زمان همینطوری از دستم در می‌ره. منم انگار فلجم. فقط نگاه می‌کنم که چطوری ازم می‌گذره و از ترس اینکه موقع دنبال کردنش چه اتفاقی می‌افته حتی سعی نمی‌کنم از جام بلند شم. چه برسه به دنبال کردنش.

به این آدمایی که می‌شینن ریویوهای خوب و طولانی و دقیق می‌نویسن حسودیم میشه من فقط بلدم شر و ور بگم بعد تموم کردم کتاب.

شاید واقعا باید خودم رو بکشم. ??✨

اتاقمون میشه یه دنیای کوچیک، یه جایی که هر گوشه‌ش یه خاطره‌ست، یه احساس. با کتابایی که ازشون زندگی یاد گرفتیم، با گیاهایی که یادمون میدن چطور ریشه بدیم و رشد کنیم، با گریه‌هامون که انگار می‌گن “همه‌چیز قراره بهتر شه”. اینجا، توی این چهاردیواری، ما یه بخشی از خودمون رو جا می‌ذاریم؛ یه بخشی که حتی وقتی نیستیم هم زنده می‌مونه. و شاید اتاقمونم مثل قلبمون باشه — پر از داستان‌ها، رازها و عشق‌های پنهان.

هدیه گریه نکن گریه قرار نیست چیزی رو درست کنی فقط سردردت رو بدتر می‌کنه. ??

اگه بی‌ریل دارین و دوست دارین بگین باهم توش دوست بشیم. ??

وقتی از یکی بدم می‌اد و می‌بینم بقیه هم بدشون می‌اد خوشحال می‌شم. ??

کجا دنبالش رو بگردم اخه ????