حسرت او نمی‌رود از دل پاره پاره‌ام…

خداحافظی آنقدر دردناک است که خدا
هم در انتهای نماز سلام میخواهد..

سلام بر مادرم..
اولین وطن؛
و آخرین تبعیدگاه…

آیا تاکنون چشمانی را که در آن‌ها خاکستر ریخته باشند دیده‌اید؟ منظورم چشمانی است که در آن‌ها آثار غم‌انگیز آرزوهای بی‌حاصل خوانده می‌شود. چشمانی که نمی‌توان در آن‌ها نگاه کرد.

ميخائيل شولوخف

میگویند اگر پلکت پرید عزیزانت می ‌آیند
جانم برایت پرپر زد پس تو کجایی؟!

آنکه رفت به حرمت آنچه با خود برد حق بازگشت ندارد.

به او بگویید بی رحم ترین غمم بودی!

اگر زنده ماندم و یک روزی…
با هم‌ در یک خانه چای خوردیم،
برایت تعریف میکنم که
این روزها

چقدر سخت و دیر گذشت…

خانه‌ات سرد است ؟
خورشیدی در پاکت می‌گذارم
و برایت پست می‌کنم.
ستاره‌ی کوچکی در کلمه‌ای بگذار
و به آسمانم روانه کن،
بسیار تاریکم.

"فَلَا تَعلَمُ نَفس مَا اخفِیَ لَهُم مِن قُرَّةِ اَعیُن جَزَاءً بِمَا کَانُوا یَعمَلُونَ"
هیچکس نمیداند که برایش چه قرة‌العین هایی پنهان کرده‌ایم.
[قرة‌العین، همان اشکی است که از شدتِ شادی در چشم حلقه میزند و می‌چکد.]