افکار مُهمَلش را آمیخته توده ای افیون کرد و پاره کاغذی را قالبش نهاد، سیگاری از طعم تعفنِ سلسله واژگانی حرام زاده شده که گویی هزاران سال است مدام در حسرت آزادی گذرانیده بودند. شعله ای را به دامش می اندازد، سیگارِ واژه اندود در حصار شعله ها می گداخت و خاکستر می‌شد، شعله، واژگان را از بند اسارت به آزادی می‌کشاند. شعله ها خزان می آفریدند و آوازی به رنگ سرخیِ انتظار آن واژگان برای چشیدن طعم آزادی بیانِ خود می‌سرودند برای رقصِ واژه و شعله در مهرگانی دیگر!

‌ ‌ㅤ ‌ ‌ ‌ㅤ ‌ ‌ ‌ㅤ ‌ ‌ㅤ ‌ ‌ ‌ㅤ ‌ ‌ ‌ㅤ،،‌ ‌ㅤ ‌ ‌ ‌ㅤ ‌ ‌ ‌ㅤ ‌ ‌ㅤ ‌ ‌ ‌ㅤ ‌ ‌ ‌ㅤ      ‌     ‌      ‌      ‌      ‌

دردهایش فریاد شدند و رنج هایش مشتی که بر روی در کوبیده میشد ، اما بیفایده بود درها قفل شده بودند.تنها نگاه خیسش بود و مَردی خسته از نفس که زیرِ ضجه‌ی آسمان به گل نشست ..

بگذار بوي تنت را پُك بزنم

لمس چشمانت گناهی‌ست نابخشودنی از من لذّت لمس گناهت را نگیر - ای آهونمایم، میپرستم تمام تورا میپرستم از جیب تا دامنت را، میپرستم چشم تورا میپرستم روح تورا، ای بوسه‌گاهم، دانی که شب ها در بالینت در حسرت گشودن چشم هایت شب هایم را با شلوع نور چشمانت به صبح میرسانم؟ دانی میپرستم تمامت را، هست و نیستت را، بودن و نبودن هایت را، صدایت را، لمس های گاه و بی‌گاه هایت را، نمیدانی ای آهونمایم، نمیدانی که چطور پرستم تمام تورا!

Telegram

attach 📎