‍ ‏تمام سیاهی در تو می‌گریست و تو زیبا شده بودی در همان یک لکه نور...

بیژن الهی

━━━━━━●───────

⇆ㅤ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷ㅤ↻️

با شب از شب نگو

با شب از خواب ستمدیده‌ی تاریکی‌ها
و برگ عناب‌های ریخته‌ی پرهراس

ماهتابِ هُرم‌ریخته از سیمان سیاه ساختمان‌ها
عبور خواهد کرد

و عبور چه زیباست !
وقتی راه به صخره بگشاید
و‌ درخت فصل را بی‌برگهاش بخواباند

و ماه ...
آن ماه زیبای مهاجر را
از ستیغ سایه‌بار
تا بستر بام‌‌های مه‌آلوده‌ی مرطوب
با مناجات نوازش بیاراید.....

#مهنازتوماج_آوات

1403/10/13
@aavvaatt
?☘️?

‌

هرگز به حسِ انگشتان
یک دست فکر کرده‌یی؟
لحظه‌یی که
شکاری را در خود می‌فشرند
هرگز سکوت‌شان را فهمیده‌یی؟
تلألویی
که نادیدنی را/ به دیده می‌آورد.
دستان‌ات را
به من بده که قلب‌ام آن‌جا بسته و
دنیا در میان دستان‌ات پنهان است، حتا اگر لحظه‌یی
دستان‌ات را/ به من بده!
که جان‌ام آن‌جا خفته است
برای ابد

شاعر: #لویی_آراگون [ Louis Aragon | فرانسه، ۱۹۸۲–۱۸۹۷ ]
برگردان: #نفیسه_نواب‌پور | √●بخشی از یک شعر

"بهار در جنگل" در سال 1875 توسط آنتون ایبرت نقاشی شد.

ایبرت در 6 ژوئن 1845 در قلعه کلادرائو در نزدیکی میس، باواریا، خانه خانواده نجیب ویندیش-گراتز، جایی که آنتون بیشتر دوران جوانی خود را به عنوان پسر خزانه دار سلطنتی در کلاندرو گذراند، به دنیا آمد.

ایبرت به نقاشی پرتره گرایش داشت، که درآمد اصلی و همچنین صحنه های ژانر و تعداد کمی از زیبایی های شرق شناس را فراهم می کرد. ایبرت از یک پرتره پر رونق لذت می برد که در آن افراد خانواده سلطنتی، اشراف و افراد جامعه حضور داشتند.

@aavvaatt
?☘️?

??

چه کسی می‌داند
در ارتداد گُل از عِده‌ی باد
تَن‌مَندیِ ساقه‌هاش
از نعره‌ی افتاده‌ی جهان
در گوش زمزمه‌ساز خاک
آنهنگام که گردباد
به آسمانش می‌کشاند و به زمین گرم می‌کوبد
از راز استقبال و چگالِ مُرده‌هاش
سراغ می‌گیرد‌‌‌‌...؟!

#مهنازتوماج_آوات

1403/10/13
@aavvaatt
?☘️?

من اگر،
چیزی جز شعر می‌داشتم
"چراغ" را
خاموش
             می‌کردم
                             و
                                   می‌خفتم

عدنان الصائغ

@aavvaatt
?☘️?

@aavvaatt
?☘️?

همین است که در مسیل
هموارتر آب نیست
سنگ نیست
یا شتک وحشی

آی کالبد ضربت‌های جهیده در کناره‌ها
و ای بدرقه‌های همیشه رفته
هموارتر می‌بود اگر
بی‌عُمرتر
بی‌تواتر
از نعره‌
تا آشیل هزاران گریز

بوسنده‌‌ بر توالی نمی‌‌بودید

آی دچار به بُردن
مبتلا به تاختن و ناآبادی ذره‌های کَنده در پوست

آمدنت، کشتزار می بَرد وُ دانه می آورد
کُنده می آورد و تَن می بَرد

و آنچه در محاکات می ماند
عادت نیست
رعایت نيست....

قیامی‌ست در قرابت‌‌‌‌‌!

#مهنازتوماج_آوات

1403/10/12
@aavvaatt
?☘️?

ای مسیح میلادت کاش خون بسِ
تمامی لباس های رزم باشد،

و هزاره ای در خنیاگری
صدایی گرم از شراب سرخ.

چوب خطی باشد پر از آشتی سواران مغول
با زمین روییده از گل.

تاتار، جهان را به دوستی بتازاند
و دخترکان شاد،
پیامبران درخشان رقصِ آزاد.

ای مسیح کاش در میلادت
گندم از آسمان ببارد...

شب در جوشش دُب بزرگ و کوچکش،
دروازهای هفت پیکرش را بگشاید..

و بهشت با هر آنچه خنده ی سیب است
با آدمِ زمینیان به حرف آید......

#مهنازتوماج_آوات

97/10/10

@aavvaatt
?☘?

‏متوسط ها نديدند؛
که صفای جنون چشم تماشا می‌خواست

رضا براهنی

@aavvaatt
?☘️?

به آمدن و گریستن
و گهواره ای که نام وریدهای برگزیده را
خواب فراموشی می‌داند

امروز از آه معترفم
خواهم پرسید
در لرزش دستهای تکان خورده‌ام کنار مهد‌‌‌ِ و پیله
گودی زخم‌های شبیخون
در تهاجم سراسر جای دارند؟!

و در تناسخ ماندگار
او که خوابنده و هویداست
روح گل‌های وحشی را بوسیده ست؟

گاهی در تنانگی اَم
بخار گلزاری دور از ذهنِ لای‌لای‌هام می‌گذرد‌
و‌ ریشه به رویاهام می‌بندد.

#مهنازتوماج_آوات

1403/10/11
@aavvaatt
?☘️?