داستانهای هزار و یک‌شب

شب دویست و چهل و هفتم

روایت : حمیداحمدخانی

ادامه حکایت ملک شهرمان و

قمرالزمان ......جمع آمدن سپاه ملک غیور و ملک شهرمان و دیدار ملوک با فرزندانشان

آن نخلِ ناخلف که تبر شد ز ما نبود
ما را زمانه گر شکند، ساز می‌شویم

• صائب

زخم‌هایم را دوست دارم ...
آنها شاهدان اصلی‌ام هستند که چطور
شجاعانه زندگی کردم.

#ناشناس

ساکنان قلبت را به دقت انتخاب کن
زیرا هیچ‌کس به غیر از تو،
بهای سکونت‌شان را نخواهد پرداخت...

#جبران _خلیل_جبران

پاییز... ای مسافرِ خاک آلوده
در دامنت چه چیز نهان داری؟
جز برگهای مرده و خشکیده
دیگر چه ثروتی به جهان داری ؟

#فروغ_فرخزاد

داستانهای هزار و یک‌شب

شب دویست و هفتم

حکایت ملک شهرمان و قمرالزمان ...

‏ترسناک‌ترین قسمت بزرگ شدن می‌دونی کجاست؟
اونجا که یادت میاد چند سال قبل چقدر برای الانت رویاپردازی و تصویرسازی کردی ولی الان از همه‌شون دور شدی و فقط داری برای بقا دست و پا می‌زنی.

# ناشناس