[۱۹] . »When Maximus saw that Rome had accepted the foul mire of his blasphemies, he also went down to Constantinople at the time when Mu‘āwiya made peace with the emperor Constans, having started a war with Abū Turāb, the emir of Hira, at Siffin and defeated him.« Seeing Islam as Others Saw It- A Survey and Evaluation of Christian Jewish and Zoroastrian Writings on Early Is, 141.

📌#تاریخ_پژوهی
📌#امامت_پژوهی

📚 @rsl_chegini |کانال هزار و یک نکته|

2⃣ یادکرد لقب «ابوتراب» از سوی بنی امیه برای تنقیص

🖌یکی از جنایات فرهنگی معاویه علیه امیرالمؤمنین علیه السلام، پایه گذاری سب و لعن حضرت در سرزمینهای تحت نفوذ خود به ویژه شام بود. او از هر شیوه ای برای تنقیص امیرالمؤمنین علیه السلام بهره می برد تا چهره حضرت را نزد مسلمانان مخدوش نماید. یکی از اقدامات او، استفاده از لقب «ابوتراب» برای حضرت است. هرچند امیرالمؤمنین علیه السلام به جهت منش زاهدانه خویش، این لقب که پیامبر صلی الله علیه وآله بر ایشان نهادند را بسیار دوست می داشتند،[۱۶] اما بنی امیه با قصد تنقیص حضرت، ایشان را با لقب ابوتراب یاد می کردند. اگرچه شواهدی بر استفاده از این لقب از سوی معاویه[۱۷] و بنی امیه[۱۸] موجود است، اما فراوانی این کاربست که بیانگر نیات شوم آنها است، نیاز به اثبات تاریخی دارد. برای اثبات این ادعا، به سراغ منابع غیر اسلامی و غیر عربی می رویم.

🔸متنی با عنوان «روایتی درباره‌ی ماکسیموس شرور فلسطین که بر خالق خود کفر گفت و زبانش قطع شد» به زبان سریانی وجود دارد که برخی رویدادهای قرن هفتم میلادی (معاصر با قرن اول هجری) را گزارش کرده است. این متن درباره کشیشی به نام ماکسیموس است. ماکسیموس معترف (Maximus Confessor) یک راهب، متکلم و دانشمند مسیحی در قرون وسطی بود. او در سال ۵۸۰ میلادی در بلندی‌های جولان (بخشی از امپراتوری روم شرقی) به دنیا آمد و در سال ۶۶۲ میلادی در گرجستان درگذشت. ماکسیموس به عنوان مدافع اصول ایمان مسیحی، علیه نظرات غیرمخالف و هرزگی‌های مذهبی جنگید و به شدت بر وحدت اراده‌های مسیح تأکید کرد. او به خاطر عقایدش تحت فشار و آزار قرار گرفت و در نهایت به شهادت رسید. او به عنوان یکی از بزرگ‌ترین شهیدان ایمان مسیحی به شمار می‌آید.

🔹در این متن که توسط جورج (م حدود ۶۸۰م) از رشه‌عینا (George of Resḥ‘aina)، شاگرد سوفروینیوس، اسقف اورشلیم نگاشته شده، زندگی ماکسیموس را به‌طور نسبتاً جدیدی ارائه می‌دهد. در بخشی از این متن، به نکته ای اشاره می کند که قابل توجه است. با توجه به اینکه اصل این متن به صورت مخطوط است، می توان به ترجمه انگلیسی آن مراجعه نمود. در آنجا بیان شده:
*▫️«زمانی که ماکسیموس دید که رم کفرآمیزات [او] را پذیرفته، او نیز به قسطنطنیه رفت. در آن زمان که معاویه با امپراتور کنستانس صلح کرد، جنگی با ابوتراب، امیر حیره، در صفین آغاز کرده و او را شکست داد.»*[۱۹]

🔸اگرچه گزارش های جورج درباره مسلمانان مغرضانه است و نمی توان جزئیات تاریخی گزارشش را مورد استناد قرار داد، اما برخی کلیات سخن او قابل تأمل است. او در این بخش ذکر کرده که معاویه در صفین با ابوتراب جنگیده است. هرچند در تعیین محل امارت ابوتراب، دچار اشتباه شده، اما بی تردید مراد او از ابوتراب در این رویداد، امیرالمؤمنین علیه السلام است. با توجه به اینکه عمده گزارشهای مسیحیان در آن برهه، از سوی مسلمانان منطقه شام به دست آنها می رسیده، می توان نتیجه گرفت که کاربست لقب ابوتراب برای امیرالمؤمنین علیه السلام نزد بنی امیه به قدری فراگیر بوده که حتی دشمنان آنها نیز با این ادبیات آشنا شده بودند. با وجود این سند تاریخی، دیگر راهی برای انکار ادعای سوء استفاده بنی امیه از این لقب امیرالمؤمنین علیه السلام باقی نمی ماند.

*💢فرجام سخن اینکه با استناد به منابع غیر اسلامی و استفاده از پژوهش های مستشرقان، می توان برخی ابهامات تاریخی در حوزه امامت را پاسخ داد و ضروری است پژوهشهای نوین بر این اساس سامان گیرد.*

📍پانویس:
[۱۶] . «حدثنا قتيبة بن سعيد: حدثنا عبد العزيز بن أبي حازم، عن أبي حازم، عن سهل بن سعد قال: ما كان لعلي اسم أحب إليه من ‌أبي ‌تراب، وإن كان ليفرح به إذا دعي بها جاء رسول الله صلى الله عليه وسلم بيت فاطمة عليها السلام، فلم يجد عليا في البيت، فقال: (أين ابن عمك). فقالت: كان بيني وبينه شيء، فغاضبني فخرج فلم يقل عندي، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم لإنسان: (انظر أين هو). فجاء فقال: يا رسول الله هو في المسجد راقد، فجاء رسول الله صلى الله عليه وسلم وهو مضطجع. قد سقط رداؤه عن شقه فأصابه تراب، فجعل رسول الله صلى الله عليه وسلم يمسحه عنه وهو يقول: (قم أبا تراب، قم أبا تراب).» صحیح بخاری، ج ۵ ص ۲۳۱۶٫
[۱۷] . «حدثنا قتيبة، قال: حدثنا حاتم بن إسماعيل، عن بكير بن مسمار، عن عامر بن سعد بن أبي وقاص عن أبيه، قال: أمر معاوية بن أبي سفيان سعدا، فقال: ما يمنعك أن تسب ‌أبا ‌تراب؟…» سنن ترمذی، ج ۶ ص ۲۹۵٫
[۱۸] . «حدثنا عبد الله بن مسلمة: حدثنا عبد العزيز بن أبي حازم، عن أبيه: أن رجلا جاء إلى سهل بن سعد فقال: هذا فلان، لأمير المدينة، يدعو عليا عند المنبر، قال: فيقول: ماذا؟ قال: يقول له: ‌أبو ‌تراب، فضحك.» صحیح بخاری، ج ۳ ص ۱۳۵۸٫.

[۱۰] . «لما دخل عمر الشام تلقاه رجل من يهود دمشق، فقال: السلام عليك يا ‌فاروق! أنت صاحب إيلياء لا والله لا ترجع حتى يفتح اللَّه إيلياء.» طبری، تاریخ طبری، ج ۳ ص ۶۰۸٫.
[۱۱] . Again the Israelites cried out to the LORD, and he gave them a deliverer—Ehud, a left-handed man, the son of Gera the Benjamite. Holy Bible, Judges 3:15, Old Testament.
[۱۲] . Judges 3:15 (Peshitta) 18.
[۱۳] . For at the time when (Sergius) the Candidatus was slaughtered by the Saracens I was in Caesarea”— Abraham says—”and I went out by boat to Sykamina. And they said: the Candidatus was slaughtered. And we Jews rejoiced greatly. they said that a prophet appeared, coming withthe Saracens and he is proclaiming the arrival of the coming Anointed One and Christ. Teaching of Jacob Newly Baptized, 198.
[۱۴] .Lorsque cOmar se rendit en Syrie, dit encore Sâlim, un juif de Damas vint à sa rencontre et lui dit : « La paix soit sur toi, ô Sauveur (Fârûq); c’est toi le maître d’Aelia, etc. » Le récit se poursuit globalement de la même façon que précédemment, mais on y apprend de plus que le Dajjâl que les Arabes tueront est effectivement un des descendants de Benjamin, dernier fils de Jacob et ancêtre de la douzième tribu d’Israël. Le mot fârûq est l’arabisation du mot araméen porûq /porûqo, qui, dans la Bible en syriaque, signifie « sauveur / libérateur / rédempteur»۴۸٫ Quant au Dajjâl, c’est évidemment ici le juif Paul de Tarse, de la tribu de Benjamin, mais apôtre du christianisme . Alfred-Louis de Prémare, Les fondations de l’islam. Entre écriture et histoire, 164.
[۱۵] . «ومن قال: معناه المخلص فيحتجون بأنها كلمة سريانية، ومعناها المخلص، وقالوا: هو مشتق من قولنا: ” راوف “، ويقال بالسريانية ” فاروق “، فجعل ” فارق “. قالوا: ومعنى ” ليط ” كلمة تزاد.» ابن تیمیه، الجواب الصحيح لمن بدل دين المسيح، ج ۵ ص ۲۸۸٫.

? تصویری از حرم مطهر امام رضا علیه السلام دهه 40 شمسی

? @rsl_chegini |کانال هزار و یک نکته|

?#معرفی_مقاله

*?عنوان مقاله: بررسی دیدگاه سلفیه جهادی پیرامون «ولاء و براء»*?نویسنده مسئول: #رسول_چگینی

*?چکیده:*سلفیه جهادی مفهومی به نام ولاء و براء را از اصول اعتقادی خود برشمرده و مسلمانان زیادی را به دلیل عدم پایبندی به آن تکفیر می کنند. از دیدگاه آنان هرگونه محبت و همکاری با کفار به منزله خروج از دایره اسلام است. قتل و کشتار مسلمانان یکی از ثمره های شوم این اندیشه است. نادرستی اصل انگاری ولاء و براء، کفر آمیز نبودن محبت و یا همکاری با کفار و دستورات اکید اسلام به نیکی و احسان به غیر مسلمانان، مهمترین نقدهایی است که بر این دیدگاه تکفیری ها وارد می شود.

?#تألیفات
?#نقد_وهابیت

? @rsl_chegini |کانال هزار و یک نکته|

? رادیو معارف

*? برنامه رادیویی اندیشه ها با موضوع:
?*مواجهه حوزه علمیه قم با جریانات تجدیدنظر طلب شیعی

?با حضور: حجة‌الاسلام رسول چگینی*?* 13 آبان 1403

?#سلفی_گری_ایرانی
?#وهابیت_درون_شیعی

? @rsl_chegini |کانال هزار و یک نکته|

? رادیو معارف

*? برنامه رادیویی اندیشه ها با موضوع:
?*آشنایی با جریانات تجدیدنظر طلب شیعی

?با حضور: حجة‌الاسلام رسول چگینی*?* 12 آبان 1403

?#سلفی_گری_ایرانی
?#وهابیت_درون_شیعی

? @rsl_chegini |کانال هزار و یک نکته|