دل می‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز
باشد که بازبینم دیدار آشنا را

ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون
نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا

در حلقه گل و مل خوش خواند دوش بلبل
هات الصبوح هبوا یا ایها السکارا

ای صاحب کرامت شکرانه سلامت
روزی تفقدی کن درویش بی‌نوا را

آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است
با دوستان مروت با دشمنان مدارا

در کوی نیک نامی ما را گذر ندادند
گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را

آن تلخ وش که صوفی ام الخبائثش خواند
اشهی لنا و احلی من قبله العذارا

هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی
کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را

سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد
دلبر که در کف او موم است سنگ خارا

آیینه سکندر جام می است بنگر
تا بر تو عرضه دارد احوال ملک دارا

خوبان (ترکان) پارسی گو بخشندگان عمرند
ساقی بده بشارت رندان پارسا را

حافظ به خود نپوشید این خرقه می آلود
ای شیخ پاکدامن معذور دار ما را

???????
**✧دل می رود ز دستم✧

چکامه:#حافظ آهنگ:#روح‌الله_خالقی خواننده:#غلام‌حسین_بنان ???????**

???????

تو تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی چه کنم سود و زیان را
نفسی یار شرابم نفسی یار کبابم
چو در این دور خرابم چه کنم دور زمان را
ز همه خلق رمیدم ز همه بازرهیدم
نه نهانم نه پدیدم چه کنم کون و مکان را
ز وصال تو خمارم سر مخلوق ندارم
چو تو را صید و شکارم چه کنم تیر و کمان را
چو من اندر تک جویم چه روم آب چه جویم
چه توان گفت چه گویم صفت این جوی روان را
چو نهادم سر هستی چه کشم بار کهی را
چو مرا گرگ شبان شد چه کشم ناز شبان را
چه خوشی عشق چه مستی چو قدح بر کف دستی
خنک آن جا که نشستی خنک آن دیده جان را
ز تو هر ذره جهانی ز تو هر قطره چو جانی
چو ز تو یافت نشانی چه کند نام و نشان را
جهت گوهر فایق به تک بحر حقایق
چو به سر باید رفتن چه کنم پای دوان را
به سلاح احدی تو ره ما را بزدی تو
همه رختم ستدی تو چه دهم باج ستان را
ز شعاع مه تابان ز خم طره پیچان
دل من شد سبک ای جان بده آن رطل گران را
منگر رنج و بلا را بنگر عشق و ولا را
منگر جور و جفا را بنگر صد نگران را
غم را لطف لقب کن ز غم و درد طرب کن
هم از این خوب طلب کن فرج و امن و امان را
بطلب امن و امان را بگزین گوش گران را
بشنو راه دهان را مگشا راه دهان را

*✍ #مولوی ?دیوان شمس »
 غزلیات » غزل شماره ۱۶۲
?*??????

خاکم به سر، ز غصه به سر، خاک اگر کنم
خاک وطن که رفت، چه خاکی به سر کنم؟
افسوس کلاه نیست وطن تا که از سرم
برداشتند، فکر کلاهی دگر کنم
مرد آن بود که این کلهش بر سر است و من:
نامردم ار به بی کله، آنی بسر کنم
من آن نیم که یکسره تدبیر مملکت
تسلیم هرزه گرد قضا و قدر کنم
زیر و زبر اگر نکنی خاک خصم را
ای چرخ! زیر و روی تو، زیر و زبر کنم
جائیست آرزوی من، ار من به آن رسم
از روی نعش لشکر دشمن گذر کنم
هر آنچه می کنی؟ بکن ای دشمن قوی!
من نیز اگر قوی شدم از تو بتر کنم!!
من آن نیم به مرگ طبیعی شوم هلاک
وین کاسه خون به بستر راحت هدر کنم
«عشقت نه سرسری است که از سر به در شود»
«مهرت نه عارضیست که جای دگر کنم »
«عشق تو در وجودم و مهر تو در دلم »
«با شیر اندرون شد و با جان به در کنم »

???????
**✧ وطن ✧

چکامه:#میرزاده_عشقی آهنگ و تنظیم؛#کوروش_یغمایی خوانش:
#ناصر_مهدی‌پور خواننده:#کوروش_یغمایی ???????**

*?*????????

بــه نــام خــداونــد بــخــشــایــنــده مــهربــان

جهان را دائما این رسم و این آیین نمی‌ماند
اگر چندی چنین ماندست، بیش از این نمی‌ماند

به چندین سال عمر، این نکته را هر سال سنجیدی
که آن اوضاع دی، در فصل فروردین نمی‌ماند

همان گونه که آن اوضاع دیروزی نماند امروز
به فردا نیز این اوضاع امروزین نمی‌ماند

ببین امروز مردم را، به خون یکدگر تشنه
که دیری نگذرد، کاین عادت دیرین نمی‌ماند

بباید روزگار صافی و صلح و صفا روزی
به جان دوستان آن روز، دیگر کین نمی‌ماند

همانا خوی حیوانی‌ست، این «آیین خودخواهی»
اگر انسان شوند این خلق، این آیین نمی‌ماند

مگو یاسین بود، در گوش این خلق خر، آوازم
که گر آدم شوند، از اصل این یاسین نمی‌ماند

تو در این خلق عامی، عارفی گر زانکه اینان را
تمیزی شد حنایت، نزد کس رنگین نمی‌ماند

? دیوان اشعار » غزلیات و قصاید »
شماره ۱۴ - آیین خودخواهی
✍** #میرزاده_عشقی 

#سیدمحمدرضا_کردستانی
نامور به #میرزاده_عشقی 
(زاده:۲۰ آذر ۱۲۷۳ ، همدان –
درگذشته: ۱۲ تیر ۱۳۰۳ ، تهران
آرامگاه: ارامستان ابن بابویه، شهر ری)
شاعر، روزنامه‌نگار، نویسنده و نمایشنامه‌نویس ایرانی دوره مشروطیت و مدیر نشریه قرن بیستم بود که در دوره نخست‌وزیری رضا خان ترور گشت.
وی از جمله مهم‌ترین شاعران عصر مشروطه به‌شمار می‌رود که از عنصر هویت ملی در جهت ایجاد انگیزه و آگاهی در توده مردم بهره می‌گرفت.
او را آفریننده ی نخستین اپرای ایرانی می‌دانند.

─═ঊঈ?*⚪️*?ঊঈ═─
‌‌
? درود بــر شــمــا،

? پنــدار ، ڪَـفـتــار و ڪردارتــان؛
همــواره نــیــڪ بــاد.

? در پنــاه خــداونــد؛
تــن درســت و ســرافـراز بــاشــیــد.

?????????**

ای بی خبر از حال بیمارم رفتی و خود را به که بسپارم
باور نکردی حرف قلبم را آرام جانم دوستت دارم
دوستت دارم
دردت به قلب و روح و جانم زد عشقت فقط زخم زبانم زد
جانم تو بودی زندگی بو برد آخر تو را برد و به جانم زد
تو رفتی که شد روزگارم سیاه منم آن که ماند منتظر چشم به راه
چه ماند از دلم غیر از این اشک و آه دگر بیش از این را تو از من مخواه
زمانمان به سر رسیده دل بی تو روز خوش ندیده
تو مو سیاه رو سپید من باش من رو سیاه مو سپید یار
تو رفتی که شد روزگارم سیاه منم آن که ماند منتظر چشم به راه
چه ماند از دلم غیر از این اشک و آه دگر بیش از این را تو از من مخواه

???????
**✧نیامدی✧
«ای بی خبر»

چکامه:#النا_باقری آهنگ:#حمید_هیراد تنظیم:#رسول_حسینی خواننده:#حمید_هیراد 《انتشار: ۹ آذر ۱۴۰۲》

???????**

**همه از خداییم
و به سوی او باز می گردیم

درگذشت روان شاد
مهندس سید جعفر واسعی

را به فرزندان گرامی؛ 
و نیز خانواده های سوگ وار‌ :
واسعی ، محدث، منتظری، سیدمدنی، شجاع الدین، فلاحی و دیگر وابستگان
دریغ باد گفته،
از درگاه خداوند،
برای آن درگذشته آرامش 
و برای بازماندگان بردباری و تن درستی خواستاریم.

خانواده روان شاد
حاج نورالله خرمی گیوی

▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️**