بهترین جلسه سمینار

جلسه جمشید خانیان برای من بهترین جلسه سمینار پت و مت بود. آقای خانیان شدیدا نسبت به اثر من معترض بود. ایشون با استدلالات فنی اثبات کردند که شیوه نگارش من در این نمایشنامه غلطه. و به صراحت گفتن که نمایشنامه من اثر ضعیفی هستش. گفتن مسخ شدن به پت و مت اشتباهه. گفتن باز کردن پنجره در انتهای نمایشنامه اشتباهه. گفتن اگه زمان تاریخی این نمایشنامه دهه پنجاه و شصت بود؛ باورپذیرتر می‌بود. گفتن نوجوانان امروز چنین سطح از درگیری که شخصیت‌های نمایشنامه با سکس دارند رو ندارند و دغدغه‌شون الان بیشتر عشق هست. گفتن بازسازی واقعیت روی صحنه چیز تازه‌ای رو به تماشاگر ارائه نمیده و نمایشنامه من به همین دلیل به یک اثر هنری که بتونه ماندگار بشه تبدیل نشده.
این نقد برای من خیلی جالب بود. بهشون قول دادم به دلایلی که گفتن نشونه غلط و ضعیف بودن نمایشنامه هست فکر کنم. و واقعا هم فکر می‌کنم. اما این اون چیزی نیست که جلسه آقای خانیان رو برای من مهم میکنه.

حضور با ارزش یک منتقد و مخالف در این سمینار؛ این برای من خیلی باارزشه‌. در سه روز اول تمام سخنرانها تاکید به یک مفهوم اصلی داشتند: گفتگو! اینکه مخالف باشی و حاضر باشی بیای و مخالفتت رو جلوی همه بیان کنی؛ اوج هنر آقای خانیان بزرگوار بود. هدف این سمینار تمرین گفتگو درباره سکس بود. آقای خانیان با صداقت مثال زدنی‌شون درس بزرگی به من و همه‌ ما دادند. ما باید همدیگه رو بشنویم. باید روبه‌روی همدیگه بنشینیم. باید از همدیگه یاد بگیریم. اونوقته که میتونیم ادعا کنیم تو مسیر درست قدم برداشتیم.

خطاب من اون دوستانی هستند که ترجیح دادند این سمینار رو نادیده و بی‌اهمیت بگیرن. یا نتونستند خودشون رو راضی کنند بیان مخالفت‌شون رو تو صورت من و بقیه جار بزنن. اما اصرار داشتند ما اشتباه می‌کنیم و باید این پروژه رو متوقف کنیم‌.
قطعا به نمایشنامه پت و مت نقدهایی وارد هست و من هم هیچ ادعایی ندارم که شاهکار خلق کردم. از اثرم تمام قد دفاع میکنم اما از نظر منتقدین هم استقبال میکنم. و اگه به این درک برسم که نقدشون درسته سعی میکنم حتما در بازنویسی نمایشنامه لحاظ کنم. همونطور که تو جلسه هم به آقای خانیان عزیز گفتم؛ من پیرو برشت هستم در این زمینه و اثرم رو بعد از ارائه و انتشار رها نمیکنم و در سال‌های آینده حتما حک و اصلاحش میکنم.
اگه واقعا دلسوز هستید لطف کنید بگید شیوه درست بیان این موضوع بسیار مهم چیه. هدف این سمینار همین بود. که دست از سکوت و انکار برداریم و هر کس شروع کنه به حرف زدن درباره سکس.

#سامی_صالحی_ثابت
۵ اسفند ۱۴۰۳

@shahkargroup139111

اگر در یکی از چهار شب سمینارِ پت و مت شرکت کرده‌اید، از شما می‌خواهیم نظرتان درباره‌ی تجربه حضور در این جلسات و مواجه شدن با موضوع را برای ما بنویسید.
پیام به: @patoqadmin

دستآوردهای سمینار الفبای گفتگو درباره مسائل جنسی

🔵 برگزارش کردیم. برای اولین بار در تاریخ کشور. من و چند نوجوان و جوان برگزارش کردیم. سمیناری چهار روزه درباره سکس در ایران!

🔵 همزمان با برگزاری سمینار، کتابی در رابطه با این موضوع منتشر و در دسترس عموم قرار گرفت. کتابی با ادبیاتی عریان و بدون ترس. اولین نمایشنامه و کتاب پژوهشی در حوزه مسائل جنسی نوجوانان.

🔵پرسشهای مهمی در این سمینار از سوی سخنرانان مطرح شد:

استاد جمشید خانیان:
- آیا نمایشنامه پت و مت درام است یا سایکودرام یا هیچ کدام؟
- آیا فرم نمایشنامه درست انتخاب شده یا اشتباه؟
- آیا نوجوان امروز(۱۴۰۳) هم هنوز درگیر سکس است یا از آن گذر کرده؟
- آیا اولویت با بازنمایی واقعیت است یا برساختن یک روایت تازه؟

دکتر سمیرا افکاری (روانشناس):
- خودارضایی کجاها لازم و کجاها آسیب‌زا است؟
- رابطه جنسی پیش از بلوغ چه فواید و چه خطراتی دارد؟
- چگونه باید با نیاز جنسی فرزند نوجوانمان روبرو شویم؟

دکتر یحیی قائدی(فیلسوف):
- پرسش درخصوص مسائل جنسی را چگونه باید در جامعه مطرح کرد؟
- چه کسی و چگونه باید این پرسش را مطرح کند؟
- درخصوص مسائل پنهان اما آشکار چرا و چگونه باید سخن گفت؟

دکتر حسام سلامت (جامعه شناس):
- آیا نوجوانان امروز هم پت و مت هستند؟
- آیا زمان آن رسیده که بی‌پروا و عریان درباره سکس در محافل عمومی سخن بگوییم یا هنوز زود است؟
- آیا این نمایشنامه انعکاس روح زمانه در پنج سال اخیر ایران است؟

بی‌شک این دستآوردهای بزرگ تنها نقطه آغازی‌ست برای یک گفتگو و هم‌اندیشی ملی و مستمر. یک دیالوگ پیوسته و بدون ترس. یک آغاز مهم برای بررسی مسائل جنسی ما ایرانیان در مختصات جغرافیای تاریخی ایران ۱۴۰۳

خیلی خوشحالم. به بازیگرانم مهرداد، بهنام، آزاد و آدرینا. به دبیر سمینار محمدرضا فرهادی، به مسئول اجرایی سمینار صدرا و به همسرم فاطمه افتخار میکنم که با همه سختی‌ها، ترس‌ها و نه شنیدن‌ها برگزارش کردیم. به گروه بچه‌های شاهکار افتخار میکنم که برگ زرین دیگری به کارنامه درخشان، تاثیرگذار و جربان‌ساز خود اضافه کرد.

به احترام هر چهار سخنرانی که وقت و انرژی گذاشتند و جسارت حضور در چنین جلساتی را داشتند تمام قد می‌ایستم و تعظیم می‌کنم.

اما مهم‌ترین دست‌آورد سمینار از نظر من:
ما درباره مسائل جنسی هیچ نمی‌دانیم. مطلقا هیچ! پس باید بپرسیم!

پی‌نوشت:
- جهت تهیه نمایشنامه، کتاب و فایل صوتی جلسات به آیدی تلگرام @patoqadmin پیام دهید.

#سامی_صالحی_ثابت
۴ اسفند ۱۴۰۳

••••
پاتوقِ نوجوانانِ برگ
مکانی برای با هم بودن

موضوع این هفته، به انتخاب نوجوانانِ پاتوق:
شادی و تفریح

با سامی صالحی، سمانه افکاری

ورودِ آدم بزرگ‌ها ممنوع است. ⛔️

پنج‌شنبه ۶ دی
ساعت ۱۱ تا ۱۴

?نوجوان ۱۲ تا ۱۷ سال

ورودیِ پاتوق: ۱۲۰ تومان
برگ‌ی‌ها و بچه‌های خودِ پاتوق: ۹۰ تومان

لطفا رزرو کنید!
@barginst_admin

••••
#موسسه_فرهنگی_هنری_برگ
02188103136
09907529807
‏instagram.com/barg_institute
‏https://t.me/barg_institute
www.barginst.com
@barg_institute

هدایت بازیگر ۷
بخش هفتم ؛ " میزانِ صدا "
نوشته ؛  سامی صالحی ثابت
گوینده ؛  مهدی زنگنه
کاری از گروه بچه های شاهکار

@shahkargroup139111

چرا هنوز با نوجوانان کار میکنم؟

سال ۱۳۹۰: روز اولی که این ایده در ذهنم شکل گرفت که با نوجوانان تئاتر کار کنم میخواستم برای نوجوانان کسی باشم که خودم در نوجوانی نداشتم. کسی که نوجوانان را گوش دهد؛ کسی که آغوش گرمی برای آنها داشته باشد.‌ آن موقع‌ها میخواستم هیچ نوجوانی، نوجوانی سیاه مرا تجربه نکند. امروز فهمیدم اشتباه می‌کردم. هیچ‌گاه نمیتوان جلوی آنچه باید اتفاق بیفتد را گرفت. در این چهارده پانزده سالی که با نوجوانان کار میکنم کسانی را دیدم که نوجوانی‌شان در سیاهی و تلخی چیزی کم از من نداشت و ندارد!

سال ۱۳۹۵: آن زمان وظیفه خودم می‌دانستم نوجوانان را امیدوار نگه دارم. به خودم اجازه نمی‌دادم حتی ذره‌ای تردید و ناامیدی نسبت به آینده را درون آنها بکارم. و خیلی‌هایشان از این حجم امیدواری که به آنها تزریق می‌کردم به هراس و اضطراب می‌افتادند! آن زمان به آنها میگفتم که این کشور سرانجام به دست آنها و فرزندان آنها نجات پیدا خواهد کرد. در آن زمان رابط میان آنها و والدین‌شان بودم و سعی می‌کردم حرفها را برای هر دو طرف ترجمه کنم و آنها را بهم نزدیکتر کنم.

سال ۱۴۰۰: جلوتر که رفتم به این نتیجه رسیدم که باید نوجوانان را توانمند کنم. آنها برای اینکه آینده خودشان را بسازند؛ نباید وقت و انرژی‌شان را صرف گلایه و شکایت از نسلهای قبلی کنند. آنها باید کار با ابزار زندگی را یاد بگیرند. آنها باید پرسشگری کنند؛ پژوهشگری کنند؛ شاگردی کنند و تمرین بهتر زیستن کنند. و از شکست و اشتباه کردن نترسند.

سال ۱۴۰۱: تمامی آنچه تا آن روز به نوجوانان گفته بودم و نشان داده بودم دیگر به کارشان نمی‌آمد. چرا که جامعه شورش کرده بود. نوجوانان هم در صف اول این قیام بودند. دیگر نسخه صبر و امید و تلاش من برایشان بی‌خاصیت و بی‌فایده بود. نوجوانان به خیابان رفته بودند تا تمامی آن چیزهایی که سالیان سال ازشان دریغ شده بود را به یکباره بازپس بگیرند. تنها کاری که از دست من برمی‌آمد این بود که شعله هیجانشان را کم کنم. تنها کاری که از دستم برمی‌آمد این بود که بهشان بگویم تغییر و اصلاح یک خرابه و ویرانه سالها طول خواهد کشید. و برای دیدن و ساختن آن روز، اول از همه باید زنده بمانند.

سال ۱۴۰۳: از ابتدای این سال بیشتر در برابر نوجوانان سکوت می‌کنم. خیلی کمتر حرف می‌زنم و بیشتر گوش می‌دهم. پرسشها را با پرسش پاسخ می‌دهم و نوجوانان را به پرسشگری بیشتر تشویق می‌کنم. امروز با آنها روراست حرف می‌زنم. حتی اگر برنجند؛ حتی اگر گریه‌شان بگیرد. امروز به آنها دروغ نمی‌گویم. امروز به آنها می‌گویم که من هم هیچ تصویر روشنی از آینده این کشور ندارم‌. امروز به آنها می‌گویم که من هم نمی‌دانم در اوضاع فعلی کشور آیا تلاش و کوشش آنها را به نتیجه مطلوب خواهد رساند یا نه. من هم نمی‌دانم که باید ماند و این کشور را ساخت یا باید مهاجرت کرد و ... . من هم نمیدانم که باید به آینده امیدوار بود یا نه.

اما من چرا امروز، هنوز با نوجوانان کار می‌کنم؟ پاسخش را نیک می‌دانم.
برای خودم: چون نوجوانان پرسشهای جدید می‌پرسند. چون نوجوانان راههای جدید را کشف می‌کنند. چون نوجوانان دریچه‌های تازه به این جهان می‌گشایند. چون نوجوانان خود مصداق امید، درستی، پاکی، زیبایی و زتدگی هستند. چون نوجوانان آرزو دارند. چون نوجوانان از تجربه کردن و اشتباه رفتن هراس ندارند. چون نوجوانان میل به یادگیری و میل به تغییر و رشد مدام دارند. چیزهایی که متاسفانه من در بزرگسالان بسیار کم می‌بینم. چون نوجوانان خیلی چیزها به من می‌آموزند و نگاهم به زندگی را همواره تازه نگه می‌دارند.
و برای آنها: که هرگاه به گوش شنوا و آغوش گرم و امنی احتیاج داشتند من کنارشان باشم. همین!

#سامی_صالحی_ثابت
۱۹ آذر ۱۴۰۳
@shahkargroup139111

?
خواهشی از همه دوستان

یه انسان تو یه شهرستان کوچیک داره تک و تنها تقلا میکنه تا دو کار بزرگ رو انجام بده. دو تا کار همزمان که بدجوری بهم گره خوردن. یکی پیدا کردن راهی برای تفریح نوجوونها و دیگری جلوگیری از مرگ همون نوجوونها. #آمنه_تباکی وارد چالش بزرگی شده. اما با همه وجودش میخواد این امر به ظاهر ناممکن رو ممکن کنه. نوجوونهای بجستان تفریحی جز موتورسواری تو جاده ندارند. اما همین نیاز ساده به دلهره‌آورترین موقعیت هر روزه بجستان تبدیل شده. چرا که هفته یا ماهی نیست که بجستان عزادار یکی از نوجوونهای موتورسوارش نشه‌. آمنه تباکی پاشنه‌هاش رو ورکشیده و بین سازمانها و ارگانهای دولتی و خصوصی بجستان دوره افتاده تا راهکاری عملی و مطلوب برای رفع نیاز نوجوونها پیدا کنه. اون کاملا طرف نوجوونهاست. اون میخواد اونها موتورسواری کنند اما ایمن و بی‌خطر!
چیزی که اون نیاز داره اینه: حمایت، همراهی و همفکری! از هر نوعش. آمنه تباکی یه پویش راه انداخته به اسم #تک_چرخ اسم قشنگیه نه؟! از اسم پویش هم مشخصه چی تو سر و دلشه. خواهشی که ازتون دارم اینه: هر جای ایران هستید و در هر موقعیتی که هستید به پویش تک چرخ بپیوندید و صدای آمنه تباکی رو منتشر کنید تا اونهاییکه میتونند در این موضوع بسیار مهم موثر و مفید باشند به کمکش بیاند. اولین قدم هم اینه که عضو کانال پویش بشید. لینک کانال پویش تک چرخ اینه
https://t.me/pooyshtakcharkh
دست دست نکنید. جون یک نوجوون اندازه یک دنیا می‌ارزه! حتی بیشتر!

قربون شما
#سامی_صالحی_ثابت
۳۰ مهر ۱۴۰۳

@shahkargroup139111