تو را دوست داشتم
چنان که گویی
تو آخرین عزیزان
من بر روی زمینی

و تو رنجم دادی
چنان که گویی من
آخرین دشمنان تو
بر روی زمینم...

#غادة_السمان

@kanoonehsheroadab

از چشم‌های " توسی" هر قصه‌ می‌رسی
تا دست‌های معجزه را مهربان کنی
کار از تو می‌رود مددی ای دلیل راه
باید مرا به حادثه‌ای میهمان کنی

هفتاد پاره می‌شود این شعرها ولی
هر پاره‌اش به دست تو آباد می‌شود
تا از زبان معجزه ها می‌نویسمت
در من هزار پنجره فولاد می‌شود

نه از کبوترم ، نه به آهو رسیده‌ام
من از تبار گندم و سیب و نشایدم
تا ناکجای حاشیه ی بودنم بد است
از ارتداد خوشه‌ی انگور آمدم

بیراهه‌های پشت سرم را شمرده ام
هر بار شب نشین تر و تاریک‌تر شدم
هر چند بندبند خودم را دریده‌ام
اما گره گره به تو نزدیک‌تر شدم

با اینکه عمق فاجعه‌هایم زبانزد است
من را به اعتبار همین زیر و رو شدن
من را به اعتبار همین واژه‌های خیس
من را به نام هر چه که هستم صدا بزن!

زائر نبوده‌ای که بدانی چه می‌کشم
دانه به دانه بغض گلو را فشرده‌ام
ای هق هق غریب و ترک دار مشرقی
شب گریه‌هام را به حریمت سپرده‌ام

هفتاد پاره می‌شود این بغض‌ها ولی
هر پاره‌اش به دست تو آباد می‌شود

#سکینه_صالحی

آقای امام رضا جانم...
باید مرا به حادثه‌ای میهمان کنی??

@kanoonehsheroadab

#پیامبر_اعظم صلوات‌الله‌علیه‌وآله

?انا الیه راجعون?

فلک امشب نشان داده‌ست روی دیگر خود را
که پس می‌گیرد از خلق جهان، پیغمبر خود را..

فَلَک می‌ریزد امشب بر سر خود، خاک عالم را
مَلَک بر اشک چشمش می‌کشد بال و پر خود را

یکی «انا الیه راجعون» روی لبش جاری‌ست
یکی با گریه می‌گیرد سر زانو سر خود را

تمام عمر رو به قبله بود و حال می‌خواهد
بچرخاند به سمت قبله، حتی بستر خود را

بزرگان گِرد او هستند و می‌چرخد به آن سمتی
که تنها و به تنهایی ببیند حیدر خود را

علی ماند و پی کاری همه رفتند... پیغمبر،
به دوش این و آن نگذاشت، حتی پیکر خود را

#محمدحسین_ملکیان

@kanoonehsheroadab

﷽
.
تقدیم بہ ڪریم ابن الڪریم حسن بن علی(ع):
.
.
گمنامیِ اورا نفهـمیدند نامے هـا
هـرگز نشد آشفتہ از بے احترامے هـا

آرے نشان از داغیِ بازارِ تهـمت هـاست
وقتے ڪہ خالے میشود دورت ز عامے هـا

در مهـربانے شهـرہ بود آنقَدْر ڪہ حتی
خوردند از نان حلالِ او حرامے هـا

حتے سگے را رد نڪرد از سفرہ ے لطفش
لبخند میزد در جوابِ بے مرامے هـا

در بین شهـرے ڪہ محبت را نمے فهـمید
تنهـا "حَسَن" هـم سفرہ میشد با جُذامے هـا

من شڪ ندارم ڪامِ او با زهـر شیرین شد
زهـرے ڪہ مرهـم بود خود بر تلخڪامے هـا

#محسن_کاویانی
.

@kanoonehsheroadab

پر می‌کشم از پنجره‌ی خواب تو تا تو
هر شب من و دیدار در این پنجره با تو

از خستگی روز همین خواب پر از راز
کافی ست مرا، ‌ای همه‌ی خواسته‌ها تو

دیشب من و تو بسته‌ی این خاک نبودیم
من یکسره آتش، همه ذرات هوا تو

بیدارم اگر دغدغه‌ی روز نمی‌کرد
با آتش مان سوخته بودی همه را تو

پژواک خودم بودم و خود را نشنیدم
‌ای هرچه صدا، هرچه صدا، هرچه صدا-تو

آزادگی و شیفتگی، مرز ندارد
حتا شده‌ای از خودت آزاد و رها تو

یا مرگ و یا شعبده بازان سیاست؟
دیگر نه و هرگز نه، که یا مرگ که یا تو

وقتی همه جا از غزل من سخنی هست
یعنی همه جا تو، همه جا تو، همه جا تو

پاسخ بده از این همه مخلوق چرا من؟
تا شرح دهم از همه خلق، چرا تو

محمدعلی‌ بهمنی

ارسالی مخاطب??