یکی از مشاغلی که از دیر باز دچار سختی کار در شرایط بد محیطی و ساعات کار طولانی و دستمزد ناچیز بوده‌اند صنف کفاش‌هاست. پینه‌دوزهایی که در کارگاه‌های زیرزمینی جان می‌کنند تا کفشی به پای مردم بدوزند و پابرهنه‌ها، پابرهنه نمانند.
م.ف

اندازه‌ی خستگی یک مرد تا چه حد می‌تواند باشد... تا انتهای آخرین نفس‌هایش.
م.ف

"به رندان می ناب و معشوق مست
خدا می رساند به هرجا که هست"

.
از آسمان صدای شیپور می‌آمد. صبح اعلام شد جنگنده‌ها مواضعی را بمباران کرده‌اند. فرق مردم من با مردم آنها این است که ما جایی برای در امان ماندن نداریم ولی آنها دارند. ما امنیت مالی و جانی نداریم ولی آنها دارند. اگر ما سپر دفاع انسانی نیستیم پس چه هستیم. مخصوص که تشویق به سرباز کردن کودکان هم به میان آمده است! چه جنگی چه ستیزی؟ این فقط هزینه پرداختن مردم ماست، و سیاست‌مداران و نظامیانی که یک دعوای ایدئولوژیک را می‌خواهند انقدر کش بدهند که دیگر نه دعوایی بماند نه کشی نه آدمی‌زاده ای گویا. تکلیف ما در میانه ی این ستیز بیهوده و هزینه‌های بیهوده‌تر چیست که فقط خواستار زندگی بوده ایم.
https://www.instagram.com/p/DBl0tH4qR3t/?igsh=Y2ZrczNkN3dpZXAz

صفحه اصلی
ادب و هنر
چهارشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۸۸ - ۱۶:۳۴

در «خنده در پارلمان»
فلسفه‌اي كه از زندگي مي‌گويد
مجموعه داستان «خنده در پارلمان»، نوشته مصطفي فلاحيان از سوي نشر«افراز» منتشر شد. نويسنده در اين مجموعه با نگرشي فلسفي و تا حدي بدبينانه، به بيان رويدادهاي پيرامونش پرداخته و درصدد بوده تا موضوع هويت انسان امروز را با توصيف عادي‌ترين موقعيت‌ها بيان كند./
به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، «خنده در پارلمان»، نام مجموعه داستاني از مصطفي فلاحيان است كه چند هفته پیش توسط انتشارات «افراز» منتشر شده.

نويسنده در اين مجموعه داستان كه غالبا با توصيف عادي‌ترين وقايع از زبان راوي سوم شخص آغاز مي‌شود، درصدد بوده تا با نگاهي فلسفي به كندوكاو مسايل زندگي خود بپردازد.

به نظر مي‌رسد دغدغه ديگر اين نويسنده به ويژه در داستان «مرد سرخوش» و «خنده در پارلمان» انسان و دل نگراني‌هاي پنهان او باشد؛ دل‌نگراني‌هايي كه از نوعي بي‌باوري به خويشتن و سر‌درگمي هويتي در انسان امروز سرچشمه مي‌گيرند و او را از محدوده توجه به خود و درونش دور مي‌سازند. 

نامشخص بودن زمان و فرم و كمرنگ بودن توضيحاتي درباره موقعيت و شخصيت‌ها، ‌شايد از ديگر اختصاصات داستان‌هاي اين مجموعه به شمار آيند. 

«آخرين فشنگ»، «شكارچي گرگ‌ها»، «قوانين زبان»، «مرد سرخوش»، «خنده در پارلمان»، «كافه نويسندگان» و «هويت آن آدمها»، از جمله داستان‌هاي اين مجموعه اند. 

بخشي از داستان «مرد سر‌خوش» اين‌گونه نوشته شده: «ماهيچ وقت عصباني و اندوهگين نمي‌شويم و هيچ فيلمي اشكمان را در‌نمي‌آورد و هميشه فيلم‌هاي شاد و خوشحال‌كننده مي‌بينيم. اين كارها كه اشكالي ندارد.»

«خنده در پارلمان»، نوشته مصطفي فلاحيان، تابستان امسال (88)،‌از سوي نشر «افراز» به چاپ رسيده. 

اين كتاب 71 صفحه‌اي به شمارگان 1100نسخه است و با قيمت 2000 تومان به فروش مي‌رسد.

(منبع؛ ایبنا. چهارشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۸۸. ساعت؛ ۱۶:۳۴.)

https://www.instagram.com/reel/DAJyYqyKiX4/?igsh=MWd2ZjMzbG84eTM3cg==

گفتگو تصویری نویسنده گرامی خانم #رکسانا_حمیدی و اینجانب درباره‌ی نویسنده حقیقی بودن در جامعه توتالیتر.
#مصطفی_فلاحیان
#ادبیات #آزادی #رهایی

ما خواهان صلح هستیم، خواهان زندگی، خواهان رستن و بودن و دیدن و لذت بردن از فرصت کوتاه زندگی. ما خواهان زندگی خردمندانه هستیم. ما خواهان همزیستی مسالمت‌آمیز بین انسان‌ها هستیم. ما از تبار حقیقت هستیم و خواهان عدالت و مساوات هستیم. ما خواهان هنر و خوشی و آواز و رقص و شادمانی هستیم. ما خواهان حظ بردن از لحظه لحظه‌ی زندگی‌مان هستیم. ما خواهان برادری و برابری هستیم. ما خواهان عشق و دوستی و سرور هستیم. ما حق‌مان را می‌خواهیم. حق واقعی‌مان از زندگی شهروندی و انسانی‌مان. اما چرا این‌ها از ما دریغ شده است؟ و دریغ می‌شود؟
م.ف
۱۳/۵/۱۴۰۳
تهران.

مگر کارکرد دولت رسیدگی به خواسته‌های ملت نیست؟ رسیدگی به اموری که بر زندگی مردم تاثیر مستقیم دارد. دولت باید بتواند حقوق حقه‌ی مردم را از حاکمان بگیرد و به ملت بدهد. اگر قرار باشد دولت در خدمت حاکمان باشد دیگر دولت نیست. اینکه یک دولت با رای بسیار یا رای اندک انتخاب بشود تاثیری بر اجرای این حق نمی‌گذارد. دولت باید بتواند شرایط جامعه را به نفع مردم ساماندهی بکند تا هر شهروندی احساس راحتی بکند و اتمسفری تولید بشود که مردم این احساس را داشته باشند که سدی بین آنها و حاکمان وجود دارد، وگرنه اگر قرار باشد ملت مدام حقش محدود و نابود بشود و دولت هم نتواند کاری بکند و تنها خواسته‌ی حکومت را اجرا بکند باید نامش تغییر کند. اگر حکومت حقوق حقه‌ی مردم را به رسمیت می‌شناسد باید اجازه بدهد دولت کار حقیقی‌اش را بدون دست‌انداز و دخالت و خط‌کشی انجام بدهد. تا زمانی که حکومت مدام در تمام امور مردم و دولت دخالت می‌کند و اجازه‌ی بروز و ظهور و اجرای خواسته‌های مردم را نمی‌دهد شرایط ستمکارانه پابرجا خواهد بود و نتیجه‌ای جز تباهی نخواهد داشت. و البته که دولت باید بتواند توازنی بین زورگویان و مردم ایجاد کند و شمشیرش برای ستمکاران تیز و برای مردم در قلاف باشد.
م.ف
۶/۵/۱۴۰۳

پانزده سال یک نفر به اتهام ثابت نشده‌ی قتل در زندان بوده است، در نهایت اعدام شده است، خود این تعداد سال‌های طولانی حتا یک قاتل حقیقی را می‌تواند از اشتباهش پاک کند. اجرای چنین حکم‌هایی نه عادلانه است و نه انسانی.
م.ف
۴/۵/۱۴۰۳

مشت محکم را نفهمی سیاست‌ندارانی خورده‌اند که به جز خدمت به جهل و زورگویی و زر به چیزی خدمت نکرده‌اند و کارشان نوحه‌خوانی و دروغ‌گویی و سکوت در وقت حرف زدن و حرف زدن در موقع سکوت است. سیاست‌ندارانی که فهم درست و عمیقی از خواسته‌های مردم و روشنفکران ندارند. سیاست‌ندارانی که شعور اداره‌ی درست جامعه‌ای چنین وسیع را ندارند. جامعه‌ای که خردجمعی‌اش از دیکتاتوری و استبداد عبور کرده است و خواهان آزادی و حقیقت و شفافیت است، جامعه‌ای که خواهان عبور از حماقت و جهل و خرافات است. سرزمینی که حقوق حقه‌ی زن و مرد و پیر و جوانش تباه می‌شود. چنین سیاست‌ندارانی که فهمی از واقعیت و تاریخ ندارند و فقط آن قسمت‌هایی از امور را می‌بینند که به نفع طبقه‌ی اجتماعی‌شان است.
م.ف
۲/۵/۱۴۰۳