امروز جمعه ۷ آذر چارصد و سه -تازه متوجه شدم که عه امروز جمعه بود. -روز بعد از عروسی آروم و سوت و کوره.. -دلم برای شب نشینی مون تنگ میشه دیگه رفتی خونه خودت. -چرا این همه زود تموم شد؟ -بوم های زیادی منتظر منن برم سراغ شون -سردرد امانم رو بریده. -یعنی چی میشه؟…

کاش دوتا بودم
اون یکیم میومد این یکیمو نجات میداد.

برای دست گرمی شب باید یه اسکچ بزنی بچه..

در این طوفانِ خاک وقت رفتن به بندرِ عباس است.

عکس خاصی نگرفتم .. دلم برای لحظه هایی که ازشون عکس های زیبا میگرفتم تنگ شده.

بابابزرگم تا ابد اون لحظه هایی که تا از در میومدی منو می دیدی با خنده اسمم رو میگفتی..و صدات، لبخندت تو دلم و اتاقک های ذهنم میمونه.

هر چیزی یا هر کاری که دوباره منو به زندگی برگردونه باید انجام بدم.

چه روز سنگینی را دوام آوردم.

بهانه ای میخوام که به روزهای عادی برگردم..

خداکنه خاطرات با تو رو یادم نره پدربزرگ دیروز با اومدن به اتاقت آخرین کتابی که خوندی روی میز بود رو دیدم.