کردیم دستپاچه اش نکنیم؟ وقتی به زن های جامعه اندازه راندن یک پراید اطمینان نداریم چطور انتظار داریم مادرهای خوبی باشند؟ نسل جسور، با اعتماد به نفس و مستقلی تربیت کنند؟

رانندگی خانم راننده کامیون بهانه نوشتار است. نگاه روشنفکر و دگم اندیش مان در این مورد تفاوت زیادی با هم ندارند. خود من امروز بالاخره پس از مدتها شوماخری از فرمان دل کندم و ماشین را با اکراه سپردم به خانمم. باید اعتماد کنیم به نیمی از جامعه. من فکر نمی کنم اگر زن ها رئیس جمهور شوند به جای موشک به طرف هم رژ لب پرتاب می کنند یا دستور می دهند تانک را صورتی رنگ کنند. نه! چه بسا دنیا جای خطرناک تری بشود. اما به پشت سرمان نگاه کنیم. تاریخ کاملاً مردانه چقدر جای افتخار دارد؟ تاریخ را ما مردها رقم زده ایم.

هر بیست دقیقه یک جنازه. این کارنامه بیشتر ما شوماخرهای وطنی است نه خانم ها! در برابر شجاعت و جسارت خانم راننده کامیون هم سر تعظیم فرود می آوریم. تا کور شود هر آنکه نتواند دید.☺️

@Menhaye_harf2

#ازما_گفتن_بود

☠ میگن ‏یارو بیست دقیقه توی تاکسی داشت تحلیل بنیادی می کرد که ملت بی فرهنگن. پیاده شد از رو نرده پرید تو خیابون، موتور زد بهش!
نخبه کشی توی این مملکت بیداد می کنه آقا! بیداد!

📚 برای با فرهنگ بودن یا باکلاس به نظر رسیدن لازم نیست حتما" کلیدر" را خوانده باشیم یا فرق بین امپرسیونیسم و رئالیسم را بدانیم.

🎵 به خدا اصلا" خیلی اهمیت ندارد تشخیص ندهیم " ترق تق تق تتق دنبکی رو باش ویولون زنه ی عینکی رو باش" کار شوپنهاور است یا لوچانو پاواروتی.

🏢 همین که آخر شب مهمانی تان تمام شد، دم در توی آپارتمان با داد و قال خداحافظی نکنید که به عمه سلام گرم برسونید و بگید ما دعا می کنیم بواسیرش خوب بشه و بچه هایتان توی پله ها عر نزنند خودش یک فرهنگ است. دیدم که میگم ها. از ما گفتن بود. مچکرم!

@Menhaye_harf2

تلخ ترین اتفاق روز!

پویا و نیما دو جوانی که در تصویر مشاهده می کنید امروز براثر سانحه تصادف در جاده نازلو جانشان را از دست دادند. لعنت به مرگ که گاهی ریحان می چیند! آدم دلش می خواهد گوشی را بردارد زنگ بزند بگوید: خدا! میشه بس کنی؟!

این کام ما تلخ بود، تلخ تر هم شد. اما مثل مابقی حوادث تلخ دیگر از یادمان می رود. چون ما به زخم خو کرده ایم. مرگ کسب و کار ماست. یک اتفاق تازه رخ می دهد، می شورد می برد. ازبس بوی کافور می دهیم که دیگر بوی هیچ عطری برایمان خوشایند نیست. کافیه سری به کانال مجلس ترحیم متعلق به مهراب حاجی زاده بزنید. مگر اینکه تاریکی شب به کمک حجم کثیر اخبار مرگ مسلسل وار مردم بیاید، وگرنه که کارمان زار است. از بس مصیبت دیده ایم و یادمان داده اند سوگوار باشیم که خداوندگار عزاداری هستیم.

دلمان سخت گرفته است. خدایا! وقتی دست هایت را که این روزها بوی کافور می دهد شُستی، کمی آرامش به ما بده لطفا! دلم برای مادر پویا و نیما آتیشه!😢

@Menhaye_harf2

#بدانیم_بد_نیست

خالی نبند!/ خالی می‌بنده!

نقل می کنند که در زمان رضاشاه به‌ دلیل کمبود اسلحه، بعضی از پاسبانهایی که گشت می دادند فقط غلاف خالی اسلحه یعنی همان جلدی که اسلحه در آن قرار می گیرد را روی کمرشان می بستند و در واقع اسلحه‌ای در کار نبود. دزدها و شبگردها وقتی متوجه این قضیه شدند برای اینکه همدیگر را مطلع کنند به هم می گفتند که طرف "خالی بسته" و منظورشون این بود که فلان پاسبان اسلحه ندارد و غلاف خالی اسلحه را دور کمرش بسته به این معنی که در واقع برای ترساندن ما بلوف می زند.
@Menhaye_harf2