زخم پشت زخم؛
مرهم پی مرهم
سکوت پشت سکوت
امید پی امید،
نشسته ام به کنج خلوتی
در انتظار فصل تازه ای
صدای عابر خیال
صدای سوت قطار
هیاهوی همیشگی
میان مُردنِ هربار
تلاطمی میان گفته ها
ترسی که دیگه ترس نیست
در انتظارِ خبری که دیگه دیر نیست..
#پژمان_شاکری

نه هر کسی لایق دوست داشتن است
نه هر دوست داشتنی لایق هر کس..!
#پژمان‌_شاکری

همراه هر بازدم صد کیلو درد میاد بیرون.

کاشکی خیالِ خوش روز های بچگی، کهنه نمیشد.
#پژمان‌_شاکری

گفتنی‌ست که خوابمان نیز اگر ببرد؛
خوابی پریشان است..
#پژمان‌_شاکری

جا خشک کردیم وسط بدبختی.

یک به یک ورق بزن
تلخی ها را
نرسیدن ها را
اضطراب ها را
یک به یک ورق بزن
دلشوره ها را
رنج و دلخوری ها را
مشقت و سختی ها را
یک به یک ورق بزن
اشتباه ها را
درد ها را
اجتناب ها را
یک به یک ورق بزن
جنگ و زخم و تیر ها را
صخره های پر سنگ را
یک به یک ورق بزن
مشت مشت قرص خوردن را
پشت هم فحش دادن را
یک به یک ورق بزن
خاطره های بد را
دلمردگی های شبانه را
یک به یک رها کن
فصل نویی جدا کن
حال خوبی صدا کن
روز روشنی سوا کن
آری جان تازه ای جلاء کن..
#پژمان‌_شاکری

کوچه ای بن بست‌ که
روی دیوارش نوشته بود ؛
گذر کن دیوار را نبین.
#پژمان‌_شاکری

یچیزو همیشه نگه داریم
خیلی سفت و محکم؛
"حُرمت"
حرمت نون و نمک
حرمت احترام
حرمت رفاقت
حرمت سلام و علیک
حرمت نگه دار
حرمت خیلی مهمه.

چقدر خلوته ؛
حیاطِ این زندگی!
#پژمان‌_شاکری