شبها گذرد ڪہ دیدہ نتوانم بست
مردم همہ از خواب و من از فڪر تو مست
باشد ڪہ بہ دست خویش خونم ریزی
تا جان بدهم دامن مقصود بہ دست

سعدی

#ش

ما را ز اشڪ، صد جگر پارہ در ڪنار
تو پاره‌ے جگر بہ ڪنار ڪہ بوده‌ای؟

امیر خسرو دهلوی

#م

استخوانم همگے شانہ شود بعد از مرگ
بس‌ ڪہ در آرزوے زلف پریشان تواَم

ڪلیم ڪاشانی

#ا

گفتم چہ خوش از ڪار جهان گفت غم عشق
گفتم چہ بود حاصل آن گفت ندامت

هاتف اصفهانی

#گ

‌

حاصل خیره در آیینه شدن ها آیا
دو برابر شدن غصه ی تنهایی نیست؟فاضل‌نظری

‌

#ح

‌‌
وفا چه می‌طلبی از کسی که بی‌دل شد
چو دل برفت، برفت از پِی‌اش وفا و جفا

مولانا

‌

#و

چنان به فکر تو در خویشتن فرو رفتیم
که خشک شد چو سبو دست زیر سر ما را…

صائب تبریزی

#چ

خیال خام پلنگ من به سوی ماه جهیدن بود
و ماه را زِ بلندایش به روی خاک کشیدن بود
پلنگ من ـ دل مغرورم ـ پرید و پنجه به خالی زد
که عشق ـ ماه بلند من ـ ورای دست رسیدن بود

حسین منزوی‌

#خ

من زِ درد تو هلاک و تو دوایِ دِگران

هلالی جغتایی

#م

به یاد روی تو مشغولم آن چنان که نماند
مجال آنکه به خود یا به دیگری نگرم

اوحدی

#ب