برگرد و بی‌بهانه مرا با خودت بِبَر

این من بدونِ تو نمی‌آید به‌کارِ من...

پُر از گلایه‌ام، پُر از نگفته‌های لعنتی
چرا نمی‌کُشد مرا شبی خدای لعنتی!

نفس که می‌کِشم، هوا شبیهِ قطب می‌شود
منم که یخ نمی‌زنم در این هوای لعنتی!

یکی رسید و سیبی از درخت چید و خورد و رفت
ببین چه می‌کِشم برای آن خطای لعنتی!

سقوط کرده‌ام به چاه و مانده‌ام درونِ خود
چرا نمی‌رسند این سواره‌های لعنتی؟

نشسته غم، برای حالِ من سه‌تار می‌زند
و‌ من که خسته از سه‌تارِ بدصدای لعنتی...

گریخت شادی از میانِ دست‌های بسته‌ام
نمی‌رسم دگر به این گریزپای لعنتی!

#سید_اسماعیل_رضوی

#من_کافر_نیستم
فقط یه دردِدل شاعرانه‌ست?

جفتک می‌اندازد درونم حسرتی دیگر...

نداشت جز غم و سرما برای من پاییز
که آن‌چه مهرِ تو با من نکرد، آذر کرد...

#سید_اسماعیل_رضوی

محوِ توأم، تو غرقِ تماشای دیگران
ماهِ منی، ستاره‌ی شب‌های دیگران...

#سید_اسماعیل_رضوی

ششم مهرماه، تهران

#غزل_جدید

جسمم، دلم، تمام تنم درد می‌کند
روحم ازآن‌جهت که منم! درد می‌کند...

آن‌قدر لب بدونِ تو بر لب گذاشتم
احساس می‌کنم دهنم درد می‌کند!

گفتم بگویم آن‌چه که با من نکرده‌ای
اما نمی‌شود، سخنم درد می‌کند

از خاک من دریغ نکن جای پات را
این‌جا بدون تو‌ کفنم درد می‌کند

گفتی نمی‌روم، وطنم بازوان توست
حالا تو نیستی وَ تنم درد می‌کند...

#سید_اسماعیل_رضوی

خُلق و خویم مثلِ سابق نیست،محضِ اطلاع

من درونِ سینه‌ام یک کوهِ غم جا میشود

#سید_اسماعیل_رضوی
??

از غزلی تازه که بعد مدت‌ها نوشتم:

جسمم، دلم، تمامِ تنم درد می‌کند
روحم ازآن‌جهت که منم، درد می‌کند...!

#سید_اسماعیل_رضوی