مادر، پای گهواره قصه می گوید، زن غصه‌ها را قصه دارد، زمین با ریشه زامیادش، قصه‌ها دارد، عاطفه مام میهن قصه‌ دارد، زن، شهرزاد، قصه‌گوست...
اما نمی دانم چرا قصه گوی تاریخی ما که خانم عاطفی است، شهره نشد؟! چرا قصه گوی گذشته ما صبحی مهتدی است و رضا رهگذر و هر مرد دیگری و تاریخچه رادیو آنگونه که هست و باید و شاید روایت نمی شود.
کتاب و فیلم « پیرنیا، باغبان گلها»

گفتگو با ویدا مشیری گوینده برنامه کودک رادیو
داوود پیرنیا عاشق حضرت علی بود چون درویش بود.
پاپا در حیاط رادیو ارگ، می ایستاد تا گل فصل را بکارند. مثلا بهار، همیشه باغچه رادیو، پر از بنفشه بود‌.
کتاب و فیلم پیرنیا، باغبان گلها

امروز هفدهم دی در دانشکده زیست شناسی دانشگاه تهران تالاری را به نام دکتر حسین گل گلاب نامگذاری کردند.
معاون دانشگاه تهران ‌تعدادی از رئیسان دانشکده های دانشگاه تهران نیز حضور داشتند.
این خبر را دکتر هما گل‌گلاب اطلاع دادند.

هنوز هم وقت هست برای ساختن پل هوایی در چهارراه‌های خیابان‌های پایتخت.
هنوز هم وقت هست برای ساخت چند بیمارستان هزار تختخوابی در چابهار و سنندج و زاهدان.
هنوز وقت هست تلویزیون چند شبکه موسیقی کلاسیک از بتهوون و موزارت و واگنر و فرانتس لیست نشان دهد.
هنوز وقت هست رادیو و تلویزیون دو شبکه شبانه روزی پخش پیانو و سنتور و آموزش سازهای ایرانی را در دستور کار خود قرار دهد.
هنوز وقت هست به مردم یاد بدهیم هنگام پیاده‌روی از سمت راست خود حرکت کنند و آنها را سردرگم نکنیم‌.
هنوز وقت هست روز بعد از شب چله( یلدا) را تعطیل اعلام کنیم.
هنوز وقت هست هفت آبان هیچ جاده‌ای در مرودشت در حال مرمت نباشد.
هنوز وقت هست کودکان و نوجوانان در کنار هم با پدر مادرهای خود به سالن ورزشی بروند.
هنوز وقت هست تلاوت‌های تصویری استادان قرآن از عبدالباسط گرفته تا طوخی و ملک اسماعیل از تلویزیون پخش شود.
هنوز وقتش هست کتابهای قابوسنامه و ویس و رامین و مرزبان‌نامه و مثنوی معنوی کامل در شبکه‌های آموزشی پخش شود.
هنوز وقت هست اصل سی قانون اساسی اجرا شود و والدین زیربار هزینه‌های تحصیل فرزندانشان خرد و خمیر نشوند.
هنوز وقت هست برای جشن‌های ملی و باستانی همانند سده و مهرگان و سیزده بدر و نوروز، کارناوال خانوادگی و خیابانی برنامه ریزی کرد.
هنوز وقت هست. اما همیشه نیست.

آنچه مشاهده می فرمایید عکسی است که امروز پانزدهم مهر سال ۱۴۰۳
از ورودی موزه سینمای تهران مشهور به باغ فردوس گرفته‌ام.
زاویه را به گونه‌ای انتخاب کرده‌ام که نور در منشور دست ابن هیثم رنگ دل انگیزی‌ را نشان دهد. البته عکس‌های دیگر رنگ‌های متفاوتی را بازتاب داده است.
اما چرا به این مکان رفته بودم، به خاطر گزارش بعدی مجله اطلاعات هفتگی درباره دلایل تخریب سینما نادر در لاله زار.
شاید از خود بپرسید چرا به جای پرس و جو از کسبه و مالک سینما نادر به شمال شهر رفته‌‌ام.
چند پیرمرد عشق فیلم را در اینجا یافتم که خاطرات دوری از آخرین فیلمی که در سینما نادر داشتند را بیان کردند. دوم. رفتم که ببینم در کتابفروشی تخصصی اینجا خبری از کتابی درباره کوچه باربد و کوچه ملی لاله زار هست یا خیر.
به هرحال، اگر خیابانی مثل لاله زار در اروپا بود حتما یک خیابان تاریخی هنری موزه‌ای فاخر و درآمد زا از نظر گردشگری می شد. این مکان موزه سینماست و تندیس ورودی آن از مرحوم ابن
هیثم بصری است.
گرچه او در اهواز خوزستان به دنیا آمد ولی در شهر وهیشت اردشیر بصره، امروزی رشد کرد و در قاهره درگذشت.
او نخستین مخترع ذره‌بین است.
و وضع لاله‌زار، زار است.

https://youtu.be/-jZMbANePm4?si=iAtZDHrOHsz17cEX

دوست عزیزم ناصر جبلی پدر حمیدخان جبلی درگذشت.
من فیلم کوتاهی از ایشان ساخته‌ام و کتابی از خاطراتشان دو سال پیش منتشر کردم.