‍ ترانه «ضدجنگ» شروین حاجی‌پور

@inakvazheh

‍ ✍️گیرم گلاب ناب شما اصل قمصر است

گیرم گلاب ناب شما اصل قمصر است 
اما چه سود، حاصل گل‌های پرپر است! 
شرم از نگاه بلبل بی‌دل نمی‌کنید 
کز هجر گل نوای فغانش به حنجر است؟! 
از آن زمان که آیینه‌گردان شب شُدید 
آیینه دل از دَم دوران مکدر است 
فردایتان چکیده امروز زندگی است 
امروزتان طلیعه فردای محشر است 
وقتی که تیغ کینه سر عشق را برید 
وقتی حدیث درد برایم مکرر است 
وقتی ز چنگ شوم زمان، مرگ می‌چکد 
وقتی دل سیاه زمین جای گوهر است 
وقتی بهار، وصله ناجور فصل‌هاست 
وقتی تبر، مدافع حق صنوبر است 
وقتی به دادگاه عدالت، طناب دار 
بر صدر می‌نشیند و قاضی و داور است 
وقتی طراوت چمن از اشک ابرهاست 
وقتی که نقش خون به دل ما مُصور است 
وقتی که نوح، کشتی خود را به خون نشاند 
وقتی که مار، معجزه یک پیامبر است 
وقتی که برخلاف تمام فسانه‌ها 
امروز، شعله، مسلخ سرخ سمندر است 

از من مخواه شعرِ تر، ای بی‌خبر ز درد! 
شعری که خون از آن نچکد ننگ دفتر است! 
ما با زبان سرخ و سر سبز آمدیم 
تیغ زبان، بُرنده‌تر از تیغ خنجر است 
این تخته‌پاره‌ها که با آن چنگ می‌زنید 
ته‌مانده‌های زورق بر خون شناور است 
حرص جهان مزن که در این عهد بی‌ثبات 
روز نخست، موعد مرگت مقرر است 
هرگز حدیث درد به پایان نمی‌رسد 
گرچه خطابه غزلم رو به آخر است 
اما هوای شور رجز در قلم گرفت 
سردار مثنوی به کف خود، عَلَم گرفت 
در عرصه ستیز، رجزخوان حق شدم 
بر فرق شام تیره، عمود فلق شدم 
مغموم و دل‌شکسته و رنجور و خسته‌ام 
در ژرفنای درد عمیقی نشسته‌ام 
پاییز بی‌کسی نفسم را گرفته است 
بغضی گلوگه جرسم را گرفته است 
دیگر بس است هرچه دوپهلو سروده‌ام 
من ریزه‌خوار سفره ناکس نبوده‌ام 
من وامدار حکمت اسرارم ای عزیز! 
من در طریق حیدر کرّارم ای عزیز! 
من از دیار بیهقم، از نسل سربه‌دار 
شمشیر آب‌دیده میدان کارزار 
ای بیستون فاجعه، فرهاد می‌شوم 
قبضه به دست تیشه فریاد می‌شوم 
تا برزنم به کوه سکوت و فغان کنم 
رازی هزار از پس پرده عیان کنم 
دادی چنان کشم که جهان را خبر شود 
کوش فلک ز ناله «بیداد» کر شود 

در شهر هرچه می‌نگرم غیر درد نیست 
حتا به شاخ خشک دلم، برگ زرد نیست 
اینجا نفس به حنجره انکار می‌شود 
با صد زبان به کفر من اقرار می‌شود 
با هر اذان صبح به گلدسته‌های شهر 
هر روز دیو فاجعه بیدار می‌شود 
اینجا ز خوف خشم خدا در دل زمین 
دیوار خانه روی تو آوار می‌شود 
با ازدحام این همه شمشیر تشنه‌لب 
هر روز روز واقعه تکرار می‌شود 

آخر چگونه زار نگریم برای عشق 
وقتی نبود آنچه که دیدم سزای عشق؟! 
دیدم در انزوای خزان، باغ عشق را 
دیدم به قلب خون غزل، داغ عشق را 
دیدم به حکم خار، به گل‌ها کتک زدند 
مهر سکوت بر دهن قاصدک زدند 
دیدم لگد به ساقه امید می‌زنند 
شلاق شب به گُرده خورشید می‌زنند 
دیدم که گرگ، بره ما را دریده است 
دیدم خروس دهکده را سر بریده است 
دیدم «هُبَل» به جای خدا تکیه کرده بود 
دیدم دوباره رونقِ بازارِ برده بود 
دیدم خدا به غربت خود، زار می‌گریست 
در سوگ دین، به پهنه رخسار می‌گریست 
دیدم، دیدم هر آنچه دیدنش اندوه و ماتم است 
«باز این چه شورش است که در خلق عالَم است؟!» 

از بس سرودم و نشنیدید، خسته‌ام 
من از نگاه سرد شما دل‌شکسته‌ام 
ای از تبار هرچه سیاهی، سرشت‌تان 
رنگ جهنم است تمام بهشت‌تان 
شمشیرهای کهنه خود را رها کنید 
از ذوالفقار شاه ولایت حیا کنید 
بی‌شک اگر که تیغ شما ذوالفقار بود 
هر چهار فصل سال، همیشه بهار بود 
اما به حکم سفسطه، بیداد کرده‌اید 
ابلیس را ز اشک خدا شاد کرده‌اید 

مَردم! در این سراچه به‌جز باد سرد نیست 
هرکس که لاف مردی خود زد که مرد نیست 
مردم! حدیث خوردن شرم و قیِ حیاست 
صحبت ز هتک حرمت والای کبریاست 
مردم! خدانکرده مگر کور گشته‌اید؟! 
یا از اصالت خودتان دور گشته‌اید؟! 
تا کی برای لقمه نان، بندگی کنید؟! 
تا کی به زیر منت‌شان زندگی کنید؟! 
اشعار صیقلی‌شده تقدیم کس نکن! 
گل را فدای رویش خاشاک و خس نکن! 
دل را اسیر دلبر مشکوک کرده‌ای! 
دُرّ دَری نثار ره خوک کرده‌ای! 
آزاده باش هرچه که هستی عزیز من! 
حتا اگر که بت بپرستی عزیز من! 
اینان که از قبیله شوم سیاهی‌اند 
بیرق به دست شام غریب تباهی‌اند 
گویند این عجوزه شب، راه چاره است! 
آبستن سپیده صبحی دوباره است! 
ای خلق! این عجوزه شب، پا به ماه نیست! 
آبستن سپیده صبح پگاه نیست! 

مردم! به سِحر و شعبده در خواب رفته‌اید 
در این کویر تشنه، پیِ آب رفته‌اید 
تا کی در انتظار مسیحی دوباره‌اید؟! 
در جستجوی نور کدامین ستاره‌اید؟! 
مردم! برای هیبت‌مان آبرو نماند 

قلم و صدا: #بیداد_خراسانی
@inakvazheh

‍ آنگه که تاریخ‌نویسی می‌نویسد:
صد نفر در جنگی کشته شدند. و به آسانی از آن‌ می‌گذرد،
تو درنگ کن و بنگر؛
صد نفر، صد روح
صد رودخانه
صد خیابان
صد پنجره
صد زن
و صد برگریزان.
صدها خواب
و صدها کودک.
هزاران بوسه
هزاران باغ.
و آن فقط چشمِ شاعر است که در صد جانِ کشته شده؛
صد شمشال
و صد ترانه
و هزار لبخندِ گل
و هزار انعکاسِ شکستهٔ خورشید
و هزار قطرهٔ اشکِ خدا را
می‌بیند.

شیرکو بیکس

@TheComposers

اجرا پرویز پرستویی

آلبوم بی بی جان ساخته رسول نجفیان

جمهوری اسلامی تنها حکومتی در جهان است که هم مدعی‌ است "دشمن هیچ غلطی نمی‌تواند بکند"،  هم مدعی‌ است که "همهٔ مشکلات کار دشمن است!"

استفاده از این دو گزینه اونم همزمان ، بستگی به شرایط و فهم و شعور مردم یک کشور دارد.

حمایت حماقت از وقاحت!

?? روسیه ادعای خاک اوکراین رو داره و ایران ازش حمایت میکنه!

?? امارات هم ادعای جزایر ایران رو داره و روسیه ازش حمایت میکنه

حماقت جمهوری اسلامی و وقاحت روسیه طی این واقعیت کاملا مشهود است!

‍ @inakvazheh?

#دل_دیوانه
#ویگن

و آنچه «جهان» نامیده‌اید نخست می‌باید به دستِ شما آفریده شود. او خود می‌باید عقلِ شما شود، گمانِ شما، اراده‌یِ شما، عشقِ شما، و به‌راستی، مایه‌یِ شادکامیِ شما، شما دانایان!

#فریدریش_نیچه
از کتابِ #چنین_گفت_زرتشت
در جزایرِ شادکامان
برگردانِ داریوشِ آشوری

Join Link↘️
? @fnietzsche1

‍ زنی که در این ویدیو کتاب ۱۹۸۴ جورج اورول را معرفی می‌کند، مهسا بدیعی است که چند روز پیش برای تحمل حبس به جرم ترویج علم و کتابخوانی راهی زندان شد!

مهسا بدیعی، مادر تنها و سرپرست فرزند نوجوان و والدین سالخورده‌ش، روز ۲۲ مهر ماه ۱۴۰۳ پس از مراجعه به شعبه اجرای احکام دادگاه انقلاب رشت، بازداشت و برای اجرای حکم به زندان لاکان رشت منتقل شد.

مهسا جلال بدیعی، معروف به مهسا بدیعی روز ۲۴ اردیبهشت ماه بازداشت و پس از شش روز بازجویی با تودیع قرار وثیقه موقتا آزاد شده بود.

به خانم بدیعی دو اتهام «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی» و «فعالیت آموزشی و تبلیغی انحرافی مغایر و یا مخل به شرع مقدس اسلام» نسبت داده شد و با این عناوین اتهامی در دادگاه انقلاب رشت محاکمه و به حبس و محرومیت‌های اجتماعی محکوم شد.

بنا به حکم صادره از سوی قاضی شعبه سوم دادگاه انقلاب رشت در تاریخ نهم مرداد ماه ۱۴۰۳، خانم بدیعی بابت فعالیت «تبلیغی علیه نظام» به تحمل هفت ماه و پانزده روز حبس و بابت اتهام «فعالیت آموزشی و تبلیغی انحرافی مغایر و یا مخل به شرع مقدس اسلام» به سه سال و شش ماه و یک روز حبس محکوم شد. علاوه بر این ایشان به ده سال محرومیت از حقوق اجتماعی نیز محکوم شده است.
حکم خانم بدیعی در دادگاه تجدیدنظر استان گیلان تایید شد و مجازات اشد یعنی سه سال و شش ماه و یک روز برای ایشان قابل اجرا است.

خانم بدیعی در زمینه ترویج علم، به‌ویژه نظریه فرگشت، فعالیت می‌کرد. علاوه بر این کتاب‌های متنوعی به صورت صوتی با صدای ایشان موجود است، کتاب‌های علمی، رمان و ...
او که از طریق صفحه اینستاگرام خود به انتشار مطالب علمی و کتابخوانی می‌پرداخت، با واکنش نهادهای امنیتی مواجه  و صفحه‌اش مسدود شد.
خانم بدیعی یک پژوهشگر و محقق بوده و طبیعی است که کتاب‌های مختلفی را مطالعه می‌کرد. در حکم صادره علیه ایشان وجود برخی کتاب‌ها در خانه ایشان را به عنوان ادله اثبات جرم محسوب کرده‌اند!

بازداشت خانم بدیعی زندگی خانواده‌اش را با بحران مواجه کرده است؛ فرزند نوجوانش در سن حساس تحصیل به حضور مادر نیاز دارد و والدین بیمار او نیز به مراقبت روزانه وابسته‌اند.

زندانی شدن به جرم کتابخوانی و ترویج علم، نقض آشکار حقوق انسانی است.

ویدیو از آوای بوف
@avayebuf

#زن_زندگی_آزادی
#کتاب_خوانی_جرم_نیست
#مهسا_بدیعی #مهسا_جلال_بدیعی
#جای_پژوهشگر_زندان_نیست
#حقوق_بشر
#زندانی_فرهنگی
#زندانی_عقیدتی #گفتگو_توانا #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‍ وضعیت نابسامان  فعلی مسعود کیمیایی
یکی از بزرگترین کارگردانان ایران ?

واقعا در جامعه ایران خیلی تاوان داره ،شریف زندگی کردن.