در تمام این سال‌ها، از یک سو همه‌ی اتفاقات و مشکلات خودمان و جهان را به اسرائیل نسبت دادیم و از سوی دیگر قدرت واقعی آن را به هیچ گرفتیم و در نتیجه، شد آن‌چه شد.

@Geopolitika2020

آقایانی که در حال اجرای #برجام_منطقه_ای هستند، یادشان نرود که پذیرش ۵۹۸، «توکّلنا علی اللّه ۴» و «فروغ جاویدان» را هم به دنبال داشت؛ از ما گفتن بود. ثبت در تاریخ ۱۴۰۳/۹/۲۱ @Geopolitika2020

برای یک شهروند که هرگز یک مقام دولتی نداشته، انتقاد از سیاست گذشته‌ی حکومت و دادن پیشنهاد سیاست بهتر در آینده، ممکن است کاری گستاخانه به نظر بیاید اما به قول الکساندر یاکوولف: «گاهی تصویر از دور روشن‌تر است».

@Geopolitika2020

مدینه‌ی بی‌دین یا دین بی‌مدینه، مانند مکانی که مشمول مرور زمان نباشد یا زمانی که محدود به مجرای مکان نباشد، هر دو محال و ممتنع‌الوجودند.

بنابراین،

ملّتی که مذهب نداشته نباشد اصلاً ملّت نیست.
مذهبی که ملّی نباشد اصلاً مذهب نیست.

#زمان_مکان
#دینداری_و_میهن_پرستی_جدایی_ناپذیرند

@Geopolitika2020

به خاطر داشته باشید که این آخرین فرصت‌ها و واپسین فریادها برای ساخت سلاح هسته‌ای است. شتاب کنید، دیگر فرصتی باقی نمانده.

برای ثبت در تاریخ: ۱۴۰۳/۹/۲۶

#کلاهک_هسته_ای_حق_مسلم_ماست

@Geopolitika2020

◾️ امّت‌گرایی و ملّی‌گرایی اولین نقطه‌ی آغازین شکل‌گیری تعاون خانواده است. روابط خونی به‌طوری غریزی و طبیعی احساس همکاری، اشتراک هدف و اطمینان متقابل را شکل می‌دهد. پس از خانواده، قوم و قبیله است که پیوند اجتماعی را میان خاندان و خانواده تقویت می‌کند. عامل…

Dispatch from Doha: Assad’s fall, Iran’s weakness, and the impact of unintended consequences - Atlantic Council https://www.atlanticcouncil.org/blogs/new-atlanticist/assads-fall-irans-weakness-and-the-impact-of-unintended-consequences/ @Geopolitika2020

ایدئولوژی باستان‌گرایی و غرب‌زدگی (نه غرب‌گرایی که به علّت جهل تقریباً مطلق نسبت به غرب، اساساً ناممکن است) اصولاً امکان اندیشه‌ورزی و تصوّری از منافع ملّی ندارد و نمی‌تواند داشته باشد زیرا نسبتی با واقعیت و پیوند عینی یا ذهنی با آن ندارد.
ایدئولوژی امّت‌گرایی و پان‌اسلامیسم (و در لفافه‌ی آن، قوم‌گرایی) از اساس در تضاد با منافع ملّی، از هر نوع و در هر کشور است زیرا از بنیاد در تقابل با ملّیت شکل گرفته‌اند. بنابراین تا زمانی که پان‌اسلامیسم حتی به صورت محدود در هر دستگاه تصمیم‌گیری وجود داشته باشد، هر نوع اندیشه‌ورزی و عمل در راستای منافع ملّی را مختل می‌کند.
برای کشورهایی مانند ایران، ناسیونالیسم و ساختن ملّت قوم‌پایه هم به دلیل ساده‌ی تنوّع شدید قومی امکان‌ناپذیر است.
غرب‌زدگی معمولاً در صورت باستان‌گرایی چهره می‌نماید و پان‌اسلامیسم سرانجام نقش یک پوشش را برای قوم‌گرایی ایفا می‌کند.
پس چه باید کرد؟
بنیان‌ نهادن اندیشه‌ی میهن‌پرستی در داخل، که بسیار هم دشوار است زیرا میهن‌پرستی یک فلسفه‌ی مدنی است و ایران کشوری تحت سیطره‌ی عرفان قبیله‌ای؛ و در سیاست خارجی، امپراتوری‌گرایی بر اساس یک مؤلفه‌ی ظاهراً فراملّی اما اساساً و بی‌تردید ملّی، یعنی مذهب شیعه.

وحید داروگری، ۱۴۰۳/۹/۱۹

#دینداری_و_میهن_پرستی_جدایی_ناپذیرند

منّان رئیسی، نماینده‌ی قم در مجلس:
«حدود دو هفته قبل، در حاشیه مراسمی، ملاقاتی بسیار کوتاه با یکی از بلندپایه‌ترین مقامات نظامی کشور داشتم. به ایشان عرض کردم که پس این وعده صادق ۳ چه شد؟! لبخندی زدند و گفتند که بزنیم که نیم ساعت بعدش دوباره اسرائیل ما را بزند تا بعدش مردم مطالبه وعده صادق ۴ را بکنند؟!»

خب آن مقام بلندپایه‌ی نظامی بدبخت درست گفته! وعده‌ی صادق قرار است تا چند شماره تکرار شود و اصولاً فایده‌اش چه بوده؟ بالاخره یکی از وعده‌های ۶ و ۷ به تهدید یا اجرای واکنش اتمی دشمنی منجر خواهد شد که نشان داده هیچ ابایی از قتل‌عام و کشتارجمعی ندارد و برای اخلاق و حقوق و بشریت و ... تره خُرد نمی‌کند. آن موقع قرار است خاک کدام مذلّت را بر سر خودتان و ملّت بریزید؟! وعده‌ی صادق ۱ و ۲، هر دو اقدامات واکنشی ایران به حملات و ترورهای اسرائیل و برای بازداشتن او از تکرار آن‌ها بودند. وقتی ضربات اسرائیل پس از هر وعده‌ی صادق شدیدتر شده و از زدن کنسولگری به ترور هنیه و سیّد حسن و از ترور آن‌ها به بمباران تهران رسیده، معنایش این است که «موشک به تنهایی بازدارندگی ایجاد نمی‌کند».
اگر بازدارندگی می‌خواهید تنها ابزارش سلاح هسته‌ای است و اگر هم نمی‌خواهید باید در تدارک رفتن به بهشت زهرا باشید.

#کلاهک_هسته_ای_حق_مسلم_ماست

@Geopolitika2020

چند سال پیش یک بنده‌ی خدایی در این کشور گفت حفظ سوریه از حفظ خوزستان مهم‌تر است. کاری با مقصود و منظور گفته‌ی او ندارم اما اصل حرف درست است.
سوریه در ورودی خانه است و خوزستان فرش گران‌بهایی درون خانه. برای جلوگیری از ورود گروهی دزد مسلّح، هیچ عاقلی محافظت از در را رها نمی‌کند و به فرش درون خانه بچسبد. اگر در حفظ شود، فرش هم در امان خواهد بود اما اگر در گشوده شد، همه چیز به غارت خواهد رفت.
هر کشوری منافعی حیاتی دارد که باید به قیمت همه‌ی دنیا از آن‌ها دفاع کند زیرا سستی در مورد این منافع، به معنای بازی با جان و ناموس و همه‌ی هستی مردم آن کشور خواهد بود. در شرایط کنونی و تا اطّلاع ثانوی، ایران باید به هر قیمت سوریه را حفظ کند؛ اگر شد از راه‌های متعارف و اگر نشد با سلاح‌های نامتعارف شیمیایی و حتی هسته‌ای.
مملکت‌داری وظیفه‌ای سنگین و هولناک است نه خاله‌بازی یا کلاس اخلاق.
به قول سن ژوست: «با معصومیت نمی‌توان حکومت کرد. هموطنان! با کدام خیال باطل کسی می‌تواند خود را متقاعد سازد که شما سنگدل هستید چون تعدادی آدم رذل را کشته‌اید؟ آیا اسپانیایی‌ها کارهای بمراتب بدتری انجام نداده‌اند؟ آیا انگلیسی‌ها هیچ شخصی را سلّاخی نکرده‌اند؟ در مورد پادشاهان اروپا چه فکر می‌کنید، آیا کسی در مورد دلسوزی نزد ایشان ورّاجی می‌کند؟ به خودتان اجازه ندهید که در مقابل دشمنان کشورتان رقیق‌القلب بشوید!»

وحید داروگری، ۱۴۰۳/۹/۱۳

@Geopolitika2020