گر شد از جُورِ شما خانۀ موری ویران
خانۀ خویش محال است که آباد کنید

ملک‌ الشعرای بهار

بد مَکُن که بد اُفتی
چَهْ مَکَن که خَود اُفتی
#شمس_تبریزی

اگر به مرگ نفسگیر باغ خرسندی،
غنیمت است بیا دیدنی ست پاییزم..

بزرگِ باغ بیا سرو من که دیگر بار
به احترام بزرگان باغ برخیزم

پاییز 1379

من از ازل درگیر چشماتم
دنیای ما مبهوت این رازه
اونقدر واسم بینظیری که
هیشکی تو رو یادم نمیندازه...

داوری ترشیزی

برشی از یک ترانه ی قدیمی

غزلی از زنده یاد: حسین منزوی

ای خون اصلیت به شتک‌ها ز غدیران
افشانده شرف‌ها به بلندای دلیران

جـاری شده از کرب و بلا آمــده  آنگاه
آمیخته با خون سیـاووش در ایران

تو اختر سرخی که به انگیزه تکثیر
ترکید بر آیینه خورشید ضمیران

ای جوهر سـرداری سرهای بریده
وی اصل نمیرندگی نسل نمیران

خرگاه تو می‌سوخت در اندیشه تاریخ
هر بار که آتش زده شد بیشه شیران

آن شب چه شبی بود که دیدند کواکـب
نظم تو پراکنده و اردوی تو ویـران

و آن روز که با بیرقی از یک تن بی‌سر
تا شام شدی قافله‌سالار اسیران

تا باغ شقایق بشوند و بشکوفند
باید که ز خون تو بنوشند کویـران

تا اندکی از حق سخن را بگزارند
باید که ز خونت بنگارند دبیران

حد تو رثا نیست، عزای تو حماسه است
ای کاسته شأن تو از این معرکه‌گیران

شانه می آید به کار زلف در آشفتگی
آشنایان را در ایّام پریشانی بپرس

سلیم تهرانی

مثال ساده ی این پدیده زمانی است که ما به جمعی وارد می شویم(مثال های فراوانی می شود زد) و بدون دلیل احساس بد یا خوبی را تجربه می کنیم و به زبان عامیانه می گوییم: انرژی بد یا خوبی دریافت کردم. ممکن است یک چهره در میان هزاران چهره، یک صدا در میان همهمه ها، یک…

چشمت انداخت بدامان دلم آتش را
جای گل داد به دستان دلم آتش را...

کشف کردند ازین سوختن پی درپی،
پیش ازین غارنشینان دلم آتش را

#علی‌_اصغر_داوری‌_ترشیزی

پر بودم از تغزل و مطلع نداشتم
ناچار پای شعر بدین سو کشیده شد

میخواستم غزل بسرایم به وصفتان
بیت نخست از غزلم سربریده شد

تا آمدم ادامه دهم، جلوه تنت
پای مرا کشاند به این چارپاره‌ها

دست مرا رساند به جسمی هجا شده
شعر مرا به مقتل این پاره پاره ها

قد قامت صلاه در آن ظهر دردمند
شمشیر سجده کرد امام قصیده را

تشیع کرده است خدا روی دوش خویش
آن پیکر عزیز بریده بریده را

پس محتشم سرود ترا بند بند بند
تا پاره پاره‌های تنت را کتاب کرد

شاید کسی سرود تن قطعه قطعه را
شاید بدین قرار کسی قطعه باب کرد

شعر و دکلمه از عالی جناب شعر خراسان
استاد #علی‌اصغر_داوری‌ترشیزی

با تشکر از بانو: پورحسین??