? کانال فهم خطاب محمدی ?

? همین که می بینی درس و بحث است، صحبت است، کلاس به کلاس است، جلسه به جلسه است؛ استاد به استاد است؛ تا یک نهالی به ثمر برسد و بارور بشود، شجره ی طوبی بشود:
« أصلُها ثابتٌ وَ فَرعُها في السّماء »
اینها باید به انبیا تأسّی بجویند.
سیّما،
بخصوص
مَن تأسّیَ منهم أسوَةً حَسَنَةً
درست لبیک بگوید؛
درست پیروی کند؛
و إلّا این مسلمانها را می بینید؟
می گویند که: قرآنُ کتابي؛ اما می بینید افعال اکثری شان؛ حرفهای اکثری شان؛ آثار اکثری شان را قرآن که معیار حق است؛ میزان حق است، امضا نمی کند.
خب تو اگر می گویی قرآنُ کتابي، کو؟ آخر اعمال تو، رفتار تو، گفتار تو، حالات تو، آن کسی اسوه ی،
اسوه، تأسّي، پیروی،
که قرآن را سرمشق خود قرار بدهد.
رفتار رسول الله را سرمشق خود قرار بدهد.

? از آسمان قدس، آسمان قداست؛ چون این سماء، سُمُوّ است؛
از مرتبه ی بالا، از آسمان قداست، از عالم إله، علم فرو می ریزد،

? آنچه که اصل است، آنها را می گویند حقائق.
آنچه که از اصل پیاده شده، آنها را می گویند رقائق.
مثلاً این عالم طبیعت که ما هستیم، رقائق عالم عقول اند.

هرچه که اصل است، از اصل تعبیر می کنند به حقیقت، از فرع تعبیر می کنند به رقیقت.

? آن بزرگواران، انبیایی که
« هُم روابط الرّقائق الحقائق » اند.

انبیا، انسانهای کامل، واسطه ی مردم اند؛ که از حقایق به رقائق،
واسطه اند مردم را که حقایق را برای اینها پیاده می کنند؛ تعلیمشان می دهند؛ درسشان می دهند؛ دستشان را می گیرند؛ کار استاد چی هست؟ کار حوزه چی هست؟ کار دانشگاه چی هست؟ کار معلم چی هست؟ کارشان چیست؟
اینها، این اساتید، این بزرگواران، این زحمت کشیده ها، در حد خودشان واسطه هستند بین حقیقت و رقیقت.
دارند حقایق را برای اینجایی ها پیاده می کنند تا برسیم به آن وسائط فیض کاملی که سفرای الهی هستند.
مراتب دارد.

? اگر می خواهید حیات ابد بیابید؛ حیات ابد آرزو می کنید؛ به توحید قرآنی برسید؛ باید قرآن را در خود پیاده کنید؛ قرآنی بشوید و به اسرار قرآن آگاه بشوید.
و توحید را از زبان قرآن باید بیابید.

? این طفل است، الان تشنه اش است، گرسنه اش است.گریه می کند، شیر می خواهد. استعداد به او می دهد؛ از جانب فیاض علی الاطلاق هیچ بخل نیست؛ از آن سو بخل نیست؛ تنبلی، کوتاهی از این سو است.

بر ضیافت خانه فیض نوالت منع نیست
در گشاده است و صلا در داده، خوان انداخته

از آن طرف هیچ حجابی نیست، از این طرف است.
این طرف نمی گیرد.

? مغارب، اهل عناد
آنها خودشان محروم ماندند.
سر کلاس است، استاد دارد درس می دهد؛ دو تا بچه دارند بازیگوشی می کنند و بازی می کنند و گوش نمی کنند و بالاخره از این هستند.
کلاس درس به سر آمد و فصل درس، به سر آمد و سال گذشت و می بینی که اینها چیزی نشدند. دیگری می بینی در همین کلاس، شده یک انسان جهانی، یک دانشجوی خیلی سر زبان، انسان باشخصیت اجتماع.

? این انوار توحید که بر قلوب اهل معرفت می تابد، اینها را می گویند طوالع.
طوالع، مطلع یعنی محل طلوع.
باز نفوس مستعده انسانی است.

? هر چه خواستند این نفوس، به آنها داد. باران است می بارد.
در باغ لاله روید و در شوره زار خس
آفتاب است می تابد.
به مردار می تابد، بویش بلند می شود؛
به گلزار می تابد، بویش بلند می شود.
تا محل چه باشد.
باید هر کسی خودش باید قابلیت داشته باشد.