اهالی!
از دیشب تا این لحظه خزون شدم از شنیدن دیدگاه‌های آدم‌هایی که حتی در حد یک جمله هم نمی‌شناسمشون.
بی‌اندازه قدردانم و احساساتم غلیان کرده حقیقتا:)
احتمالا چیزی رو در من روشن کردید که اینجارو نگه دارم. کمی بیشتر بهش استراحت میدم تا بعد. تا سحر چه زاید باز.

پ.ن: ممنون میشم خودتون لفت بدید چون ریموو کردن طول خواهد کشید و قصد ندارم دیلیت کنم.
پ.ن۲: پیشاپیش عذر تقصیر بابت اینکه از تعداد زیادی از چنل‌های شما لفت خواهم داد.

اینجا کار خودش رو کرده و نقشش در زندگی من سر اومده. به خوبی تجربه‌ش کردم و فکر میکنم همین‌قدر کفایت می‌کنه. اینجا افرادی به زندگی‌م اضافه کرد که از اتفاقات مطلوب به حساب میارمشون. گاهی توی این چنل بلند بلند فکر کردم و شمارو‌ پند میدم که بلند بلند فکر نکنید. فکر‌هارو شِیر کنید ولی نه در بستر این مجازی‌ها که به قولی مدرنیته باد شد و کاغذهامان را برد.
جمیعا به خدا می‌سپارمتون.
ختم چنل.

بله.

خداحافظ کتون بادی

خداحافظ کتون بادی

الا ای که بر خاک ما بگذری
به خاک عزیزان که یاد آوری

که گر خاک شد سعدی، او را چه غم؟
که در زندگی خاک بوده‌ است هم

#سعدی