من و الف یک عالمه شباهت داشتیم و هر دو خوب می دانستیم اما هرگز این را به روی هم نیاوردیم او بسیار بیشتر از من پیراهن پاره کرده بود و دنیا دیده تر بود؛کشورها و شهر ها و جهان را درنوردیده بود،ورق های بی شمار تورق کرده بود و با آدم های متعدد با هر رنگ و نژاد و چهره صحبت کرده بود،یک ازدواج ناموفق هم داشت که کمتر کسی از آن باخبر بود،دمدمه های ازدواجم یک روز صدایم زد و گفت"دارم جز به جز آینده ی تو رو در گذشته خودم می بینم،من و تو می تونیم با آدم هایی که دوست داریم عاشقانه و صادقانه و صمیمی ترین رابطه ها رو ایجاد کنیم ولی اگه با آدمایی که دوسشون داریم ازدواج کنیم شکست، سرنوشت محتوم ماست"
می دانستم ذهن متفاوت و به شدت عجیبی دارد برای همین سرسری رد نشدم و آن را به حسابِ نق نق های معمول مردم از ازدواج نگذاشتم. پرسیدم چرا؟ سری تکان داد و گفت: در روابط عاشقانه فقط تویی و او و با توجه به انعطاف،صداقت،تعهد و معناگرایی ای که از تو سراغ دارم روابطتون می تونه پر از لحظات شیرین باشه اما توی ازدواج اجازه میدی خانواده،قوم،خویش،فامیل و دوست و آشنا ناظر این رابطه باشن و پی در پی قضاوت بشی،حرف بشنوی،سرزنش بشی و رابطه دو نفره به حاشیه بره.

برایش پاسخی نداشتم اما هنوز هم فکر می کنم اگر کسی بخواهد در نقد ازدواج در ایران چیزی بگوید یا بنویسد این اصولی ترین و درست ترین نقدی است که بر ازدواج وارد است.

#روزها

در برابر وجوه ادبی بعضی از کتب مقدس شایسته است سر تعظیم فرود آوریم؛این جا قصه داود روایت می شود:
داود شیفته زنی می شود که زن همسری دارد اوریا نام.
داود مرد را فرا می خواند و از وی می خواهد زن را طلاق دهد و در ازایش هر زنی را بخواهی به تو خواهم داد مرد نمی پذیرد.
داود توان فراموشی سودای خود را ندارد مرد را با لشکر به جنگ می فرستد و مرد در میانه جنگ کشته می شود و اوریا با همسر او ازدواج می کند.
چندی بعد خداوند دو فرشته در قالب انسان بر داود عرضه می کند آن ها از داود می پرسند:میان ما حکم کن که کدام یک ستمکاریم؟
من و او دو برادریم که یکی از ما نود و نه میش دارد و من تنها یک میش اما او می خواهد آن یک میش را هم از ما بگیرد.
پس داود دانست روی سخن حق تعالی با اوست....

#قصص_الانبیا

و در آن وقت که دیگران عشق می باختند،اسپ تاخته تا به هر جانب که دوانیده بلا را گرد خویش درآمده دیدم...

*ذکر فرار شبانه شهاب الدین نسوی،منشی سلطان جلال الدین و مولف کتاب نفثه المصدور

#نفثه_المصدور

گفتم دلا تو چندین بر خویشتن چه پیچی
با یک طبیب محرم این راز در میان نِه
گفتا که هم طبیبی فرموده است با من
گر مِهر یار داری صد مُهر بر زبان نِه

#محمدغزالی
#شعر

ما جامه نمازی به سر خُم کردیم
وز خاک خرابات تیمم کردیم

شاید که در این میکده ها دریابیم
آن یار که در صومعه ها گم کردیم

جامه نمازی کردن:شستن و پاک ساختن لباس نماز

#محمدغزالی
#شعر

ازعاج از وطن میسر نشود الا در طلب زیادت دین یا زیادتِ دنیا.

ازعاج:کوچ

#محمدغزالی

بیا سمت من باش
تو جنگ با درونم...

#موسیقی

این ترانه مانیفست عاشقی‌ام است همه‌ی آن چه که از خویش در عشق انتظار داشته‌ام گاهی که حس می کنم تیرم به خطا رفته است گاهی است که حس می کنم در جایگاه سیمین غانم در این ترانه نیستم،
یک زن باید حواسش جمعِ کدام مختصات رابطه باشد که مردش در خلوتِ او کلیشه‌های جامعه را بدرود بگوید،روحش را عریان سازد و سر بر شانه‌ی زن بگذارد و هق هق سر دهد‌؟

#روزها

روزی از دروازه بیرون آمدیم،هوایی خوش بود،ژاله می بارید و جان تازه می‌شد.
مرا گفت:خرم جهانی است اگر بگذارند.

#دیباچه_نوین_شاهنامه
#بهرام_بیضایی

قطعه‌ی "نی نوا" افق تیره‌ای است که رنگ قرمزش غالب است...

#روزها
#موسیقی