? آشنایی با فلسفه #هوش_مصنوعی؛ پرسش‌های #اخلاق هوش مصنوعی

? دکتر مهدی همازاده

⏰ زمان: سه‌شنبه، ۲۳ خرداد ۱۴۰۲
? مکان: قم، دانشگاه ادیان و مذاهب

? «انجمن علمی دانشجویی فلسفه #دانشگاه_ادیان‌ومذاهب» (@PhilosophyAdyan) با همکاری «انجمن علمی فلسفه و حکمت اسلامی #دانشگاه_تهران» (@philosophyisl) و «انجمن علمی فلسفه #دانشگاه_اصفهان»

@philosophyisl

@PhilosophyAdyan

✅ آغاز مطالعات اسلامی و عربی در اروپا

سخنران: پروفسور یوهانس نیهوف (استاد دانشگاه آزاد برلین، آلمان)
⏰ زمان: پنجشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۲

انجمن علمی فلسفه دانشگاه ادیان و مذاهب

@PhilosophyAdyan

✅ از الهیات ارسطو تا ملاصدرا

سخنران: پروفسور یوهانس نیهوف (استاد دانشگاه آزاد برلین، آلمان)
⏰ زمان: چهارشنبه ۲۸ تیر ۱۴۰۲

انجمن علمی فلسفه دانشگاه ادیان و مذاهب
@PhilosophyAdyan

◾محاکمهٔ سقراط و دفاع از فلسفه

جلسهٔ اول و دوم: درآمدی بر اندیشیدن افلاطونی
جلسهٔ سوم و چهارم: رسالهٔ آپولوژی
جلسهٔ پنجم و ششم: رسالهٔ اثوفرون و کریتون
جلسهٔ هفتم و هشتم: رسالهٔ فایدون ۱
جلسهٔ نهم و دهم: رسالهٔ فایدون ۲ 

✍️ چهار رسالهٔ آپولوژی، اثوفرون، کریتون و فایدون، تترالوژی یا چهارگانه مرگ سقراطی نامیده‌ می‌شوند که غالب مفسران افلاطون آن‌ها را در یک ردیف و در پیوند با هم قرار می‌دهند. افلاطون در واقع در این رسائل به دفاع از فلسفه می‌پردازد. فلسفه‌ای که البته در قامت سقراطی ظهور کرده است.
در این دوره خوانش رساله‌ها بر اساس روش پدیدارشناسیِ هرمنوتیک دنبال می‌شود که بنابر آن، در گام نخست، هدف، مواجهه‌ٔ هر فرد به نحو مستقل و رها از تفاسیر و شرح‌ها و نظریه‌ها و بدون واسطه و مستقیم با خود تفکری است که در رساله‌ها پدیدار می‌شود. به گونه‌ای که هرکس با خواندن هر یک از دیالوگ‌ها و دریافت فهمی از آن، در گفتگو با دیگران در کلاس، آن را به اشتراک می‌گذارد. در طول گفتگو در کلاس- که همچون کارگاهی برای سنجش فهم هر شخص است- با توجه به خود متن و اصول هرمنوتیک تفسیر، نخست، فهم مشترک از مضمون هر بخش از هر رساله، به نحو جمعی بررسی شده و با مرور بر تفاسیر مختلف، فهم‌های گوناگون از آن مضمون به بحث گذاشته می‌شود. سپس با نظرگاهی تاریخی، طرحی کلی از سیر تطور آن نگرش‌ها در طول تاریخ تفکر فلسفی ترسیم می‌گردد.  از سوی دیگر بنابر پدیدارشناسی، در گام دوم، متن افلاطون، همچون تمهید و امکانی برای اندیشیدن به خود مسئله‌ها توسط خود افراد به کار گرفته می‌شود به گونه‌ای که اصلِ خود ایده‌ها و نفسِ مسائل، فارغ از نظرگاه خاص افلاطونی، دنبال می‌گردد تا سرآغازی باشد در پرسشگریِ مستقل و مطالعهٔ مبسوط در باب آن مسئلهٔ خاص. این غایت نهایی و اصلی این دوره است چنانکه مقصود نهایی افلاطون نیز همین است: دغدغهٔ افلاطون در دیالوگ‌ها نه ارائهٔ ثابتِ یک نظام قطعی و نهایی از رهاوردِ سفری تک‌نفره و نه ارائهٔ دانسته‌های از پیش اندیشیده شده، بلکه تمهیدی است برای اصلِ اندیشیدن در قالب هم‌اندیشی و گفتگوی مستمر، و امکانی است در مشق تفکر فلسفی در متن حیات جمعی.

@logos_philocademy
----------------------------------------
?برای ثبت‌نام و کسب اطلاعات بیشتر به آدرس زیر پیام بدهید:
@philocademy_admin