نمی‌خواهم نگرانت کنم، امّا
هنوز زنده‌ام
و این‌روزها
هربار حواسم را پرت کرده‌ام در خیابان،
بوق اولین ماشین، عقب‌عقبم رانده‌است

نمی‌خواهم نگرانت کنم، امّا
این‌شب‌ها
هربار ناامیدی مرا به پشت‌بام خانه رسانده‌ا‌ست،
احتیاط
             پله
                   پله
                         پله
                               پایینم کشانده‌است
با اینکه می‌دانسته در من
دیگر
چیز زیادی برای شکستن نمانده‌ا‌ست

این‌شب‌ها روی پیشانی‌ام
جای روییدن شاخ می‌خارد و
پوستم این‌روزها زبر و خشن شده‌است
و تو از شکوه کرگدن‌شدن چه می‌دانی؟

(و بر این سیّارۀ خاکی موجوداتی هستند
که سرانجام فهمیده‌اند
بی‌عشق می‌شود زنده ماند؛
موجودات عجیبی
که بی‌آنکه کسی، جایی، نگرانشان باشد

با احتیاط از خیابان عبور می‌کنند
و صبح‌ها در پارک می‌دوند

موجودات باشکوهی
که اگر خوب به سخت‌جانیِ چشم‌هایشان خیره شوی،
می‌فهمی
هنوز نسل دایناسورها منقرض نشده‌است)

نمی‌خواهم نگرانت کنم
نمی‌خواهم نگرانت کنم، امّا... امّا...
نداشتنت را بلد شده‌ام
و مثل کودکی‌که سرانجام فهمیده‌ا‌ست
تمام آنان‌چه در تاریکی‌ست
همان‌هاست که در روشنایی‌ست،
به خیانت دست‌های تو فکر می‌کنم
که تمام این سال‌ها
چراغ‌ها را
خاموش نگه داشته‌بودند.

#لیلا_کردبچه

تنها یک­‌بار می‌­توانست
در آغوش‌اش کِشَد
و می­‌دانست آن‌گاه چون بهمنی فرو می­‌ریزد
و می­‌خواست به آغوش‌ام پناه آورد؛
نام‌اش برف بود
تن‌­اش برفی
قلب‌اش از برف
و تپش‌اش صدای چکیدن برف
بر بام‌های کاه‌­گلی،
و من او را
چون شاخه­‌ای که زیر بهمن شکسته باشد
دوست می­‌داشتم

#بیژن_الهی

سنجاقك ها را نكشيد آقايان
مرگ مرگ مى آورد.
من يك سنجاقكم
هلى كوپترهاى شما سنجاقك نيستند
من يك ماهى ام
وقتى كه سرخ شده
به تمنّا نگاه مى كند
من يك ماهى سرخم.
به پرنده ها شليك نكنيد آقايان
مرگ مرگ مى آورد
حالا كه فقط
از سوراخ تور نصيحت تان مى كنيم
مى دانيم در تابه تان سرخ مى شويم.
اما شما كه طير ابابيل را ديده ايد
ما جز همين پرِ كوچك مان چيزى نداريم
اما سنگ هايى كه در كف مان جا مى گيرند
چندان بزرگ تر از سرتان نيستند.
مرگ مرگ مى آورد آقايان
به ما شليك نكنيد
كه شما هم مى ميريد

#شمس_لنگرودی

وقتی شعبده باز

از کلاه خرگوش در می‌آورد

یعنی خرگوش در می‌آورد

به شعبده بازی نه

به خرگوش نگاه کن!

وقتی زنی گریه می‌کند

یعنی گریه می‌کند

به نقشه هایش نه

به اشک هایش فکر کن

حتماً که نباید

شعبده باز از کلاه فیل در آورد

و یا زن

بعد از گریه‌اش بمیرد !
#رسول_یونان

تو نه لیاقت دریا را داری، نه بیروت را

از روزی که دیدمت راهبه ایی گناهکار بودی

آب را، بدون خیس شدن میخواستی

دریا را، بدون غرق شدن

سعی ام برای قانع کردن تو، بیهوده بود

که عینک های سیاه را دربیاوری

و جوراب های ضخیم را

و ساعت مچی ات را

تا مثل ماهی قشنگی در آب لیز بخوری،

شکست خوردم

بیهوده توضیح میدادم

سرگیچه، جزء دریاست

و در عشق چیزی هست که جزء مرگ است

و عشق و دریا

کامیابی در یکی شدن را نمی پذیرند

از تبدیل تو به ماهی ِ ماجراجو مأیوس شدم

حرکاتت، زمینی

فکرهات، زمینی

به خاطر این است که گریه میکنم

دوست من !

و بیروت گریه می کند ... گریه !!!

پس اين فرشتگان به چه كارى مشغولند
كه مثل پرندگان راست راست مى چرخند در هوا
سر ماه
حقوق شان را مى گيرند
پس اين فرشتگان به چه كارى مشغولند
كه مرگ تو را نديدند.
كاش پر و بال شان در آتش آفتاب تير بسوزد
ما با ذغال شان
شعار خيابانى بنويسيم.
پس اين فرشتگان پير شده
جز جاسوسى ما
به چه كارِ بدِ ديگرى مشغولند
كه فرياد ما به گوش كسى نمى رسد.
#شمس_لنگرودی

سنجاقك ها را نكشيد آقايان
مرگ مرگ مى آورد.
من يك سنجاقكم
هلى كوپترهاى شما سنجاقك نيستند
من يك ماهى ام
وقتى كه سرخ شده
به تمنّا نگاه مى كند
من يك ماهى سرخم.
به پرنده ها شليك نكنيد آقايان
مرگ مرگ مى آورد
حالا كه فقط
از سوراخ تور نصيحت تان مى كنيم
مى دانيم در تابه تان سرخ مى شويم.
اما شما كه طير ابابيل را ديده ايد
ما جز همين پرِ كوچك مان چيزى نداريم
اما سنگ هايى كه در كف مان جا مى گيرند
چندان بزرگ تر از سرتان نيستند.
مرگ مرگ مى آورد آقايان
به ما شليك نكنيد
كه شما هم مى ميريد.

#شمس_لنگرودی

نیمی از عمرم را
به ساعتم نگاه کردم و رنج کشیدم
به زمان برای گذشتنش التماس کردم
و نیامدی کلید بیندازی، ببینی
چگونه تکان‌نخوردن عقربه‌ها
رعشه بر اندامِ خانه می‌اندازد
و زمان
حتی اگر از مقابلم بگذرد،
به جایی نمی‌رسد

نیمۀ دیگر را نشسته‌ام
به لولاهای زنگ‎زدۀ دری‌ که در سرم قفل است،
روغن می‌زنم
و منتظرم یکی بیاید،
خبرت را بیاورد

منتظرم
و جای خالی‌ات در من آن‌قدر عمیق شده‌ا‌ست
که می‌شود هر پنج‌شنبه کنارش نشست
و مگر مرگ
کفش‌هایش چقدر سنگین است؟
که جای پایش این‌همه گود است

مثل یک‌ گودال
عمیق به تو فکر می‌کنم
و هرچه عقربه‌ها تلاش می‌کنند،
پنج‌شنبه از جایش تکان نمی‌خورد

تیک‌تاک بیهوده‌ای در من پیچیده‌است
کمی پیچیده ‌ا‌ست
اینکه چندسال است به صداها نگاه می‌کنم
اینکه تاریکی از صدای عقربه‌ها به زندگی‌ام‌ نشت می‌کند
اینکه دارم
کم‌کم
به ساعتی شنی تبدیل می‌شوم
که حتی اگر بیایی
حتی اگر بیایی و کلید بیندازی و زندگی‌اش را بچرخانی،
دوباره مشغول پُرکردن گودالی می‌شود
و دوباره خودش را در آن دفن می‌کند

و اگر دوباره کلید بیندازی و زندگی‌اش را بچرخانی،
دوباره مشغول پُرکردن گودالی می‌شود
و دوباره خودش را در آن دفن می‌کند

و اگر دوباره کلید بیندازی

و اگر دوباره کلید بیندازی

#لیلا_کردبچه

هر جایی قبرستان
و هر قبرستان کشته پرآوازه‌ای دارد
ساحل ترکیه بنام ایلان
ھەڵەبجە ژوان و ژوبین
خرمشهر دایی و عمو
اینجا گهواره دیکتاتورهای مرده و زنده است
و خواب‌های ما اینجا همه ارجاع تاریخی دارند
خاورمیانه است
و هرکس که برای مردن راهی نمی‌شناسند
اینجا قدم میزند.
#امیرعلی_نگار

‍ حرف كه مى‌زنى
باد مى‌ايستد به شنيدن
كه انارها از صداى تو مى‌رسند
و من كه مجنون دشت‌هاى خالى‌ام
دست‌هاى خالى‌ام
پر از گوزن مى‌شود

درخت بودم اگر
مى‌افتادم
ابر بودم اگر
فرو مى‌آمدم و
مِه مى‌شدم
صبر بودم اگر
سر مى‌رفتم از خودم
و مى‌ريختم
اما شاعرم
و با كيفى از كلمات
مى‌توانم دشتى بنشانم بر دست
و دمى علف باشم
تا تو بر من بدوى
بدوى تا انارها برسند
بادم
كه در ياد تو مى‌ايستم و
شعر مى‌شوم مادر

#شهریاربهروز