شاید یکی از عجیب‌ترین پدیده ها این هستش که برخی اقلیت‌های جنسی تمایل دارند به جنبش‌های پوپولیست راست‌گرا رأی بدن. یه سری دلایل وجود داره، اولا اینکه پوپولیست‌های راست‌گرا واقعاً به اینکه شما با چه کسی خوابیدید اهمیتی نمیدن، تا زمانی که هر دو طرف بزرگسال، انسان…

پیش میاد با آدمای پوچ و حقیری هم‌صحبت میشیم که ارزش کسایی که در ۱۴۰۱ یه کاری کردن رو، هرگز نفهمیدن و آخرش میگن:«اتلاف وقت بود یا الکی مردن» در حالی که زنده بودن خودشون بی‌ارزشه‌. واسه همین اینو می‌نویسم:
عده‌ای در نهایت از این کشور فرار میکنن که کارشون منطقی هم هست؛ ولی ایران جمعیت کمی نداره و همه نمیتونن فرار کنن؛ اینجا هم که قدرت دست یه مشت تروریست وحشیه. آدمای باقی مونده باید بدونن که در اسارت تروریست‌ها زندگی عادی وجود نخواهند داشت و اونی که با دشمن نجنگه الکی تو جبهه تلف میشه.
نمیخواستیم وارد این جنگ بشیم و تروریست‌ها بهمون جنگو تحمیل کردن؛ اما حالا تو این وضعیت هستیم و دو تا راه داریم: یا میذاریم جاعش راحت برنده بشه یا حداقل باعث درد اونام میشیم. نه برای اینکه بعدا بهمون تو بهشت قصر بدن یا کارما بهم برگردونه یا هر دلیل ماورایی دیگه‌ای؛ بلکه به این دلیل که اگه کسی نباشه که علیه پلیدی‌ها وایسه جاعش باقی می‌مونه و زندگیمون بالاخره در سیاهی خواهد گذشت. شاید سمت خوبی‌ها وایسادن برامون در نهایت سودی نداشته باشه ولی حداقل زندگیمون بیهوده نبوده. پس حتی اگه اعتقاد به هیچ چیز ماورایی نداریم هم تا نابودی جاعش با هر روشی بتونیم علیه دشمن خواهیم بود تا بدی‌ها همیشه پیروز نباشن. زندگی ما که دیگه برنمی‌گرده ولی حداقل اگه بمیریم هم مثل «پروانه‌‌ای در آرزوی گلستان» همیشه زیباست.

#خیزش_1401
『‌@ho3jr』

همه چیزای اطراف شده مسخره‌بازی!
دانشگاه تبدیل شده به هیئت و بحثای راننده تاکسی‌ها روی چمن‌های حیاطش در جریانه. اقتصاد شده بحث سر تعیین قیمت نون. سیاست شده تحلیل دروغ‌های جاعش درباره نفرستادن سلاح به روسیه. اخلاق شده نصیحت‌های اینستاگرامی با موزیک های مزخرف در پس‌زمینه. سفر شده چادر زدن بغل سطل آشغال‌‌های مازندران. اخبار شده چیزایی مثل ورود باد به عبای آخوند سر موتور.
انگار جامعه لخته ولی همه دارن درباره فشن و استایل صحبت میکنن. همین چند وقت نگاه کنید یه عده خیلی جدی دارن درباره تغییر پایتخت توسط حکومتی که نمیتونه دستشویی تو پارک‌های یه شهر بسازه صحبت میکنن یا مثلا چیزی که من از نزدیک می‌بینم: جهاد کشاورزی میاد یه نوع سم خاص رو واسه سود رانتش به صورت یارانه‌ای میده؛ ملت میرن میخرن با اینکه درخت‌هاشون بهش نیاز نداره. طرف کارگاه تولیدی داره ولی کار اصلیش دلالی مواد اولیه‌ش هست.
دوست دارم داد بزنم بهشون بگم: حله، اگه میخواید این دلقک‌بازیارو ادامه بدید؛ فقط خودتونو گول نزنید.

『‌@ho3jr』