ما چِله نشینِ شبِ آزادیِ خویشیم
ای کاش که یلدایِ وطن را سحری بود

کورش بزرگ:
گسستن زنجیرها ارزوی من است. ما شب و شقاوت را خواهیم، زدود و زندگی را ستایش خواهیم کرد. تا هست سرزمین من اسمانی باد!
هفت آبان‌ماه، بزرگداشت کورش بزرگ.

دلم برای وقتی که اینو می‌نوشتم‌ تنگ شد، وای کمک گریه

برای شروع بعد از این‌همه مدت فعلا بپذیریدش عزیزانم، تا بعد ?

جدی، خیلی زود داستان پر از چیزای گوجو و اینا می‌شه. فعلا تحمل کنید ?
ری‌اکت و نظر هم بدید بهش ?