چقد موهام بلند بود

بالاخره خورشید بعد ۲۱ ساعت طلوع کرد، شاید بگین چه خبره ۲۱ ساعت؟! دلیلش اینه که اینجا همه عاشق خوابن. و فقط ۳ ساعت بیدار میشن و غذا می‌خورن و جیش می‌کنن و در آخر به هم محبت می‌کنن، و همون‌جوری محبت کنان تو آغوش هم می‌خوابن.
عه.. صدای خروسه در اومد!
جوجولی جوجووو. جوجولی جوجووو.
فکر نکنین خروسمون خروسک گرفته ها، فقط یکم کوچولوعه. راستش خیلی کوچولو. اونقد کوچولوعه که فکر می‌کنه خیلی بزرگه، بخاطر همین به همه اصرار می‌کنه که خروس صداش کنن.
همه هم به تصمیمش احترام می‌ذارنا. به جز آقا خوکه! شبا تو گِل می‌خوابه روزا هم گُل می‌خوره. من که ندیدم، ولی موش کوچولوعه میگه بعضی وقتا یواشکی گُل هم می‌کشه. حتی گفت بعضی وقتا با سگ مورد اعتماد گله میرن اون پشت مشتا.
البته ما که گله نداریم.. فقط یه گاوی هست که مسئول کتابخونمونه. البته که هیچکس هم به جز خودش کتاب نمی‌خونه.. همه فقط فیلم می‌بینن.
یه گوسفند خیاطم داریم، می‌دونی، خیلی بخاطرش دنبال گل پنبه گشتیم؛ ولی تو این مزرعه جز شبدر هیچ گلی نیست..
بخاطر همین خانوم گوسفنده همش از موهای خودش برامون لباس درست می‌کنه. واقعا هم خیلی گرم و نرمن، ولی خودش همش سردش میشه... چون کسی نیست اندازشو بگیره، و نمی‌تونه واسه خودش لباس بدوزه.
از خرگوشه که دیگه نگم.. هرچقدر کلاغ زرده نصحیتش می‌کنه و میگه دزدی کاری خوبی نیست، حرف تو گوشای گنده‌ی خرگوشه نمی‌ره که. هرجا هویج ببینه سریع می‌دزدتش.
راستی عروس هلندیمون رو گفتم؟ اسمش لولیه. این بچه از همه چیز نا راضیه! خیلیم پر کاره ها اتفاقا، ولی یه روز یهو میاد میگه کاش عروس برزیلی بودم. یه روز میاد میگه کاش فقط ساقدوش بودم... ما هی بهش می‌گیما که همینجوری خوبی، ولی گوش نمی‌ده. انقد به کارای سخت و ناراضی بودنش ادامه میده که آخر باتریش تموم میشه و با همه قهر می‌کنه و یک ماه تمام می‌ره تو غار.
دوتا ماهی هم داشتیما.. ولی از وقتی ازدواج کردن دلشونو زدن به دریا و از پیش دوستاشون رفتن. من که ندیدم.. ولی موش کوچولو میگه شاید اگه از اینجا نمی‌رفتن دست کوسه ها نمی‌افتادن..
طبقه‌ی بالامون هم یه اسبی هست، که تو خونه ی حلزون دانا زندگی می‌کنه، البته خیلی وقته حلزون تو صدفشه، فکر کنم داره پنجاه سالی میشه کم کم. ولی این اسبه کل ۲۴ ساعتو فقط می‌دوعه و می‌دوعه! من که ندیدم، ولی موش کوچولو میگه بعد دعوا با جوجه تیغی تو پاهاش خار رفته.
یه محمدمهدی هم هست، جوجه تیغی با اونم دعوا گرفته، و خاراش رفته تو چشمش، محمدمهدی نمیتونه جلو رو ببینه. ولی خب من کنارش هستم و مواظبشم و جلو رو بهش نشون می‌دم، آخه هر موقع تنها بود رفت تو گِلای آقا خوکه.
ولی می‌دونی، حیوونای این مزرعه چه خوب باشن چه بد، زندگی اختصاصی و ویژه‌ی خودشونو دارن!
شاید هیچکس از آقا خوکه خوشش نیاد، ولی سگ گله صمیمی ترین رفیقشه!
شاید ناراحت باشیم که ماهی‌ها از پیشمون رفتن، اما می‌دونیم که رفتن زندگیشونو باهم تجربه کنن، شاید چون ما آب شش نداریم نمی‌فهمیم.
شاید از خرگوشه بخاطر دزدی هاش ناراحت باشیم، ولی اگه تنهایی می‌نشست و خودش هویج‌هاشو می‌کاشت که هیچوقت با کلاغ زرده دوست نمی‌شد.
کسی چمیدونه، شاید جوجه تیغی چشم های محمدمهدی رو خاری نمی‌کرد، قلب محمدمهدی با دیدن خانوم گوسفنده خاری می‌شد.
شاید خود محمدمهدی یک روز جوجه تیغی می‌شد...

@mmjpyanoos ?