مقام ظالم آخر بر ضعیفان است ارزانی
که چون آتش ز پا افتد به خاکستر دهد جا را

غبار ماضی و مستقبل از حال تو می‌جوشد
در امروز است گم گر واشکافی دی و فردا را

به هوش آ تا به این آهنگ مالم گوش تمییزت
که در چشم غلط‌بینت چه پنهانی است پیدا را

#بیدل
#خسته
#جلد۱ #بخش۱ #ص۳۶

اهل زمانه دیدم تا جامه نَو نباشد
کس یار کس نگردد تا مرغ‌پلو نباشد

ای غُول بی‌نزاکت! کم‌کم بخور که آخر-
آب‌جُوش قندهار است، توت تَگَو نباشد

در فن دل‌ربایی طاقی تو در زمانه
کو آن‌ دلی که گویم پیشت گِرو نباشد

دِل‌کَش به‌گوشم آمد آواز حلقه‌ی دَر
ای هم‌دمان! ببینید کان ماه‌نو نباشد

«زان‌رو صلا نکردم، ای دل‌ربا نرنجی-
در خانه عشقری را یک قرص‌ جو نباشد»

#صوفی‌عشقری

یک گپ!
این شعر نیست. چون چندان از شعر سپید خوشم‌ نمی‌آید و از آن کیف نمی‌کنم.

صرف فکر می‌کنم وقتی این قسم بنویسم، می‌توانم دقیق‌تر باشم. البته این را هم صرف فکر می‌کنم. یعنی مطمین نیستم که این نوشته بسیار دقیق و یک چیز عالی باشد.

یک دخترک در دم‌دمای شام، این‌سوی قبرستان تک‌وتنها ایستاده بود. می‌ترسید تا به آن‌سوی قبرستان -که خانه‌اش بود- برود.

یک وقت یک جوان کاکه پیدا شد. دخترک گفت: «مرا به آن طرف قبرستان، به خانه‌ام می‌رسانید؟» جوان پذیرفت و هر دو روانه شدند.

در نیمه‌های راه، دخترک از جوان خوشش آمد و گفت: «شما چقدر زیبا و جوان‌مرد و خوش‌قدواندام هستید.»
جوان گفت: «پهه! شما هنوز مرا در وقت زنده‌بودنم ندیده اید خانم!»

در راه بلخ تا شبرغان، پخته کاشته اند. آن‌سوترها، میان دهکده درختان چندین‌رنگ زیبایی خزان‌زده ایستاده اند. وقتی به آکاردیون‌هایی که در آهنگ‌های نینواز است، گوش می‌دهم، حس می‌کنم ابرها پایین‌تر می‌آیند، پخته‌زارها پست‌وبلند -موج‌دار- می‌شوند، درخت‌ها حرکت می‌کنند و هوا تاریک و روشن می‌شود... .

تو از سررشتهٔ تدبیر زاهد غافلی ور نه
ندارد فسق خلوت‌خانه‌یی چون پارسایی‌ها
#بیدل
#خسته
#جلد۱ #بخش۱ #ص۳۰

وقتی داستان می‌خوانم، به محض این که احساساتی می‌شوم و خیالاتی را در من برمی‌انگیزد، کتاب را کنار می‌گذارم. یا در گوشه‌یی خودم را آرام می‌گیرم و به چیزی خیره می‌شوم یا بهتر از آن، قدم می‌زنم.

این کار، باعث می‌شود تا صحنه‌هایی را که داستان در ذهنم ایجاد کرده، بهتر تصور بکنم. خیالاتم فعال می‌شود و لذت می‌برم. کمتر داستانی بوده که من چنین کاری نکرده باشم. برای من داستان خوب حتمن چنین حالی را پیش می‌کشد و نمی‌توانم بی وقفه به خواندن ادامه بدهم.

دانای مغرور، نادان مکسور
بیدار در خواب، در خواب بیدار

از یار دوری، عشق و صبوری
امریست مشکل، کاریست دشوار

بیرون ما نیست، گر دشمنی هست
ای دوست ما را از ما نگهدار
#نادم‌قیصاری
#ص۱۱۹-۱۲۰

یک نوع ماهی است که توانایی پریدن در حد سه چهار متر بالاتر از سطح آب را دارد و پس از طی حدود ده متر، دوباره به آب می‌افتد و دوباره اوج می‌گیرد و می‌پرد.

پرنده‌ماهی، این‌گونه جان خود را از شر ماهی‌های ماهی‌خوار‌ نجات می‌دهد، اما مگر می‌شود جان من؟ مفت است؟ تا می‌پرد، مرغ ماهی‌خوار به منقار می‌گیرد و می‌بردش!?

«ویدن اسکات» با محبت‌هایش می‌توانست قالب او را به هر شکلی که می‌خواست دربیاورد. او به ماهیت ذاتی سپیددندان پی برده بود و با محبت‌هایش توانایی‌ها و نیروهایی را که در او از بین رفته بودند، زنده می‌کرد. یکی از آن نیروها، نیروی عشق و دوست‌داشتن بود.
#سپیددندان
#جک‌لندن
#بهاراشراق
#ص۳۴۸