همه چی دروغ بود
همه چی نقاب بود
بخت خوش خیال من
خوابِ خوابِ خواب بود...

یک عمارت گوتیک زیبا با حس و حالی متعلق به دوره ویکتوریا همان جاییست که میخواهم برای همیشه در آن اقامت داشته باشم.

چرا رو در تو آرم من که خود را گم کنم در تو
به خود باز آمدم نقش تو در خود جست‌وجو کردم

ما پادشاه را کشتیم، سعی کردیم دنیا را تغییر بدهیم.
حالا تنها چیزی که گیرمان آماده،
یک پادشاه جدید است که از قبلی بهتر نیست.
اینجا سرزمینی است که برای آزادی می جنگیدیم،
ولی حالا برای نان می جنگیم؛
نکته‌ی عدالت این است که همه وقتی برابر می‌شوند که مرده اند.

چو بستی در به روی من به کوی صبر رو کردم
چو درمانم نبخشیدی به دردِ خویش خو کردم

او مانند تکه ای از روحم، همیشه آنجا بود.
من ناامیدانه تلاش می‌کردم انکارش کنم، تلاش می‌کردم فراموشش کنم، اما هیچ کدام از آن جلسه های مشاوره و روانکاوی نتوانست او را از وجودم بیرون بکشد.
ما بخشی از همدیگر بودیم.

دل و جانی که دربردم من از ترکان قفقازی
به شوخی می‌برند از من سیه‌چشمان شیرازی

نه راحت از فلک جویم نه دولت از خدا خواهم
وگر پرسی چه می‌خواهی؟ تو را خواهم تو را خواهم