برای دقایقی کَنده بشیم از این
کره زمین.(:

امروز مباحث جالبی رو از جافکری گوش دادم. یک جایی دایی داشت راجع به حس ها صحبت می‌کرد. و فحوای کلامش این بود که نسل جدید یک مشکل بزرگی که در حال حاضر باهاش روبه‌رو هست، ناتوانی تو تجربه کردن حس های عمیقه! و گویا سوشال مدیا به این مشکل دامن می‌زنه. چطوری؟! به…

امروز مباحث جالبی رو از جافکری گوش دادم.
یک جایی دایی داشت راجع به حس ها صحبت می‌کرد.
و فحوای کلامش این بود که نسل جدید یک مشکل بزرگی که در حال حاضر باهاش روبه‌رو هست، ناتوانی تو تجربه کردن حس های عمیقه!
و گویا سوشال مدیا به این مشکل دامن می‌زنه.
چطوری؟!
به این صورت که ما با دیدن هر پست و یا ریلزی شروع می‌کنیم به توجه و فکر کردن درباره اون موضوع، و در این حین مغز ما داره شروع می‌کنه به پردازش.
که یکهو دیرینگ! می‌زنین ریلز بعدی رو می‌بینین.
و این کار رو تا زمانی که مجبور نباشین کنار نمی‌ذارین.
در صورتی که نمی‌دونین این کار باعث می‌شه مغز ما نتونه حس رو عمیق کنه یا به عبارتی پردازش کردن اون موضوع رو تموم نکرده، مجبور می‌شه موضوع دیگه‌ایی رو پردازش کنه.
و نتیجه این اتفاقات؟!
این می‌شه که مغز یاد می‌گیره دیگه وارد احساسات عمیق نشه و احساسات سطحی جاش رو بگیره!(:
و لازم به ذکره که این جریان، همون مسبب حال و اوضاع نابسامان ماهاست که لحظه ایی می‌خندیم و دو دقیقه بعد از شدت گریه در حال گاز زدن پتو هستیم و گاها به این مودی بودنمون افتخار هم می‌کنیم...

اینکه می‌تونم باعث خوشحالیِ کسی بشم، کاری می‌کنه که از ذوق، بغض کنم.

جمعه.
این روز معمولا برای بیشتر افراد، روزِ بیرون بودن از خونه‌ست.
روزی که فارغ از درگیری های زندگانی، وسایل را جمع می‌کنند و به جایی می‌روند که در کنار عزیزانشون چند ساعتی را در آرامش بگذارنند.
اما برای من جمعه ها فرق می‌کند.
روزی‌ست که می‌توانم با خیال راحت سر بر روی قالیِ آبی نفتیِ عزیزم بگذارم و اجازه دهم آفتاب بر من بتابد.
روزِ تمیز کاری و آماده شدن برای یک هفته ی پر از هیاهوی دیگر...
روز نقاشی کشیدن و آب دادن به گیاهانم.
روزی که می‌توانم در آن شاد باشم و کار های مورد علاقه خود را انجام دهم، و یا بنشینم و غصه‌ی آینده و خود را بخورم.
روزی که تمامش مال منِ من است!
جمعه ها جور دیگری به دلم می‌نشیند.
شادی ایی آمیخته با غم!
در این روز مقدس، اتاقم دنج ترین مکان برای من است.
اگر می‌پرسید که به چه دلیل؟!
دلیلش واضح است!
چون لازم نیست بیرون از خانه و در ناآرامی های شهر قدم بگذارم!

از اون آهنگاست که لایوش قشنگ‌تر از آهنگ اصلیشه...

بدون وجودِ کپی ها، ما اصل رو درک نمی‌کردیم.‹:

من احساس می‌کنم؛
پس هنوز زنده‌م!

خواهرزاده/برادرزاده داشتن هم به نوبه خودش خیلی عجیبه ها.
مثلا امروز خواهرم در جواب اعتراضم به اینکه بچه پام رو داغون کرده گفت:
آخرش که قراره زیر خاک خوراک کرم و حشرات دیگه بشه، پس چرا نمی‌ذاری الان بچم باهاش بازی کنه؟!((((:??

به قول یکی از دوستان؛
تقریبا همه‌ی آدم ها صدشون رو برای یه بی‌لیاقت گذاشتن
و اون بی‌لیاقت باعث شده که نتونی صدت رو برای افراد با لیاقت بزاری.