آینده ی کودکی
به سوی مطالعه ی بی رشته ای کودکان
آلن پروت
مترجم: علی رضا کرمانی
چاپ اول ۱۴۰۲
۳۲۴ صفحه/ ۳۲۵۰۰۰ تومان

الن پروت یکی از پژوهشگران و نویسندگان سرشناس حوزه جامعه شناسی و مطالعات کودکی است. او به همراه نویسندگانی چون الیسون جیمز و کریس جنکس تعدادی از مهمترین آثار منتشر شده در حوزه جامعه شناسی و مطالعات کودکی را پدید آورده اند که در این میان کتاب نظریه پردازی دوران کودکی، که به فارسی تحت عنوان «جامعه شناسی دوران کودکی» منتشر شده است، نقشی مهم در شرح و بسط ایده کودکی در فضاهای دانشگاهی در سراسر دنیا داشته است. این کتاب را به احتمال زیاد می توان مهمترین اثر منتشر شده در رویکرد برساخت گرایانه به کودکی دانست.

کتاب «آینده کودکی» را می توان روایت عبور نویسنده از برساخت گرایی تلقی کرد. این کتاب اگرچه به بررسی مسیر احتمالی ایده کودکی در آینده می پردازد ولی می تواند روایتی از آینده کودکان هم باشد. عبور از دوگانه های مسلط بر مطالعات کودکی در دوران مدرن و نقد تقلیل گرایی ناموجهی که دهه ها مطالعات کودکی را به گروگان گرفته بود، مهمترین دستاورد پروت در این کتاب است. عبور از ابر دوگانه فرهنگ-طبیعت و معرفی کودکی به مثابه پدیده ای ترکیبی که همزمان فرهنگی و طبیعی است، را می توان مقدمه ای موجه و قانع کننده برای رویکرد میان رشته ای و حتی بین رشته ای به مطالعه کودکان دانست.
#آینده_کودکی
#مطالعات_کودکان
#کودکی
#جامعه_شناسی_کودکی
#علی_رضا_کرمانی
#انتشارات_فراهم

این روزها تقریبا در تمام گمانه‌زنی‌ها برای آموزش و پرورش اسم آقای بطحایی مطرح می‌شود. من شخصا شناختی از ایشان ندارم ‌ و همه‌ی جوانب کارنامه‌ی ایشان را هم بررسی نکردم، اما دو حوزه‌اش که به کارم مربوط بوده و دنبال کرده‌ام، یکی سازمان پژوهش و تالیف کتاب‌های درسی است و دومی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان.

اولی را سپرد به جبهه پایداری و منشا و مبدا تغییرات بعدی در کتاب‌های درسی شد که سر و صدایش در آمد و دومی را به شاعری- که اگرچه شعرهای مردم پسند عاشقانه و پرفروش دارد و در حضور رهبری هم همواره شعرخوانی دارد- که هیچ ربطی به ادبیات کودک و کتاب کودک و هنر کودک و کانون نداشت. نامزد ناکام اصولگرایان در شورای شهر بود و تیمی از شهرداری قالیباف در آن‌جا حاکم کرد که با کلی حرف و‌ حدیث از کانون رفتند.

آیا در حوزه‌های دیگر این قدر موفق عمل کرده است که این دو حوزه را ندیده بگیریم؟

مفاهیم اساسی در مطالعات کودکی
این عنوان کتابی است که ترجمه آن توسط من و خانم دکتر افسانه کمالی به اتمام رسیده و بزودی در انتشارات فراهم به چاپ خواهد رسد. کتاب شامل۶۴ مفهوم اساسی یا مدخل است که توسط آلیسون جیمز و آدریان جیمز، انتخاب و توضیح داده شده اند. نویسندگان سعی کرده اند تا با انتخاب مهمترین و رایج ترین مفاهیم مورد استفاد در حوزه مطالعات کودکی، خوانندگان را به درکی از گستره و عمق مطالعات کودکی برسانند که برای شروع کنشگری و دانشجویی در این حوزه لازم است. این کتاب می تواند برای طیف وسیعی از مخاطبان، شامل؛ دانشجویان علوم اجتماعی و انسانی علاقمند به کودکی، معلمان، سیاستگذاران، والدین و ... مفید باشد.
#مطالعات_کودکی
#‌جامعه_شناسی
#روانشناسی
#سیاستگذاری_اجتماعی
#علیرضاکرمانی
#افسانه_کمالی
#جامعه_شناسی_کودکی

سلام
ما در حال انجام پژوهشی غیر دولتی در حوزه خشونت علیه جنس مذکر هستیم. به دنبال آن هستیم تا دریابیم علل و زمینه های بروز این شکل خشونت در جامعه ایرانیان کدامند. برای این منظور باید با افرادی (با ذکر نام و یا بدون ذکر نام) گفتگو کنیم که یکی از اشکال خشونت( عاطفی، جسمی، جنسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و ...)‌ را تجربه کرده و دارای جنسیت مذکر باشند.  زنانی نیز که مایل به گفتگو در این زمینه باشند می توانند  تجربیات شان را با ما به اشتراک بگذارند. علاوه بر این، بسیار علاقمندیم تا از دانش و تجربه افرادی مثل پزشکان، مددکاران اجتماعی، مشاوران، جامعه شناسان، روانشناسانی که تجربه و دانشی در این زمینه دارند در تدوین گزارش مان استفاده کنیم.
دوستانی که علاقمند به همکاری با ما هستند می توانند برای من پیام بگذارند تا با آنها تماس بگیرم.
علی رضا کرمانی
Tel & whatsApp: 09127187381
[email protected]

  آیدی تلگرام من؛
@faroubroman

بیچاره کودکان این سرزمین
وزیر آموزش و پرورش با تاکید بر اینکه هیچ جای دنیا زمان آلودگی مدارس را تعطیل نمی‌کنند، گفت که سیاست ما تعطیلی مدارس نیست.
هر چه فکر می کنم می بینم یا کلا عقل من به این حرفها قد نمی دهد یا اینکه احتمالا آقای وزیر هنگام ایراد این بیانات دست شان به عقل نمی رسیده است.
سعی کم کنم با نگاهی تحلیلی و خرد کردن این ادعای سنگین به اجزای قابل فهم تر، متقاعد شوم که ایرادی در حرف وزیر نیست و من باید گیرنده خودم را دستکاری کنم.
اول این که آیا منظور ایشان از هیچ جا واقعا هیچ جاست؟ با یک جستجوی ساده دریافتم که حداقل در چین، هند و لبنان سابقه داشته است که مدارس را به دلیل آلودگی هوا تعطیل کنند. پس هیچ جای ایشان واقع هیچ جا نیست.
ثانیا چرا این وزیر محترم به فکرشان نرسیده که قبل از ایراد چنین بیاناتی از جایی مثل گوگل سوال در این مورد سوال کنند ؟ احتمالا ایشان به اعتبار شاخص های توسعه، کشوری را که وزیرش هستند با کشورهای اصطلاحا توسعه یافته مقایسه کرده و به درستی دریافته که در این کشورها چیزی به نام تعطیلی مدارس در زمان آلودگی هوا وجود ندارد. غافل از اینکه در این کشورها اصولا چیزی به نام تلودگی هوا وجود ندارد که مدارس را به خاطر آن تعطیل بکنند یا تعطیل نکنند.
ثالثا اینکه اگر سیاست ایشان، در زمان آلودگی هوا، تعطیلی مدارس نیست، پس چیست؟ آیا ایشان می‌دانند که آلودگی هوا یکی از عوامل عمده مرگ در شهرهایی نظیر تهران است و اینکه آیا ایشان می دانند کودکان از مهمترین گروه‌های آسیب پذیر و حساس به آلودگی هوا هستند؟ و اگر می دانند آیا تدابیری اندیشیده اند که کودکان در مسیر مدرسه و فضای مدرسه از خطرات آلودگی هوا مصون باشند؟
امیدوارم که اگر جوابشان به چنین سوالی مثبت است توضیح آن از جنس کرونا یاب مستعان نباشد. هر چند که بعید هم نیست. اما اگر جواب ایشان به این سوالات منفی است باید دقیقا بفرمایند که با کنار گذاشتن سیاست تعطیلی مدارس در زمان آلودگی هوا مسئولیت تبعات ناشی از نگه داشتن کودکان در معرض هوای به شدت آلوده شهرهایی نظیر تهران به عهده چه کسی خواهد بود؟ آیا ایشان می‌دانند که تبعات چنین هوایی منحصر به بیماری های تنفسی نیست و ممکن به مرگ هم منتهی شود؟
آیا ایشان که جسارت ایراد چنین بیاناتی را دارند شجاعت قبول مسئولیت بیماری و احتمالا مرگ کودکان این سرزمین را بعهده می گیرند؟
اما اینکه چرا چنین سخنانی از دهان وزیری در می آید که متولی مهمترین نهاد کودکی در کشور است، خود نیازمند بحث مفصلی ایست که در این مجال نمی گنجد.
#آلودگی_هوا
#تعطیلی_مدارس
#آموزش_و_پرورش
#کودکان

دین زدایی از مدارس؟
بر اساس اعلام دبیر ستاد همکاری های حوزه علمیه و آموزش و پرورش برای اسلامی کردن آموزش زنان طلبه و سرباز طلبه ها در مدارس حضور یافته اند.
به نظر می رسد این اقدام سرآغاز روندی مشابه انقلاب فرهنگی در دانشگاه‌ها و برآمده از نگرانی های اولیای حکومت اسلامی درباره ناترازی دانش آموزان فعلی با آموزه های دینی مطلوب ج. ا. باشد. به نظر می رسد که مشارکت دانش آموزان در اعتراضات سال گذشته حکومت را به این جمع بندی رسانده است حالا که برنامه ها و سیاست های آموزش و پرورش کشور دست دولتی هم سوست، باید تا دیر نشده آب رفته را به جوی برگرداند. تزریق طلبه های زن و مرد به مدارس بیش از همه ناشی از بی اعتمادی نظام به معلمانی است که گویا در فرصت چهل و اندی سال پس از انقلاب نتوانسته‌اند کودک مسلمان تراز ج. ا. تربیت کنند. اما آیا حکومت با سپردن آموزش و پرورش کودکان به طلاب زن و مرد موفق به تربیت کودک مسلمان و مطلوب ج. ا. خواهد شد؟
برای پاسخ به این سوال حد اقل دو تجربه تاریخی پیش روست که تامل در نتایج آنها به روشن ترین شکل ما را به پاسخ خواهد رساند . اولی تجربه انقلاب فرهنگی و تلاش برای تربیت دانشجویان مسلمان پیرو خط ج. ا. است که در قالب های مختلف پیگیری و اجرا شد و نتیجه دانشجویانی شد که بیشترین سهم را در شکل دهی به تقریبا تمامی اعتراضات سیاسی شکل گرفته پس از انقلاب داشتند. اما دومین تجربه را باید در مقایسه خروجی های حکومت به سکولار قبل از انقلاب و حکومت دینی پس از انقلاب جستجو کرد. به گواه تاریخ دانش آموزان در سال‌های منتهی به انقلاب اسلامی سهمی پر رنگ در پیروزی آن داشتند. آیا معنای این داده تاریخی چیزی جز این است که دانش آموزان ضد شاه دانش آموزانی با گرایش دینی قوی بودند چنانکه حاضر شدند برای استقرار حکومت دینی مطلوب دست از جان شسته و با حضور در اعتراضات انقلاب اسلامی را به پیروزی برسانند. و حال چطور می‌شود پس از قریب به نیم قرن حکومت دینی شاهد ظهور دانش آموزانی باشیم که حکومت برای تقویت گرایشات دینی آنها اقدام به استقرار روحانیون در مدارس می کند؟
گذشته از این به نظر می رسد که چنین اقداماتی با روح دین نیز توافق چندانی ندارد. دین به اذعان قرآن، پیامبر اسلام، ائمه شیعه و علمای تراز اول شیعه، امری فطری است و اگر ج. ا. به این ویژگی دین اذعان دارد تلاش برای تقویت گرایشات دینی دانش آموزان با ابزارهای آموزشی چه معنایی خواهد داشت. کدام پیامبر به جای نفوذ در دلها، از طریق آموزش به ترویج دین خود پرداخت؟ آیا حکومت با آموزش دینداری نگران دین زدایی از مدارس نیست؟
#دین_زدایی
#آموزش

.
*✍ گزارش به مخاطبان
? و بازپخش فایل‌های صوتی قصه توتوچان*

جمعه هفته گذشته مجموعه فایل‌های صوتی و نسخه پی‌دی‌اف قصه توتوچان (کتاب مدرسه رویائی) را معرفی کردم و توصیه کردم که این کتاب را همه بخوانند یا بشنوند و به هر کس با کودک سروکار دارد نیز توصیه کنند که بشنود و بخواند (این‌جا را ببینید). نکته جالب برای من این بود که معمولا مطالب غیرسیاسی‌ منتشر شده در کانال تلگرامی‌ام خیلی کمتر و کندتر از نوشته‌های سیاسی مورد استقبال قرار می‌گرفت. این اولین بار است که یک مطلب غیرسیاسی در این کانال، آن هم در حوزه تربیت و کودکی، با سرعت و حجمی بیش از بیشتر نوشته‌های سیاسی‌ مورد توجه قرار گرفته است. تعداد بازدید از مطلب در همان ۲۴ ساعت اول به حدود ۴۰ هزار رسید و اکنون ظرف یک هفته به حدود ۷۳ هزار رسیده است. بیش از ۳۳۰۰ بازفرست مستقیم به گروههای خصوصی داشته است و ۶۰ کانال عمومی نیز آن فرسته را عینا بازپخش کرده‌اند. این غیر از دهها کانال عمومی دیگری است که عین مطلب را کپی کرده و در کانال منتشر کرده‌اند. امیدوارم این روند ادامه یابد و این کتاب به دست همه معلمان و همه خانواده‌های ایرانی دارای کودک برسد.

برای من، که در حوزه روشنفکری اسبم مرده است، این تجربه خیلی امیدوار کننده بود. توجه به حوزه کودکی و توسعه و استقبال از مطلبی در این حوزه، نشانه مبارکی است که جامعه دارد کم‌کم به اهمیت مسائل بنیادینی مثل حوزه آموزش و کودکی حساسیت نشان می‌دهد. این برای من بسیار انگیزه بخش است تا تمرکز بیشتری بر حوزه‌های «کودکی و توسعه» و «تربیت و توسعه» داشته باشم. از همه مخاطبان و مدیران کانال‌ها و صفحه‌ها و گروههای مجازی که به معرفی این کتاب همت گماشتند سپاسگزارم.

برخی از مخاطبان نیز درخواست کردند که اصل فایل‌های صوتی و فایل پی‌دی‌اف کتاب را همین جا در کانال تلگرامی بازپخش کنم تا به راحتی بتوانند برای دیگران بفرستند و امکان ذخیره آنها در تلگرام یا در گوشی همراه نیز فراهم شود تا شنیدن آن را ساده‌تر کند. در پاسخ به این درخواست، مجموعه‌ فایل‌های صوتی کتاب «مدرسه رویائی» همراه با فایل پی‌دی‌اف آن در زیر این فرسته، تقدیم می‌شود.

محسن رنانی / ۲۶ آبان ۱۴۰۲
-------------

پیوند به فایل‌های صوتی کتابپیوند به فایل پی‌دی‌‌اف کتابپیوند به مقدمه صوتی محسن رنانی بر کتابپیوند به مقدمه نوشتاری محسن رنانی بر کتاب

پیوند به سایت پویش فکری برای تهیه نسخه چاپی کتاب
.
.

Telegram

Renani Mohsen / محسن رنانی

. ***✍*** توتوچان کتاب «مدرسه رویائي» قصه واقعی توتوچان، دختر کوچولوی ژاپنی، در دوران دبستان است. دخترکی که بعدها به یک شخصیت جهانی تبدیل شد. چرا او شخصیتی جهانی شد؟ چون مادرش تا بیست سال بعد به او نگفت که در همان کلاس اول دبستان از مدرسه اخراج شده است، فقط…