خار منم زار منم روح پریشان منم
بی پر و بی بال منم، عاشق گریان منم

سرو قامت بلند توی ماه درخشان توی
جان توی جانان توی، بید لرزان منم

باد صباح صبحگاه یار عزیز خوش لقا
ای بلبل خوش صدا، گل به گلستان منم

من که مستم چنان از شراب چشم تو
جام شراب چشم تو، ساقی چشمان منم

بی خود که نیست میگویم «ماه منی»ای صنم
جور و جفا مکن نگار، لانه ی ویران منم

بر سر دار عشق روم بیم دگر نیست مرا
مجنون لیلا شدم، آدم نالان منم

سرور طناز من، ماه شبستان من
رونق بازار من، آتش سوزان منم

بار گران نیست دگر بر دوش بیجان من
شعر و کلام ناب من، شاعر خوش خوان منم

کوکبه دیار دل ای صنما کجا روی
خانه دل مکان تو، در قید و زندان منم

صید کنی به یک نگاه دل ز دل خانه بری
صیاد رند مکن ادا، سرور رندان منم

معنی عشق فنا بود جان در راهش میدهم
بقاء من فنا شدم، مرده و بیجان منم

انجام بیت این بود حرف دیگر نیست مرا
درد مرا نیست دوا، شعله افشان منم

شبانه نجات

آنی که ز خویش گذشته هست کیست بگو؟
وز علم و ادب نگفته هست کیست بگو؟

هر قافله ی ز خود رهی دارد و لیک
در مجلس تو نشسته هست کیست بگو؟

هر وهله شنیدم سخن از واعظ خویش
مولا و فقیه که خفته هست کیست بگو؟

درویش به سخن آمد و حرفی نثار کرد
غافل ز خدا که گشته هست کیست بگو؟

معبود او و خالق و فایق همه او
رحمان و رحیم که گفته هست کیست بگو؟

همال نبود جز تو در دلخانه ی من
گویی رشته ی گسسته هست کیست بگو؟

اکنون کجا رویم ز غربت به سر آییم
از بی پناهی رفته هست کیست بگو؟

شبانه نجات

محسن چاوشی

میخواهم برای همیشه این را یاد بگیرم و یاد گرفته ام که آدمی زاد همیشه تنهاست.
.
.
شب

????????????? ❤️?
.
.

??

شرح وضعیت:

روح مچاله شده در کنج غم خانه ی خویش.