?به یاد کاسعلی اکبرپور اسطلخی که هفته گذشته به دیار باقی شتافت.

هنرمندی بی‌ادعا اما پرکار با بیشتر پانصد آهنگ و ترانه و نغمه در انواع سنتی و مدرن و کلاسیک با خوانندگان زن و مرد معروف و کمتر معروف در قبل و بعد از انقلاب از ایرج، نادر گلچین، مازیار تا سیما مافی‌ها و سیمین غانم و …؛ از آثار کلاسیک و سمفونیک تا آثار بی‌کلام و….
زندگی سختی داشت در کودکی بی‌پدر شد اما استعداد موسیقی بالایش سبب شد در ۱۴ سالگی به عنوان نوازنده به رادیو رشت دعوت و اجرای مستقیم داشته باشد.
سال‌ها قبل دوست اهل ادب و موسیقی ، علیرضا پورامید بانی خیری شد و اسباب گفت و گویی نسبتا خوب با ایشان را فراهم کرد که در نشریه اینترنتی خروس جنگی منتشر شد به آدرس زیر:

http://www.iranmemusic.com/گفت-و-گو-با-کاسعلی-اکبرپور-اسطلخی-۵%DB%B0%DB%B0-اث/
از جمله کارهای زیبای ایشان تصنیفی است در بیات ترک با صدای گوشنواز همولایتی او نادر گلچین که در همین پست بشنوید.

وقت آزمون

خانه موسیقی در پی‌گیری مطالبات اهالی موسیقی چقدر جدی و صادق است؟

✍️ سید ابوالحسن مختاباد

♦️پس از اعتراضات اخیر و دستگیری و بازداشت برخی از اهالی موسیقی، نهاد خانه موسیقی به‌عنوان نهادی که مدعی دفاع از حقوق اهالی موسیقی است و می‌خواهد کار صنفی انجام دهد، تلاش‌هایی را صورت داد تا این ادعا را در عمل هم اثبات کند. فهرستی از افراد بازداشتی منتشر کرد و در کنار آن روی سایت خود نوشت که کمیته‌ای به همراه اهالی سینما و تئاتر در خانه هنرمندان تشکیل دادند و از وکلای مبرز هم دعوت کردند که این فعالیت را به پیش ببرند.

♦️گذشته خانه موسیقی نشان داده است که نه با اعضای خود صادق بودند و نه در کار خود جدی، تقاضاهای مکرر منتقدان و برخی از اعضا در انتشار گزارش مالی سالانه (برابر قانون حق دسترسی آزاد به اطلاعات) و نیز برخی ابهامات نسبت به فعالیت‌های آنها، که هیچ‌گاه شفاف نشد، نمونه‌ای از کم‌صداقتی آنهاست. درباره جدیت هم تقریبا ماجرا بسی آشکارتر از آن است که بتوان حتی اثباتش کرد.

♦️انتقادات بالا و تاثیر خانه موسیقی و فعالیت‌هایش در زمینه آزادی زندانیان مورد تردید‌های جدی قرار گرفت، ‌آنها فراخوانی دادند تا منتقدان با آنها به گفت‌وگو بنشینند و دیدگاه‌هایشان را مطرح کنند.

♦️اکنون اما یک آزمون تازه پیش روی خانه موسیقی نهاده شده است. آزمون شرکت اهالی موسیقی در جشنواره موسیقی فجر که با دعوت وزیر ارشاد وارد مرحله‌ تازه‌ای شده است. طبیعی است که عده‌ای از اهالی موسیقی مخالف شرکت در این جشنواره‌ امسال‌اند و فضا نیز به اندازه‌ای رادیکال است که در عمل کسی را یارای مخالفت نیست. پرسش اینجاست که خانه موسیقی در این وضعیت چه واکنشی نشان خواهد داد؟ آیا راهی در پیش خواهد گرفت كه در این بین ضامن رشد وتوسعه موسیقی كشور باشد؟

متن کامل یادداشت سیدابوالحسن مختاباد، روزنامه‌نگار و مورخ تاریخ موسیقی معاصر ایران را در لینک زیر بخوانید:
https://b2n.ir/t50472
#هم‌میهن
@hammihanonline

*❇️ اطلاعیه خانه موسیقی و گمشده‌ای به نام شجاعت نهاد مدنی*

?️سیدابوالحسن مختاباد

خانه موسیقی در اطلاعیه‌ای و با انتشار نام ۲۱ اهل موسیقی در زندان، از پی‌گیری‌های خود درباره اهالی موسیقی سخن‌ رانده است اما مشخص است که این اطلاعیه جدای از آنکه به دانشجویان و استادان موسیقی که در این ایام تحت فشار بوده‌اند اشاره‌ای نکرده، حتی حداقل‌های یک اطلاعیه را در همین شرایط خطرخیز ندارد و نشان می‌دهد شجاعت یک نهاد صنفی مدنی در چنین اوضاعی باید بیش از این‌ها باشد. سخن از این نیست که با ادبیات تند با نهادهای حاکمیتی برخورد شود. نه. نهاد صنفی باید واسط میان دولت و ملت باشد و دور از جار و جنجال‌های رسانه‌ای، سعی کند آلام و رنج‌های اعضایش و تمامی موزیسین‌ها را کاهش دهد، اما این به آن معنا نیست که از تذکر همان قواعد حقوقی به نهادی که موزیسین‌ها را به بند کشیده خودداری کند. لذا باید ادبیاتی که انتخاب می‌کند به گونه‌ای باشد که هم صراحت داشته باشد و هم حقوقی باشد. جدای از آن با اطلاع‌رسانی مستمر جامعه و اعضای خود را در جریان جزییات قرار دهد. حتی اگر نامه‌ای می‌نویسد که تمایلی به انتشار عمومی آن ندارد، می‌تواند اعلام کند در فلان تاریخ نامه‌ای به ریاست قوه قضاییه،‌معاون و یا روابط عمومی کمیسیون قضایی مجلس و وزارت ارشاد و دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی و … نوشته و پی‌گیر ماجراست.
خانه موسیقی می‌توانست حداقل به نهادی همانند انجمن صنفی روزنامه‌نگاران نظر افکند که سابقه‌ای دو سه ساله دارد در برابر آنها که سابقه‌‌ای بیش از ۲۰ سال دارند و نامه آنها به ریاست قوه قضاییه را دستمایه نامه‌ خود قرار دهد.
می‌توانست ضمن اطلاع‌رسانی به نهادهای حاکمیتی از جمله قوه قضایی و وزارت ارشاد و مجلس وظایف قانونی آنها را یادآوری کند که: برابر قانون آیین‌دادرسی کیفری و قانون حقوق شهروندی که مصوب همین حاکمیت است و اصول مصرح قانون اساسی درباره جرم سیاسی رفتار کنند.
ـ چرا باید پرونده یک معترضی که سیاسی است انگ امنیتی بخورد و چرا برای و به رغم تصویب دیرهنگام قانون جرم سیاسی هیچکدام از این زندانیان به عنوان جرم سیاسی به زندان برده نشده‌اند؟
چرا باید بازدداشت موقت بیش از ۴۸ ساعت باشد؟
چرا زندانیان از حق داشتن وکیل محرومند؟ و چرا وکلا به پرونده‌های‌ آنها دسترسی ندارند و حتی به عنوان نماینده صنف تقاضای ملاقات با زندانیان را طرح کنند.
چرا باید پروند‌های این چنینی به قضاتی سپرده‌ شود که بفرموده عمل می‌کنند و جای قضات با انصاف و مستقل در چنین پرونده‌هایی غایب است؟
چرا زندانیان نباید از حق یک تماس عادی برخوردار باشند و خانواده‌های‌ آنها سرگردان در بازداشت‌گاه‌‌ها باشند؟
چرا قوانین آیین‌دادرسی درباره این افراد رعایت نمی‌شود و مواردی از این دست که می‌تواند با صراحت و جسارت مطرح شود.
فهرست الفبایی هنرمندان زندانی در اینستاگرام ⬅️ Link

پی‌نوشت: پس از این یادداشت سایت خانه موسیقی این گزارش را بروز کرد, نام دو نفر تازه (محمد متین جعفری و مانی لطفی) را اضافه کرده‌است بدون آنکه نام پنج نفر دیگر را به فهرست اضافه کند.
https://www.instagram.com/p/Clca2c5v2vE/?igshid=YmMyMTA2M2Y=

*✅در دفاع از احمد زید‌آبادی؛ گویند سنگ لعل شود در مقام صبر
*سید‌ابوالحسن مختاباد

? تازه‌ترین یادداشت دوست خوب و قدیمی‌ام، دکتر #احمد_زید‌آبادی متاثرم کرد. اویی که از سال ۷۳ که پای به روزنامه‌ همشهری گذاشتم می‌شناسمش و در تمامی این سال‌ها این دوستی پابرجا بود. اویی که در تمامی زیستش نه خود را فریب داد و نه دیگران را و در کار و زندگی‌اش صادق و جدی بود. نوشته‌های او همیشه برایم جذابیت داشت و درس آموز بود. چه مطالب بلندش که در سال‌هایی در ایران فردا با نام پویا احمدزاده می‌نوشت و چه ستون کوتاه صفحه آخر #همشهری.
چندین سال در هیات مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران، در ظهرهای روز شنبه با دیگر اعضای هیات مدیره سر میزی می‌نشستیم. حتی روزی که می‌خواست برای پایان‌نامه دکتری‌اش برود خبرم کرد و با هم به یکی از اتاق‌های طبقه دوم دانشکده حقوق و علوم سیاسی رفتیم و آنجا با دکتر #حسین_بشیریه، دکتر #حمید_احمدی و چند تن دیگر از اساتید نشستیم و او از پایان‌نامه‌اش دفاع کرد؛ "دین و دولت در اسراییل" که بلافاصله دوست مشترک دیگرمان(ایرج اسلامی) در انتشار روزنگار منتشرش کرد. تحسین و تقدیر از کارش را در نگاه تک تک اساتید می‌‌دیدم. آن سال او تازه از زندان اولش بیرون آمده بود.
گفت و گویی مفصل و بیش از ۲۰ جلسه‌ای با او درباره شرایط زندان داشتم. روزهایی که در تراس همشهری این گفت و گوها انجام شد. بعدها به من گفت آن‌ها را استفاده نکن چون می‌خواهم در جلدهای بعدی خاطراتم بیاورم.
وقتی در سال ۸۸ به شکلی ناجوانمردانه به زندانش افکندند، حقیقاتا ناراحت شدم و شنیدن اعتصاب غذا و دیدن پیکر رنجورش در لباس زندان و تماشای آن از تلویزیون آه از نهادم برمی‌آورد. خبر آزادی‌اش از زندان از خوش‌ترین خبرها بود و پس از آن به شکلی مرتب ارتباط مجازی و گپ و گفت برقرار شد.
سال گذشته درهمین روزها بود که به ایران آمدم و وقتی با او تماس گرفتم و برای یک مهمانی دوستانه دعوتش کردم به رغم آنهمه گرفتاری آمد و دیداری بعد از نزدیک به ۱۲ سال دست داد.
احمد و سختی‌ای که از دوران کودکی و تا این همه سال‌ها کشید، همیشه مرا به یاد این بیت حافظ می‌اندازد:
گویند سنگ لعل شود در مقام صبر
آری شود ولیک به خون جگر شود

و واقعا در کوره‌راه حوادث گویی تبدیل به لعل بدخشان شد، بی‌کینه‌ترین‌ آدمی که در زندگی شخصی دیدمش او بود و تقریبا کسی را ندیدم که این سطح از رضایت درونی را در خود جای داده باشد.
من به صفت روزنامه‌گاری با کثیری از آدمیان از طیف‌های مختلف روبرو بودم. آدم‌هایی بسیار معروف که در خلوت چیزی بودند و در جلوت چیزی دیگر. زید اما خلوت و جلوتش هم یکی بود.
در یادداشت آخر، او نوشت که صحنه سیاست داخلی ایران را بوسیده و کنار گذاشته است. من امیدوار بودم متن محترمانه وهمدلانه‌اش به حامد اسماعیلیون پاسخی یابد. چرا که اگر او دردکشیده‌ است و زن و فرزندش را در آن حادثه ناجوانمردانه از دست داده‌ است،احمد زیدابادی نیز هزینه‌های بسیاری برای اعتقادات سیاسی‌اش داد. سال‌ها زندان و شکنجه و تبعید و محرومیت از حتی نوشتن و حرف‌زدن، برای دکتری علوم سیاسی معتبرترین دانشگاه کشور که می‌توانست خطر نکند، ننویسد،‌انتقاد نکند تا همانند بسیاری دیگر، از امکانات استادی همان دانشگاه بهره‌مند شود. این انسداد و بی‌گفت و گویی بین نیروهای منتقد و معترض و حتی برانداز، فضایی سرشار از سوء تفاهم به وجود آورده است و برچسب‌هایی ناجوانمردانه که آدمی به شگفت می‌اید و همه البته ریشه در کج‌فهمی ناشی‌ از دو قطبی به وجود آمده است که تقریبا بوی خون و جنون می‌دهد. اگر ما در سطح نخبگان نتوانیم با هم گفت وگو و به رفع سوء تفاهم بپردازیم از جوانان و نوجوانان چه انتظاری است؟ همه ما می‌دانیم عامل اصلی این دوقطبی وریشه آن حاکمیت جمهوری اسلامی و ندانم‌کاری‌های هسته سخت قدرت در طی به خصوص یک و نیم دهه اخیر است، اما پرتاب تیرهای زهرآگین دشنام و توهین به امثال زید‌آبادی، تنها خاصیتش دادن صحنه به دست تندروان هر دو سواست و مخالف همان شعاری است که از آن به نام شعار محوری «زن زندگی آزادی» یاد می‌کنیم. کجای این توهین‌و محتسب‌مزاجی‌ها با نیروهای مدنی و فعالی چون زیدآبادی، بویی از زندگی و طراوت و لطفی و حتی آزادی و‌آزادگی‌ای دارد که در این سه عبارت کلیدی است؟
امیدوارم خداحافظی آقای زید‌آبادی همانند اعتصاب غذایش موقتی باشد و با انرژی‌ای افزونتر به صحنه بازگردد. او به نوعی پرچمدار مبارزه خشونت‌پرهیز بود و قرار بود برای ایده راه چهارمش هم فعالیت‌هایی انجام دهد و در این زمینه هم گفت و گوهایی داشتیم که امیدوارم اگر به استراحت و دوری از جار و جنجال منتقدان و مخالفان محتسب‌مزاج می‌پردازد، به فکر ایده‌های اصلی و از جمله ایده راه چهارم و نیز تدوین یک راهنمای عملی برای جنبش خشونت‌پرهیز باشد.

https://www.instagram.com/p/ClOopHSp07m/?igshid=YmMyMTA2M2Y=

❇️ سخنرانی درباره آثار اعتراض استاد شجریان
ساعت ۴:۳۰ عصر جمعه ۱۸ نوامبر( امروز) به وقت کالیفرنیا و ۷:۳۰ عصر به وقت شرق آمریکا و ۴صبح شنبه به وقت ایران
لینک زووم در نشانی‌های زیر:
تلگرام :
سایت انجمن فرهنگی ایرانیان آتلانتا

https://atlantapcc.com/events/سیدابوالحسن-مختاباد/

———————————————————
اگر چه این روزها و با شرایطی که در ایران به وجود آمده دل و دماغ سخنرانی نمانده است اما به درخواست انجمن فرهنگی ایرانیان آتلانتا قرار است درباره تصانیف و آوازها و ترانه‌های اعتراضی در آثار استاد شجریان سخنی بگویم و به پرسش‌هایی که احتمالا انجام می‌شود پاسخ دهم.
قرار بود این سخنرانی همزمان با سالروز درگذشت استاد شجریان انجام شود که به تعویق افتاد.
سخنرانی از طریق پلتفرم زووم انجام می‌شود که در استوری و نیز کانال تلگرام سربانگ ونیز سایت انجمن فرهنگی ایرانیان آتلانتا در دسترس است.
لینک سخنرانی از طریق زووم⬅️ link

https://www.instagram.com/p/CjdkORgp7vR/?igshid=YmMyMTA2M2Y=

*❇️ گونه‌شناسی موسیقی‌های مرتبط با شاهنامه فردوسی/ سخنرانی در انجمن ایرانشناسی آتلانتا*

نام شاهنامه و حکیم توس مرا به یاد پدرم می‌اندازد که
شاهنامه‌خوان قهاری بود و شاهنامه را به صورت آوازی در مثنوی سوز و گداز نغمه اصفهان می‌خواند اما با همان شیوه شاهنامه‌خوانان منطقه ما.
انجمن ایرانیان آتلانتا از من دعوت کرده بودند که یک سخنرانی با مضمونی موسیقایی برای آنها انجام دهم که به ذهنم رسید گونه‌شناسی موسیقی و ربط آن با شاهنامه برای چنین #باهمستان ایرانی مناسب باشد.
ساعت ۴ ونیم عصر روز سه‌شنبه ۲۱ ژوئن به وقت کالیفرنیا و ۷ و نیم عصر به وقت آتلانتا و شرق آمریکا و کانادا این سخنرانی که همراه با نمونه‌های صوتی و تصویری است را از طریق زووم انجام خواهم داد.

لینک زوم این سخنرانی :

https://us06web.zoom.us/j/81579048073?pwd=aHB6cFZ1NU8zNkFYS1dFek5JdWJIQT09

*❇️ گونه‌شناسی موسیقی‌های مرتبط با شاهنامه فردوسی/ سخنرانی در انجمن ایرانشناسی آتلانتا*

نام شاهنامه و حکیم توس مرا به یاد پدرم می‌اندازد که
شاهنامه‌خوان قهاری بود و شاهنامه را به صورت آوازی در مثنوی سوز و گداز نغمه اصفهان می‌خواند اما با همان شیوه شاهنامه‌خوانان منطقه ما.
انجمن ایرانیان آتلانتا از من دعوت کرده بودند که یک سخنرانی با مضمونی موسیقایی برای آنها انجام دهم که به ذهنم رسید گونه‌شناسی موسیقی و ربط آن با شاهنامه برای چنین #باهمستان ایرانی مناسب باشد.
ساعت ۴ ونیم عصر روز سه‌شنبه ۲۱ ژوئن به وقت کالیفرنیا و ۷ و نیم عصر به وقت آتلانتا و شرق آمریکا و کانادا این سخنرانی که همراه با نمونه‌های صوتی و تصویری است را از طریق زووم انجام خواهم داد.

لینک زوم این سخنرانی :

https://us06web.zoom.us/j/81579048073?pwd=aHB6cFZ1NU8zNkFYS1dFek5JdWJIQT09