دسته بندی!! در مساله صفات خبری و ذاتی پروردگار به صورت کلی بگوییم مردم دو دسته هستند؛ ۱) اثبات کنندگان معنی و لفظ، بدون قرار دادن کیفیتی از جانب خود، که این اعتقاد اهل حدیث و اثر است. ۲) تاویل کنندگان و تفویض کنندگان معنی، که اینان جزو فرق ضاله و گمراه و…

دسته بندی!!

در مساله صفات خبری و ذاتی پروردگار به صورت کلی بگوییم مردم دو دسته هستند؛

۱) اثبات کنندگان معنی و لفظ، بدون قرار دادن کیفیتی از جانب خود، که این اعتقاد اهل حدیث و اثر است.
۲) تاویل کنندگان و تفویض کنندگان معنی، که اینان جزو فرق ضاله و گمراه و جهمی‌ها هستند.

حالا طبق نمودار بالا، همان مردم چهار دسته‌اند!

۱) صفات را بر طریقه‌ی اهل اثر و حدیث اثبات میکنند و مخالفین (مفوضه و مؤوله) را هم تکفیر و تبدیع میکنند.

۲) صفات را بر طریقه‌ی مؤوله و مفوضه تاویل یا تفویض میکنند، و مخالفین (مثبته، اهل حدیث و اثر) را هم به تجسیم و تشبیه متهم مینمایند و تکفیر میکنند.

۳) صفات را بر طریقه‌ی اهل حدیث و اثر اثبات میکنند، اما برای مخالفین (مؤوله و مفوضه) عذر می‌تراشند و میگویند: کفرشان خفی است.

۴) صفات را بر طریقه‌ی مؤوله یا مفوضه تاویل و تفویض میکنند، اما برای مخالفین (مثبته، اهل حدیث و اثر) عذر می‌آورند و تکفیرشان نمیکنند.

• حالا جدال اصلی و پر هیجان و صادقانه بین دسته‌ی اول و دوم است، و دسته‌ی سوم و چهارم دیگر کم‌کم از صحنه حذف و خاموش می‌شوند، هر چند که الآن بیشتر لایو و مناظرات را دسته‌ی سوم و چهارم اجرا میکنند، که باید بهشان گفت: به کجا چنین شتابان.
  واقعا اگر با چشم بصیرت نگاه بکنیم، در این بین هیچ راه سوم وجود ندارد، یا مؤمن هستی یا کافر. یا صفات را اثبات میکنی یا تاویل و تفویض.

👈ابن رجب حنبلی در ذیل طبقات الحنابله (۱ / ۴۲) از ابو جعفر شریف حنبلی روایت می‌کند که هنگام مناظره با اشاعره در محضری که وزیری در آنجا بوده گفته است:
✍ "وأي صلح يكون بيننا؟ إنما يكون الصلح بين مختصمين على ولاية، أو دنيا، أو تنازع في ملك، فأما هؤلاء القوم فإنهم يزعمون أنا كفار، ونحن نزعم أن من لا يعتقد ما نعتقده كان كافرا، فأي صلح بيننا؟."
🧶 "چه صلحی در بین صورت گیرد؟!، اگر صلح رخ دهد باید بین کسانی باشد که به خاطر مقام یا دنیا یا ملک و مال با هم درگیر هستند رخ دهد، اما این قوم (تاویل کنندگان، اشاعره) عقیده‌شان این است که ما کافر هستیم، و ما هم عقیده‌مان این است که کسی معتقد به چیزی نباشد که ما به آن اعتقاد داریم کافر است، پس چه صلحی در بین ما صورت گیرد؟".

سال چهارم هجری 4

● در صفر آن سال غزوه‌ی بئر معونه رخ داد.
انس بن مالک میگوید: آنان هفتاد نفر بودند و آن روز کشته شدند.
گفتم: از آنان: امیرشان منذر بن عمرو ساعدی، و نافع بن بدیل بن ورقاء، و عامر بن فهیره، و حارث بن صمه، و حرام بن ملحان، و عروه بن اسماء سلمی بودند.
و غیر انس گفته است: آنان چهل نفر بودند، که به آنان قراء (قاریان) گفته می‌شد، پس شهید شدند و آیاتی از قرآن به خاطرشان نازل شد و سپس منسوخ گشت.

● و غزوه‌ی بنی نضیر هم در آن سال رخ داد، که به صلح قناعت کردند و به خیبر کوچ کردند.

● و بعد از آن غزوه‌ی ذات الرقاع صورت گرفت، و رسول الله ﷺ با جماعتی از قبیله‌ی غطفان رو به‌ رو شد، ولی جنگی صورت نگرفت.

*📒 العبر في خبر من غبر ١ / ٧*

هل تدري بأن هذه المقولة الشائعة "عليك بنفسك،، إن لم تشغلها بالحق، شغلتك عن الحق"¹؛ هي مقولة الحسين بن منصور الحلاج المصلوب في الردة والحلول.

قال له خادمه أحمد بن فاتك: أوصني يا سيدي.
فقال: "هي نفسك إن لم تشغلها شغلتك"²

?¹ تاريخ بغداد ٨ / ١١٤، تاريخ الإسلام ٣٠٩ / ٤٧
?² تاريخ بغداد ٨ /١٣٠، تاريخ الإسلام ٣٠٩ / ٤٣

الحمد لله که بلاخره در غزه آتش بس شد، اگر دوباره جنگی صورت گرفت، امیدوارم دولتک یهود به صورت کلی نابود شود، و حامیان سکولار و مرتد کرد زبان و فارسی زبان آنان هم به مجازات خود برسند. آمین

فتوا دادن بدون علم !!
عبارتی که نادرست در بین مردم جای گرفته است.

وقتی شخصی به مساله‌یی از مسائل دین علم شرعی داشته باشد، میتواند در آن مورد حکم شرعی را بیان کند، هر چند که نسبت به سایر مسائل جاهل باشد.

و اگر شخصی عالم متبحری باشد، ولی به مسائلی از دین آگاهی نداشته باشد، در آن مسائل حق سخن ندارد.

اما مردم چگونه فهم کرده‌اند؟!

اگر کسی به علوم شرعی احاطه‌ی کامل نداشته باشد نباید اصلا در مورد هیچ چیزی سخن به زبان آورد.

و اگر کسی عالم شناخته شد، حق دارد در مورد همه چیز و هر مساله سخن گوید و فتوا دهد.

هذا أمر بعيد.

"به چه علتی ما نمیتوانیم الله عز وجل را در دنیا ببینیم؟!"

1⃣ آن دسته از بنی اسرائیل که به همراه پیامبر موسی علیه السلام به کوه طور رفتند، از روی لجبازی و بهانه از پیامبر موسی علیه السلام امر بسیار بزرگی طلب نمودند و به ازای اینکه به وی ایمان بیاورند برایش شرطی بزرگ گذاشتند، آنگاه که گفتند: "{ لَن نُّؤۡمِنَ لَكَ حَتَّىٰ نَرَى ٱللَّهَ جَهۡرَةࣰ }
[سوره البقرة: ۵۵]
«ای موسی! ما هرگز به تو ایمان نمی‌آوریم، مگر اینکه الله را آشکارا ببینیم».
و "{ فَقَدۡ سَأَلُوا۟ مُوسَىٰۤ أَكۡبَرَ مِن ذَ ٰ⁠لِكَ فَقَالُوۤا۟ أَرِنَا ٱللَّهَ جَهۡرَةࣰ }"
[سوره النساء: ۱۵۳]
همانا آن‌ها از موسی، بزرگ‌تر از این [نازل کردن کتابی از آسمان] را خواستند و گفتند: «الله را آشکارا به ما نشان بده».
پس به خاطر این ظلم و ستمکاری‌شان"{أَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ}" صاعقه آن‌ها را فرو گرفت.

2⃣ و پیامبر موسی علیه السلام به خاطر شور و اشتیاق و محبتی که به پروردگار داشت، از او طلب نمود که خودش را به وی نشان دهد؛ الله عز وجل ميفرماید:
{ وَلَمَّا جَاۤءَ مُوسَىٰ لِمِیقَـٰتِنَا وَكَلَّمَهُۥ رَبُّهُۥ قَالَ رَبِّ أَرِنِیۤ أَنظُرۡ إِلَیۡكَۚ قَالَ لَن تَرَانِی وَلَـٰكِنِ ٱنظُرۡ إِلَى ٱلۡجَبَلِ فَإِنِ ٱسۡتَقَرَّ مَكَانَهُۥ فَسَوۡفَ تَرانِیۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُۥ لِلۡجَبَلِ جَعَلَهُۥ دَكࣰّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقࣰاۚ فَلَمَّاۤ أَفَاقَ قَالَ سُبۡحَـٰنَكَ تُبۡتُ إِلَیۡكَ وَأَنَا۠ أَوَّلُ ٱلۡمُؤۡمِنِینَ }
[سوره اﻷعراف: ۱۴۳]
و هنگامی‌که موسی به میعاد ما آمد، و پروردگارش با او سخن گفت، عرض کرد: «پروردگارا! خودت را به من نشان بده، تا به تو بنگرم» فرمود: «(در دنیا) هرگز مرا نخواهی دید، و لیکن به کوه بنگر، پس اگر در جایش ثابت ماند، تو (نیز) مرا خواهی دید». پس چون پروردگارش بر (آن) کوه تجلی کرد، آن را متلاشی (و هموار) ساخت، و موسی بیهوش افتاد، پس هنگامی‌که به هوش آمد، عرض کرد: «تو پاک و منزهی، من به سوی تو بازگشتم (و توبه کردم) و من نخستین مؤمنانم».

? پس در این دنیا هیچ کس در حال بیداری نمیتواند الله عز وجل را ببیند، که اگر چنین چیزی رخ دهد فوری آن کس هلاک میگردد یا خورد میشود؛

❓‼️ اما علتش چیست؟

✍ امام دارمی رحمه الله می‌گوید:

" وإنما احتجب الله عن أعين الناظرين في الدنيا رحمة لهم؛ لأنه لو تجلى في الدنيا لهذه الأعين المخلوقة الفانية لصارت كجبل موسى دكّا، وما احتملت النظر إلى الله تعالى؛ لأنها أبصار خلقت للفناء، لا تحتمل نور البقاء، فإذا كان يوم القيامة؛ ركبت الأبصار للبقاء فاحتملت النظر إلى نور البقاء."

*? و به این دلیل در دنیا الله از چشمان بینندگان در حجاب و ستر است، به خاطر رحم کردن به آنان است، چونکه اگر در دنیا برای این چشمان مخلوق فانی تجلی و ظاهر شود، مثل کوه موسی علیه السلام متلاشی و خورد میشوند، و تحمل نگاه کردن به سوی الله را نمی‌داشتند؛ چونکه چشمانی هستند که برای فنا و نابودی درست شده‌اند، که تحمل نور بقا و ماندگاری را ندارند، پس هنگامی که روز قیامت آمد؛ چشمان برای بقا و ماندگاری خود را میگیرند، پس تحمل نگاه کردن به نور بقا را دارند.
*? [ نقض الإمام أبي سعيد عثمان بن سعيد على المريسي الجهمي العنيد فيما افترى على الله عز وجل من التوحيد أثر ٣٧٤ ]**

رسول الله ﷺ میفرماید:

" يُوشِكُ الْأُمَمُ أَنْ تَدَاعَى عَلَيْكُمْ كَمَا تَدَاعَى الْأَكَلَةُ إِلَى قَصْعَتِهَا ". فَقَالَ قَائِلٌ : وَمِنْ قِلَّةٍ نَحْنُ يَوْمَئِذٍ ؟ قَالَ : " بَلْ أَنْتُمْ يَوْمَئِذٍ كَثِيرٌ، وَلَكِنَّكُمْ غُثَاءٌ كَغُثَاءِ السَّيْلِ، وَلَيَنْزِعَنَّ الله مِنْ صُدُورِ عَدُوِّكُمُ الْمَهَابَةَ مِنْكُمْ، وَلَيَقْذِفَنَّ الله فِي قُلُوبِكُمُ الْوَهْنَ ". فَقَالَ قَائِلٌ : يَا رَسُولَ الله، وَمَا الْوَهْنُ ؟ قَالَ : " حُبُّ الدُّنْيَا وَكَرَاهِيَةُ الْمَوْتِ ".

? "نزدیک است که امتهای کافر بر شما جمع شوند و سرزمین و اموالتان را به تاراج و غارت برند و از شما بگیرند و بکشند؛ همانطور که نان خورها به سوی قسمت‌های خودشان از غذا جمع میشوند و بدون اینکه دچار خستگی و ناراحتی شوند، سیر میخورند".
شخصی گفت: آیا ما آن روز کم هستیم؟!
رسول الله ﷺ فرمود: " نه، بلکه شما آن روز خیلی زیاد هستید، بلکه شما مثل کفی هستید که سیل با خودش می‌آورد، و به تاکید الله عز وجل ترس شما را از سینه‌ی دشمنانتان در می‌آورد، و در قلبهای شما وهن میکارد.
شخصی گفت: ای رسول الله وهن چیست؟
فرمود: "محبت دنیا و تنفر از مرگ".

*? [ أبو داود ٤٢٩٧ ]*