غافل کند از کوتهی عمر شکایت
شب در نظر مردم بیدار بلند است.

#صائب_تبریزی

بین جَمعی که نشستند قِضاوت بکنند
کاش می شد که کمی هم به خدا جا برسد.
#علی_صفری

حیرتِ هرکس درین عالم به قدرِ بینش است
هرکه بیناتر در این هنگامه، حیران بیشتر#صائب_تبریزی

ميوه پخته محال است نيفتد بر خاک
هر که دل بسته به اين دار فنا، نيم‌رَس است.

#صائب_تبریزی

گردش چرخ، بد و نیک ز هم نشناسد
آسیا تفرقه از هم نکند گندم و جو ...

#صائب_تبریزی

**طاعت ما نیست غیر از شستن دست از جهان

گر نماز از ما نمی‌آید، وضویی می‌کنیم ...**

#صائب_تبریزی

ای برادر! خداوند بی نهایت است و لامکان و بی زمان؛ اما به قدرِ فهم تو، کوچک می‌شود، و به قدر نیاز تو فرود می آید، و به قدرِ آرزوی تو گسترده می‌شود، و به قدر ایمان تو، کارگشا می شود، و به قدر نخِ پیرزنانِ دوزنده، باریک می‌شود، و به قدرِ دلِ امیدواران گرم می‌شود...
پدر می‌شود یتیمان را،
برادر می شود محتاجانِ برادری را،
همسر می شود بی‌همسر ماندگان را،
طفل می شود عقیمان را،
امید می شود ناامیدان را،
راه می شود گمگشتگان را،
نور می شود در تاریکی ماندگان را،
شمشیر می شود رزمندگان را،
عصا می شود پیران را،
عشق می‌شود محتاجانِ به عشق را ...

#نادر_ابراهیمی
?مردی در تبعید ابدی

آبرو ماهیت سلبی دارد و شهرت بر عکس آن، ماهیت ایجابی. زیرا آبرو در نظر مردم صفت خاصی نیست که در انحصار فرد خاصی باشد، بلکه شامل خصوصیاتی است که طبق قاعده نباید کسی فاقد آن باشد. معنای این حرف فقط این است که فرد آبرومند، انسانی استثنایی نیست، حال آنکه فرد مشهور، استثنایی است. از این رو شهرت را باید کسب کرد، اما آبرو را فقط نباید از دست داد. پس فقدان شهرت، گمنامی است، یعنی امری سلبی، اما فقدان آبرو ننگ است، یعنی امری ایجابی.

#آرتور_شوپنهاور
? در باب حکمت زندگی