از برتراند راسل پرسیدند
چرا یک آدم متعصب میترسد نسبت به اعتقاداتش شک کند و راهش را اصلاح کند ؟

برتراند راسل جواب میدهد :
چون همیشه با خودش فکر میکند ، چه جور میتوانم به تاولهای کف پایم بگویم تمام مسیری را که آمده ام اشتباه بوده است؟

تو مثلِ من
زمستونی نداری، که باشه لحظه ی چشم انتظاری-

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست تا اشارات نظر نامه رسان من توست گوش کن با لب خاموش سخن می گویم پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید حالیا چشم جهانی نگران من و توست گرچه در خلوت راز دل ما کس نرسید همه جا زمزمه عشق نهان من…

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست
تا اشارات نظر نامه رسان من توست

گوش کن با لب خاموش سخن می گویم
پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید
حالیا چشم جهانی نگران من و توست

گرچه در خلوت راز دل ما کس نرسید
همه جا زمزمه عشق نهان من و توست

این همه قصه فردوس و تمنای بهشت
گفت و گویی و خیالی ز جهان من و توست

نقش ما گو ننگارند به دیباچه عقل
هرکجا نامه عشق است نشان من و توست

سایه زاتشکده ماست فروغ مه مهر
وه از این آتش روشن که به جان من و توست

#هوشنگ_ابتهاج

‌
من مثل حس گمشدگی وحشت آورم
اما خدای من....
آیا چگونه میشود از من ترسید!
من،من که هیچگاه جز بادبادکی
سبک و ولگرد بر پشت بامهای مه آلوده ی آسمان چیزی نبوده ام
فروغ فرخزاد-

نگاه چشم بیمارت چه خسته ست
کبوترجان! که بالت را شکسته ست؟
کجا شد بال پرواز بلندت؟
سفید خوشگلم! پایت که بسته ست؟
سایه-شکسته

منظورتون چیه که پیامای اینجا فوروارد نمیشه؟:)

تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی
سعدی-