اینجا همون شبی بود که خسته و کوفته رسیدیم رفتیم حرم، خستگی از صورتم میباره

هنوزم وقتی که به ترن هوایی که رفتم فکر میکنم مغزم دوپامین و ادرنالین ترشح میکنه.

کتاب دانش خانواده و که میخونم عصبانیتم شدیدتر میشه، مگه میشه هر کلمه یه کتاب مزخرف باشه؟!

یه روز دست مامانمو میگیرم از دست این خونه و ادمای مزخرفش نجاتش میدم

امروز دیدمش:)
۱۰ تیر ۱۴۰۳

من نیز بشدت به شانس اعتقاد دارم.

امروز روانشناسم می‌گفت که شانس واقعا وجود داره :)

ای ظلمت شب، با منه بیچاره بساز...